https://ufanance.com Lockdown168 hydra888 lotto432 KINGDOM66 panama888 NEWYORK888 LONDON168 UFA1919 SAGAME66 ssgame666 sexygame66 sa168vip lotto77 SAGAME1688 SEXYGAME1688 Casino ออนไลน์ Casino ออนไลน์ MAHAGAME88

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ – ตอนที่ 7 อยากตายใช่ไหม

ufac4

“ให้ฉันดูหน่อย!”

เวลานี้ ผู้ชายอายุสามสิบปีที่รูปร่างสูงใหญ่ และสวมชุดพนักงานรักษาความปลอดภัยเดินขึ้นมาจากเบาะด้านหลัง

“ฉันเป็นยามอยู่ที่ร้านทองแห่งหนึ่ง ทองคำอะไรฉันเคยเห็นมามากมาย ถ้าเธออยากหลอกใคร ฉันจับเธอส่งสถานีตำรวจแน่!”

พูดคำนี้ออกมา ผู้หญิงสีหน้าเปลี่ยนไป พูดอย่างประหม่า “พี่ชาย พี่พูดอะไรกันล่ะ พี่ดูสิ อย่างไรทองของฉันนี้เป็นของปลอมไม่ได้แน่!”

พนักงานรักษาความปลอดภัยฉีกมุมปากแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เชื่อคำพูดของหญิงสาวอยู่บ้าง หยิบแหวนจากในมือหญิงสาวเข้ามาถูสักหน่อย มองอย่างละเอียดสักครู่

แต่เหมือนเรื่องราวจะเกินกว่าที่เขาคาดคะเนเอาไว้นิดหน่อย ในปากอุทานตกใจไม่เลิก และหยิบดินสอทดสอบไฟส่องไปทางแหวนทองวงนั้นอย่างไม่เชื่อ

ที่นั่งรถเมล์ล้วนเป็นประชาชนคนธรรมดา รู้ว่าต้องตรวจสอบทองคำอย่างไรที่ไหน แต่ละคนตามมาร่วมวงสนุกด้วย รู้สึกว่าพนักงานรักษาความปลอดภัยคนนี้เป็นมืออาชีพมาก

ตั้งนาน พนักงานรักษาความปลอดภัยเก็บดินสอทดสอบไฟกลับ ในตามีความละโมบแวบผ่าน ไม่พูดผลสรุป เพียงถามว่า

“แหวนวงนี้เมื่อกี้เธอบอกว่าขายเท่าไร? ฉันเอาแล้ว!”

พูดแบบนี้ออกมา ทุกคนที่ใช้จมูกคิดก็รู้ว่าทองคำนี้ต้องเป็นของจริงแท้อย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นพนักงานรักษาความปลอดภัยอยากซื้อโดยตรงได้อย่างไรล่ะ?

กระเป๋ารถเมล์รีบร้อนแล้ว พูดตะโกน “นี่ นายคนนี้ยังมาแย่งเอาอีก ทั้งที่คนอื่นเขาบอกอยากขายให้ฉัน”

หญิงสาวก็พยักหน้าตาม บอกว่า “พี่สาว เมื่อกี้รบกวนพี่แล้ว แหวนวงนี้ขายให้พี่ ที่เกินออกมาก็ถือว่าเป็นอั่งเปาที่ฉันตอบแทนพี่”

“นี่ก็พอได้อยู่ เธอคนนี้ดูน่าสงสาร เบาะนี้ฉันหลบให้เธอนั่งแล้วกัน”

กระเป๋ารถเมล์ได้รับผลประโยชน์อย่างงาม หยิบเงินพันห้าออกมาจากในกระเป๋าเก็บเงินยื่นให้หญิงสาวนั้นแบบดีอกดีใจ

พนักงานรักษาความปลอดภัยมองกระเป๋ารถเมล์เก็บแหวนไปต่อหน้าต่อหน้า ชั่วขณะนั้นร้อนใจอยู่บ้าง พูดเตือนอย่างจริงใจและเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง “น้องสาว นี่เธออยากออกไปหลบภัยอันตราย ในมือไม่มีเงินสักนิดจะได้ยังไง? เอาแบบนี้ ฉันเพิ่งได้เงินเดือนมา ถือว่าฉันเสียเปรียบหน่อย ซื้อแหวนนี้ของเธอหนึ่งพันแปด เป็นยังไงบ้าง?”

พูดแบบนี้ออกมา เขาก็ได้รับสายตาเหยียดหยามมากมายทันที

ยังเสียเปรียบหน่อย? ซื้อแหวนวงหนึ่งหนึ่งพันแปด ขายต่อสามารถทำเงินได้หลายร้อยล่ะ!

หญิงสาวลักษณะท่าทางโดนคนรักทำร้ายจริง ลังเลแล้วถึงตอบว่า “ช่างเถอะ เจอกันก็คือโชคชะตา เครื่องประดับบนตัวฉันขายทั้งหมดเลย เลี่ยงที่จะนึกถึงคนให้แล้วเจ็บช้ำใจ ฉันก็ไม่ต้องการมาก ราคาตลาดสองร้อยสามสิบ ฉันขายหนึ่งกรัมหนึ่งร้อยแปดสิบ!”

ในห้องโดยสารอือฮากันเกรียว ทองคำหนึ่งกรัมราคาสองร้อยสามสิบขายเพียงหนึ่งร้อยแปดสิบ ขายต่อก็คือเงินนะ!

“ได้ๆๆ ฉันเอาอันหนึ่ง!”

พนักงานรักษาความปลอดภัยฮึกเหิมแทบแย่ รีบเอากระเป๋าเงินออกมาหยิบธนบัตรแดงปึกหนึ่ง แลกแหวนทองจากในมือหญิงสาวแล้ว

มีคนนำก่อน คนอื่นๆ ก็เกิดความคิดเอาเปรียบเช่นกัน ต่างตะโกนขึ้นมาแล้ว กลัวว่าช้าไปก้าวหนึ่งแล้วจะไม่ได้

“ฉันก็เอาด้วยอันหนึ่ง”

“ฉันอยากได้กำไลอันนั้น!”

“ตาแก่ พวกเราก็ทำเรื่องดีหน่อย ช่วยแม่หนูคนนี้เถอะ……”

ทุกคนเข้ามาแบบแย่งกัน มีที่ให้หาผลประโยชน์ และสามารถช่วยเหลือคนได้ ใครจะไม่คิดมากว่าด้านในนี้มีช่องโหว่อะไร

ทันใดนั้น ทั้งห้องโดยสารคนที่พกเงินมาพอ ล้วนไปแลกเครื่องประดับทองคำกับหญิงสาว

มีเพียงเย่เทียนคนเดียวทำหน้าเยาะเย้ย นั่งอยู่บนที่นั่งไม่ขยับเขยื้อนสักนิด

ในขณะเดียวกันนี้ หญิงสาวเดินมาถึงแถวนี้ของเขาพอดี แหวนและกำไลหลายชิ้นในมือล้วนขายไปหมด เหลือสร้อยคอทองคำเส้นหนานั้นบนคอ

สร้อยคอนี้ความจริงทุกคนอยากได้มาก เพียงแต่ว่าสร้อยทองนี้ถึงแม้ลดราคาแล้ว ก็ราคาเจ็ดแปดพันอยู่ดี ทุกคนไม่มีเงินมากขนาดนั้น

“ยังมีใครต้องการไหม สร้อยทองเส้นสุดท้ายแล้ว ขายเพียงเจ็ดพัน เลยหมู่บ้านนี้ไปก็ไม่มีร้านนี้แล้ว”

หญิงสาวขึ้นเสียงตะโกนออกมา

“สร้อยทองนี้เอาให้ฉันเถอะ!”

ตอนที่เย่เทียนกำลังดูละคร เหลียงเยว่หรูที่ข้างกายเอ่ยปากกะทันหัน หยิบธนบัตรสีแดงปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าหลุยส์วิตตอง “ตรงนี้มีหนึ่งหมื่น ฉันไม่เอาเปรียบเธอ ถือว่าฉันช่วยเหลือเธอนะ”

พูดอยู่ก็จะยื่นเงินเข้าไป

ผู้หญิงคนนั้นดวงตาเป็นประกาย รีบร้อนอยากไปรับไว้

รู้ที่ไหนว่าสองคนยังไม่ได้สัมผัสกัน ทันใดนั้นแขนที่แข็งแกร่งมีพลังข้างหนึ่งขวางไว้ตรงกลาง จับมือน้อยของเหลียงเยว่หรูที่ยื่นไปข้างหน้าไว้

เหลียงเยว่หรูตะลึงแล้ว มองทางเย่เทียนโดยจิตใต้สำนึก ขมวดคิ้วแน่น เขาอยากทำอะไร? แย่งเงินเหรอ?

ภายใต้สายตาของเหลียงเยว่หรูที่ทั้งตกใจทั้งสงสัย เย่เทียนก็เอ่ยปากแล้ว

“เธออย่าเชื่อพวกเขา พวกเขาเป็นพวกหลอกลวง”

ได้ยินคำพูดนี้ สายตาหญิงสาวกะพริบนิดหน่อย เห็นได้ชัดว่ากลัวคนอื่นจำได้ว่าทำชั่วอยู่พอสมควร จงใจตะโกนขึ้นมาเสียงดัง

“นายพูดมั่วอะไร ไม่ช่วยฉันก็ว่าไป ยังมาใส่ร้ายคนอื่นอีก! ช่างเถอะ ฉันไม่แลกแล้วพอใจหรือยัง!”

พูดอยู่ หญิงสาวเหมือนได้รับความอัปยศใหญ่โต หมุนตัวอยากไป

เย่เทียนกลับไม่มีความหมายอยากให้หล่อนไป คว้าแขนหล่อนเอาไว้ทีหนึ่ง ใช้แรงถูบนแขนที่เขียวช้ำ และมีรอยแผลเป็นนั้น

“นาย……นายทำอะไร ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย มาลวนลามแล้วรึไง!”

หญิงสาวตกใจกลัวร้องตะโกน แม้แต่เหลียงเยว่หรูก็มองเย่เทียนแบบเอือมระอามาก เมื่อสักครู่ที่มีความรู้สึกดีบ้างต่อเย่เทียน ชั่วพริบตาเดียวหายไปไม่หลงเหลือสักนิด

ยังคิดว่าเจ้าหมอนี่ไม่เหมือนกันกับผู้ชายคนอื่น ที่แท้ล้วนเป็นคนประเภทเดียวกัน!

แต่ตอนที่เธอกำลังอยากตะโกนห้ามเย่เทียน เย่เทียนก็ปล่อยมือที่จับหญิงสาวออก พูดเหน็บแนม “แผลนี้ของเธอทำไมพอเช็ดก็หลุดออก? ไม่รู้ดีอยู่แก่ใจเหรอ?”

ทุกคนได้ยินเสียงโวยวายพอจ้องมองไป คาดไม่ถึง รอยแผลบนแขนที่หญิงสาวเปิดเผยออกมา หายไปหมดเหลือส่วนเล็กๆ เหมือนว่าจะเป็นรอยที่ใช้สีบางอย่างวาดขึ้นมา เดิมทีไม่ใช่รอยแผลเป็นอะไร

“เชี้ย ที่แท้เป็นพวกต้มตุ๋น เสียดายที่ฉันเชื่อใจพวกแก!”

“มีความรุนแรงในครอบครัวอะไรที่ไหน ล้วนปลอมทั้งนั้น!”

ชั่วขณะนั้นฝูงคนเดือดดาลแล้ว แม้แต่รอยแผลเป็นล้วนเป็นของปลอม งั้นเครื่องประดับที่พวกเขาซื้อยังเป็นของจริงได้เหรอ?

คนที่ฉลาดอยู่สักหน่อยล้วนนึกกันได้ ผู้หญิงคนนี้คือคนหลอกลวง!

นิสัยคนก็เป็นแบบนี้ เธอให้ฉันช่วยเหลือได้ เอาเปรียบเธอนิดหน่อยเป็นสัจธรรมที่เปลี่ยนไม่ได้

แต่เธอหลอกคนอื่น นั่นใครต่างทำไม่ได้ ตีเธอจนพิการในไม่กี่นาทีเลย

“คนหลอกลวง รีบคืนเงินมา ไม่อย่างนั้นฉันต่อยแกตายแน่!”

ชายที่ติดกับโดนหลอกคนหนึ่งรีบลุกออกมา โกรธจนหน้าแดงจัด ยกมือทำท่าอยากจะต่อย

เมื่อกับดักถูกเปิดโปง หญิงสาวกำลังจะโดนต่อย ทว่าเกิดความเปลี่ยนแปลงฉับพลัน

“แม่งเอ๊ย!”

ด่ามาอย่างโมโห ตามมาด้วยเสียงทุ้มดังขึ้น

ที่แท้เป็นชายคนนั้นที่ตอนแรกอยากต่อยหญิงสาวโดนถีบล้มอยู่ในรถ

คือเท้าที่พนักงานรักษาความปลอดภัยคนนั้นถีบ

ทุกคนมองจดจ่อไป บนหน้าพนักงานรักษาความปลอดภัยยังมีอารมณ์เรียบง่ายและซื่อสัตย์อยู่สักนิดที่ไหน หน้าตาดุร้าย ดึงมีดหัวตัดเล่มหนึ่งออกจากด้านหลังสักหน่อย ฟันไปบนเบาะพลาสติกทีหนึ่งดังปัง

“แม่งหุบปากให้ฉันหมดเลยนะ!”

เขาตะโกนไป บวกกับมีดที่เป็นประกาย ทุกคนตกใจจนหน้าซีดเผือดเต็มที่ มองพนักงานรักษาความปลอดภัยคนนั้นด้วยความหวาดกลัวมาก

ตอนนี้เอง มีอีกสองสามคนลุกขึ้นยืนอีก ล้วนถือมีดที่แวววาวเอาไว้ พอมองก็เป็นพวกเดียวกัน ชั่วพริบตาเดียวควบคุมคนขับรถไว้แล้ว

“แม่ง ซวยจริงๆ เลย ยังคิดว่าไม่ขยับมีดก็หาเงินก้อนเล็กๆ ได้ซะแล้ว!”

เขาด่าแล้ว ย้ายสายตาไปไปทางเย่เทียน มีความชั่วเต็มที่

“ไอ้หนุ่ม แกยังตามีแววอยู่หน่อย แต่ว่ากล้าพังกิจการของฉันพี่เบียวเสียหาย อยากตายงั้นเหรอ?”

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่

ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่
Status: Ongoing
อ่านนิยายข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ “เย่เทียน วันตายของแกมาถึงแล้ว!” เรือสำราญที่สภาพเสียหายหนักลำหนึ่งจอดอยู่บนท้องทะเลที่มองไปไกลสุดลูกหูลูกตา ดาดฟ้าของเรือสำราญมีคนยืนเต็มทั่วทุกด้าน มีทั้งแก่ทั้งเด็ก มีผู้ชายผู้หญิง ลักษณะแตกต่าง สีผิวไม่เหมือนกัน เพียงสิ่งเดียวที่เหมือนกันคือ บนตัวพวกเขาล้วนมีพลังอำนาจเรียบง่ายทว่าเข้มแข็งดุจภูเขาใหญ่ “กองทหารฟ้าสั่ง แก๊งหมาป่าโลภ แก๊งงูหางกระดิ่ง แก๊งมังกรดำ……” “พวกแกเป็นกลุ่มมีอิทธิพลชั้นนำบนโลก นึกไม่ถึงว่าเพื่อล้อมฆ่าฉันถึงขั้นต้องมารวมตัวกันเลย ชีวิตของฉันเย่เทียนมีค่าขนาดนี้?”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset