https://ufanance.com Lockdown168 hydra888 lotto432 KINGDOM66 panama888 NEWYORK888 LONDON168 UFA1919 SAGAME66 ssgame666 sexygame66 sa168vip lotto77 SAGAME1688 SEXYGAME1688 Casino ออนไลน์ Casino ออนไลน์ MAHAGAME88

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ – ตอนที่ 11 ขู่ขวัญทุกคน

ufac4

เย่เทียนลงมือกะทันหัน นี่คือเรื่องที่ใครก็นึกไม่ถึงทั้งนั้น

เหลียงเยว่หรูใช้สายตาที่ไม่อยากเชื่อมองทางเย่เทียน

เวลานี้จากมุมของเธอสามารถมองเห็นหน้าด้านข้างของเย่เทียนได้พอดี ทั้งที่มุมปากมีรอยยิ้มไม่เป็นพิษเป็นภัยอยู่ ลงมือขึ้นมาทำไมถึงได้……

โหดเหี้ยมขนาดนั้นล่ะ?

ซุนปินก็หน้าตางุนงง จนกระทั่งหลังจากความเจ็บปวดที่ศีรษะลอยมา เขาถึงได้สติเข้ามาฉับพลัน

จับศีรษะไปด้วย พูดตะโกนแบบหน้าอาฆาตแค้นเต็มที่ไปด้วย “สารเลว ฉัน ฉันจะฆ่าแก! แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร! ยังกล้าตีหัวฉันอีก ฉันจะหั่นแกเป็นชิ้นๆ โยนลงแม่น้ำ……”

เขาพูดยังไม่ทันจบ เย่เทียนรีบยกมือทันที ตบไปบนหน้าเขาโดยตรงสักครั้ง

ป้าบ!

เสียงดังชัดทีหนึ่ง หน้าซีกหนึ่งของซุนปินบวมโตอย่างรวดเร็วจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ขณะเดียวกันตามมาด้วยเสียงร้องอันน่าเวทนา

“แกพูดต่อไปอีกสิ ดูว่าแกจะพูดไปได้ถึงเมื่อไร”

เห็นซุนปินที่หน้าบวมแดงเหมือนหัวหมู และศีรษะแตกเลือดสาด บนหน้าเย่เทียนยังคงมีรอยยิ้ม

โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาติก่อนเขาตะลุยอย่างอิสระในโลกทหารรับจ้างมาหลายปี ทำตัวเด็ดขาดมาแต่ไหนแต่ไร จะเป็นพวกใจอ่อนมีเมตตาได้อย่างไรกัน?

ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามกล้ายั่วยุเขา งั้นก็ต้องชดใช้บางอย่าง

แต่อย่างไรก็ตามอยู่ประเทศจีนสังคมปกครองด้วยกฎหมายแบบนี้ ไม่มีทางทำเรื่องฆ่าทิ้งโดยตรงได้ ได้เพียงใช้วิธีที่ค่อนข้างอ่อนโยน มาลงโทษเพื่อตักเตือนอีกฝ่ายสักที

ถูกต้อง สำหรับเย่เทียนแล้ว ที่ตอนนี้เขาตีหัวซุนปินจนแตก และตบหน้าซ้ำอีก เป็นสิ่งที่ค่อนข้างอ่อนโยนแล้วจริงๆ

เวลานี้ เหลียงเยว่หรูถึงตอบสนองเข้ามาทันใด รีบเดินเข้ามาอย่างไว “เย่เทียน ช่างเถอะ อย่าเอาจนถึงตายเลย”

“เหลียงเยว่หรู เธอมันผู้หญิงหลงระเริง ปกติดูเหมือนจิตใจงามมีคุณธรรมสูง นึกไม่ถึงจะแอบมั่วสุมกับผู้ชายคนอื่น ยังให้ชายชู้ของเธอมาตีฉันอีก ฉันไม่ปล่อยพวกเธอไปแน่!”

ซุนปินหน้าดุร้ายเต็มที่ ต่อยไม่ชนะเลยแค่ทำปากดีให้ได้เปรียบกว่าแทน

ผู้หญิงคนหนึ่ง โดนคนใส่ร้ายแบบนี้ เหลียงเยว่หรูสีหน้าดูแย่ขึ้นมาในชั่วขณะหนึ่ง

เย่เทียนกลับไม่พูดพร่ำทำเพลง พลิกมือตบเข้าไปอีกทีอย่างรุนแรง

ป้าบ!

“โอ๊ย……”

ซุนปินร้องคำรามอีกครั้ง หน้าอีกซีกหนึ่งก็บวมแล้ว

“ยังจะพูดอีกไหม?”

เย่เทียนหรี่ตายิ้ม

“แม่งเอ๊ยแน่จริงก็ฆ่าฉันเลยสิ!”

โดนตบมาสองที ซุนปินหน้าบวมถึงที่สุดจนคล้ายหัวหมู ฟันร่วงไปสองสามซี่ เดาว่าเดินออกไปแม่เขาคงจำไม่ได้แน่

แต่ถึงจะแย่แค่ไหนก็ต้องพยายามสุดกำลัง เขายังคงจ้องเย่เทียนอย่างโหดร้าย เพราะเขาไม่เชื่อว่าเจ้าหมอนี่จะกล้าฆ่าเขา

ขอเพียงวันนี้เขาออกไปจากที่นี่ได้ รับรองว่าจะกลับมาคิดบัญชีเจ้าหมอนี่ทันที

“ดูท่าทาง แกไม่กลัวตายจริงๆ!”

เย่เทียนส่ายหน้า ถีบออกไปทีหนึ่งอย่างแรง

ตึง!

ซุนปินกระเด็นออกไป กระแทกบนโต๊ะที่ด้านหลัง เกิดเสียงดังโครมสั่นสะเทือน

เมื่อสักครู่เป็นเพียงเสียงเอะอะเบาๆ ดึงดูดผู้คนบางส่วนของโต๊ะข้างเคียง

แต่พอเย่เทียนถีบไปรอบนี้ ทำให้ทั้งผับโกลาหลโดยตรง

ทุกคนมองเข้ามาทางนี้กันแล้ว แม้แต่ดีเจยังหยุดลงทันที

“เกิดอะไรขึ้นเกิดอะไรแล้ว?”

“เอ๋ นั่นไม่ใช่คุณชายซุนเหรอ? ใครใจกล้าขนาดนี้ นึกไม่ถึงกล้าตีคุณชายซุนจนน่าอับอายแบบนี้?”

“ซุนปินเขาเห็นว่าตัวเองคบหาสมาคมกับแก๊งไผ่เขียว แต่ไหนแต่ไรเที่ยวใช้อำนาจบาตรใหญ่ไปทั่ว วันนี้ดูท่าจะเจออุปสรรคยากเข้าแล้ว!”

“มีอะไรสนุกดูแล้ว!”

ทุกคนต่างถกเถียงกันไป แต่ว่ามีพรรคพวกหลายคนที่เป็นเพื่อนกับซุนปินวิ่งเข้าไปพยุงซุนปินขึ้นมาแล้ว

ตาเห็นว่าตนเองกลายเป็นจุดสนใจของทั้งหมด เหลียงเยว่หรูขมวดคิ้วแน่น เธอมาที่ข้างกายเย่เทียน ดึงแขนเขาไว้แล้วพูดว่า “เย่เทียน ช่างเถอะ เขาได้รับโทษที่สมควรแล้ว อย่าสู้ต่อไปอีกเลย ได้ไหม?”

ได้ยินเสียงพูดที่ขอร้องนั้นของเหลียงเยว่หรู เย่เทียนจึงยักไหล่ บอกว่า “ได้ ว่าตามเธอแล้วกัน!”

คำพูดนี้ออกมา บนหน้าที่งดงามของเหลียงเยว่หรูนั้นเผยรอยยิ้มออกมา เพราะเย่เทียนยินยอมฟัง เธอถึงรู้สึกดีใจ

“อืม พวกเราไปกันดีกว่า ไปจากที่นี่!”

ระหว่างพูด เธอดึงเย่เทียนไว้อยากจะออกไปจากที่นี่

“ต่อยคนอื่นเสร็จก็อยากไป บนโลกนี้มีเรื่องเสียเปรียบขนาดนี้ที่ไหนกัน?”

เสียงพูดที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายลอยมาประโยคหนึ่ง

เย่เทียนหยุดฝีเท้าลง หันหน้ามองไป เห็นเพียงผู้ชายที่โกนผมจนเกรียนเดินออกมาจากฝูงชน

ที่ตามเขาเดินออกมา ข้างกายยังมีชายกำยำห้าคน ทำเป็นวงโอบล้อมอย่างรวดเร็ว ล้อมเย่เทียนและเหลียงเยว่หรูไว้ตรงกลางทันที

“แกเป็นใคร?”

เย่เทียนมองไปรอบด้านทีหนึ่ง รีบวางสายตาบนตัวผู้ชายคนนั้นทันที

“ฉันชื่อหลี่จุน!”

ทันทีที่หลี่จุนสองคำนี้ออกมา ชั่วขณะนั้นคนในเหตุการณ์ก็ฮือฮากันแล้ว

“นึกไม่ถึงว่าจะเป็นหลี่จุน!”

“ว่ากันว่าหลี่จุนคนนี้มาจากชุมชนแออัด ก่อนหน้านี้มีกลุ่มอิทธิพลที่ชื่อ‘แก๊งเสือดำ’อยากจัดการเขา ผลปรากฏว่าหลี่จุนคนนี้ใช้มีดฟันฟืนเล่มเดียว ฟันเปิดทางหนีไปดื้อๆ ต่อมาลูกพี่แก๊งไผ่เขียวถูกตา เลยเก็บไว้เป็นลูกสมุน!”

“ถูกต้อง ในสองปีนี้ แก๊งไผ่เขียวขยายดินแดน อย่างน้อยก็มีคุณูปการของเขาครึ่งหนึ่ง ได้รับการชื่นชมว่าเป็นยอดเพชฌฆาตแก๊งไผ่เขียว!”

“เจ้าหมอนี่ตายแน่เลย!”

ทุกคนถกเถียงกันเสียงเบาๆ ด้วยความตกใจและสงสัย ในสายตาที่มองทางเย่เทียน ยิ่งเขียนความสงสารไว้เต็ม

“หลี่จุน ลงโทษไอ้หนุ่มนี่ให้ฉัน!”

เวลานี้ ซุนปินที่โดนตบคว่ำลุกขึ้นมาแล้ว ฝืนกลั้นความเจ็บบนตัวมาที่ข้างกายหลี่จุน ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย จ้องเย่เทียนอย่างโหดร้าย

ถ้าสายตาสามารถฆ่าคนได้ กลัวว่าเย่เทียนคงต้องตายร้อยกว่าครั้งไม่หยุด

“คุณชายซุนวางใจได้ คุณเป็นเพื่อนของผม เรื่องของคุณก็เป็นเรื่องของผมหลี่จุน”

หลี่จุนพูดจาเรียบเฉย สายตาที่มองทางเย่เทียนมีความไม่เป็นมิตร “ไอ้น้อง มาจากทางไหนกัน? เพื่อนฉันหาเรื่องแกตรงไหนแล้ว แกถึงต้องลงมือหนักขนาดนี้ด้วย?”

“หนักเหรอ? ถ้าไม่ใช่ฉันลงมือแบบปรานี เขาตายไปนานแล้ว”

เย่เทียนพูดจาสบายใจ

พอคำพูดนี้ออกมา หางตาซุนปินกระตุกครู่หนึ่ง ตั้งแต่ต้นจนจบเขาเชื่อว่าเย่เทียนกล้าฆ่าเขา เวลานี้มีหลี่จุนอยู่ด้วย ในใจจึงดูมั่นใจเพิ่มขึ้นมาก

“จนถึงป่านนี้แล้ว แกยังอวดดี! ฉันเคยบอกแล้วไง ฉันจะหั่นแกเป็นชิ้นๆ วันนี้เป็นวันตายของแก!”

“พี่หลี่ อย่ามัวพูดไร้สาระกับมัน รีบจัดการมันซะ ตีไม่ตายฉันก็รับผิดชอบได้!”

หลี่จุนได้ยินเข้า จึงพยักหน้าทันที “ไม่มีปัญหา!”

ระหว่างที่พูด เขากวาดสายตาไป ลูกน้องห้าคนที่พามารับรู้โดยปริยาย พุ่งเข้าไปยังเย่เทียนอย่างเหี้ยมโหดมากทันที

เหลียงเยว่หรูตกใจจนใบหน้าซีดเผือดลง เพียงแต่ว่ายังไม่ทันให้เธอพูดอะไรสักหน่อย เย่เทียนก็ขยับกะทันหัน

ฟึ่บ!

ภายใต้เส้นสายตาของทุกคนเห็นเพียงภาพวืดแฉลบผ่าน

“อ๊าก……”

ภายใต้เสียงร้องโหยหวน หนึ่งคนในนั้นกระเด็นออกไป ชนบนเสาหลักด้านหลังอย่างแรง ตอนที่เขาล้มลงมา หมดสติไปถึงที่สุด

คนลงมือก็คือเย่เทียน!

เขาในตอนนี้ถึงแม้เพียงแค่ฝึกพลังชั้นหนึ่ง แต่ระดับความแกร่งของร่างกาย สามารถเทียบได้กับนักบู๊ระดับเหลืองชั้นกลางได้เลย ถึงแม้ไม่ได้ใช้พลังชี่แท้ เพียงพละกำลังร่างกาย ยังเพียงพอที่จะกวาดล้างคนธรรมดาที่มาฝึกการต่อสู้ได้ทั้งนั้น

หลังจากต่อยคนหนึ่งคว่ำ เย่เทียนยิ่งไม่รอช้า ทำตามวิธีในตอนนี้ ราวกับเป็นปีศาจร้าย จัดการสี่คนที่เหลือได้ในสองสามทีอย่างสบายๆ

มองหลายคนนั้นล้มอยู่บนพื้น เสียงครวญครางเจ็บปวดเรื่อยๆ

เย่เทียนเอามือล้วงกระเป๋า ชำเลืองสายตาไปยังซุนปินที่จมูกช้ำหน้าบวม หัวเราะแบบชั่วร้าย

“เมื่อกี้แกบอกว่าอยากหั่นฉันเป็นชิ้นๆ เหรอ? ตอนนี้ตัวฉันก็อยู่ตรงนี้แล้ว ให้โอกาสแกท้าทายฉันสักครั้ง ถ้าแกไม่เข้ามา แกก็เป็นไอ้ขี้ขลาด!”

ชั่วพริบตาเดียวภายในเหตุการณ์เงียบงัน!

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่
Status: Ongoing
อ่านนิยายข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ “เย่เทียน วันตายของแกมาถึงแล้ว!” เรือสำราญที่สภาพเสียหายหนักลำหนึ่งจอดอยู่บนท้องทะเลที่มองไปไกลสุดลูกหูลูกตา ดาดฟ้าของเรือสำราญมีคนยืนเต็มทั่วทุกด้าน มีทั้งแก่ทั้งเด็ก มีผู้ชายผู้หญิง ลักษณะแตกต่าง สีผิวไม่เหมือนกัน เพียงสิ่งเดียวที่เหมือนกันคือ บนตัวพวกเขาล้วนมีพลังอำนาจเรียบง่ายทว่าเข้มแข็งดุจภูเขาใหญ่ “กองทหารฟ้าสั่ง แก๊งหมาป่าโลภ แก๊งงูหางกระดิ่ง แก๊งมังกรดำ……” “พวกแกเป็นกลุ่มมีอิทธิพลชั้นนำบนโลก นึกไม่ถึงว่าเพื่อล้อมฆ่าฉันถึงขั้นต้องมารวมตัวกันเลย ชีวิตของฉันเย่เทียนมีค่าขนาดนี้?”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset