https://ufanance.com Lockdown168 hydra888 lotto432 KINGDOM66 panama888 NEWYORK888 LONDON168 UFA1919 SAGAME66 ssgame666 sexygame66 sa168vip lotto77 SAGAME1688 SEXYGAME1688 Casino ออนไลน์ Casino ออนไลน์ MAHAGAME88

ผมคือนักบุญหญิงที่เป่ายิ้งฉุบมาเกิดใหม่ครับ – ตอนที่ 8

ufac4

“แฮ่ก ๆ ”

   หลังจากที่ผมวิ่งออกมาจากห้องของมิลล่าได้สักพักหนึ่งไม่น่าเกิน3นาที ผมก็หยุดพักอยู่ที่ราวบันไดเพราะรู้สึกเหนื่อยโคตรๆ ทั้งที่ปกติน่าจะวิ่งได้ไกลกว่านี้แท้ ๆ หรือเพราะว่าเป็นผู้หญิงถึงแรงน้อยกันหว่า? แต่ช่างเถอะ ตอนนี้หาที่ซ่อนก่อนไม่งั้นละก็ถูกยัยนั้นหาเจอแน่!!!

“อย่าหนีน้า~!!!”

“เฮ้ย!!!”

มิลล่าบินตามผมมาด้วยความเร็วสูง!!! นี้หล่อนมีปีกด้วยเร้อออ!!! แม่งเอ็ย!!! ถ้าตูหนีไปได้จะไม่กลับมาเหยียบที่นี้อีกเลยคอยดู!!!

“หยุดเดี๋ยวนี้น้า~”

“หยุดก็โง่ดิ ไอ้ชิบหาย!!”

หนอย~ ยัยนี้บินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วด้วย!!!! ท่าผมไม่เร่งสปีดอีกนึดละก็โดนตามทันแน่!!

“เชี้ยละ!!!”

ตึงงง!!!

สุดท้ายผมก็ล้มไปขาดันไปขัดกันเองเพราะเร่งรีบเกินไป มือและหัวเข่าก็ไถลไปกับพื้นทั้งให้รู้สึกเจ็บสุด ๆ

“ในที่สุดก็ตามทันจนได้นะจ๊ะ มีเรีย~”

ผมพยามคลานหนีด้วยแรงที่เหลืออยู่ก่อนจะถูกมิงล่าใช้แขนทั้ง2ข้างจับมือผมกดไว้กับพื้นพร้อมกับขึ้นคล่อมตัวผมไว้

“เมื่อกี้เธอจะใช้ไม้ไหนก็ไม่รู้หรอกนะ ครั้งนี้ฉันจะทำให้มีเรียกลายเป็นทาสที่น่ารักของฉันได้!!”

เธออ้าบอกแยกเขี้ยวอีกครั้งเตรียมจะฝังเขี้ยวไปที่คอผม โธ่เอ็ย!! มาได้แค่นี้เองเหรอวะ!! ท่าเราอยู่ในร่างเดิมละก็คงหนีพ้นแล้วแท้ๆ!!! แม่งเอ็ยเจ็บใจนัก!!!

“กรื้ด!!!!!”

ครั้งนี้มิลล่าก็ร้องกรื้ดมาด้วยความเจ็บปวด อีกครั้ง หลังจากที่งับไปที่คอผมเต็มๆ

นี้มันอะไรวะ? ทำไมหล่อนถึงกรื้ดที่ทุกครั้งที่กัดเรากัน? ทั้งๆที่เราเป็นแค่นักบุญไม่น่าจะมีอะไรไปสู้พวกแวมไพร์…..

เดี๋ยวนะนักบุญมันธาตุแสงชนะพวกธาตุมืดอย่างแวมไพร์นี้หว่า!!!

จะว่าไปเคยได้ยินเรื่องแปลก ๆ อย่างเลือดของนักบุญเต็มไปด้วยพรแห่งพระเจ้าด้วยนี้ งั้นแสดงว่า..

“กรื้ดดดดดดดด!!!!”

ผมลองเอามือที่เปื้อนเลือดจากการล่มตะกี้ไปแตะที่หน้าเธอดู เธอก็ส่งเสียงร้องทรมาณยิ่งกว่าเดิมแถมรอบนี้ยังลงไปนอนดิ้นอีก

“กะไว้แล้วเชียวเธอแพ้เลือดของนักบุญสินะ”

“นักบุญงั้นเหรอ!!! ไม่นะ!! เอาเลือดนั้นออกไปไม่เอาแล้ว!!!”

หล่อนค่อยพยามคลานหนีผมไปทีละนึด ๆ ผมเลยกระโดดไปขึ้นคล่อมเธอทันที
หึหึๆ ถึงเวลาเอาคืนแล้วเฟ้ย!!!

“คิดว่าฉันปล่อยให้เธอหนีรึไงยัยบ้า!!”

“กรื้ดดดด!!!!”

ผมตะโกนใส่หน้าเธอด้วยความโกรธพร้อมกับนำเลือดของผมไประเลงบนตัวเธอ ทำให้เธอพยามดิ้นไปมาด้วยความทรมาณ

ตูคือผู้ล่าเฟ้ยยัยสาวน้อย วะฮ่า ๆ !!!!!
.
.
.
.
.

“เอาละทีนี้ยังอยากจะดื่มเลือดอีกไหม!!!”

หลังจากที่ทำการแก้แค้นมิลล่าจนสาแก่ใจแล้ว ผมถามมิลล่าที่นอนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าที่ถูกผมทับตัวอยู่ ดวงตาของเธอตอนนี้ช่างว่างไร้อารมเสียเหลือเกิน

“….อึก..ไม่เอาแล้ว”

“อืมๆดีแล้วละจากนี้ไปก็–”

“แง้~ ป๊ะป๋าช่วยหนูด้วยยัยนี้มันแกล้งหนูง่า~!!!”

“เฮ้ย!!!”

มิลล่าปล่อยโฮกออกมาเสียงดัง ทำให้ผมตกใจจนสติหลุดไปสักพักหนึ่ง

เดี๋ยวดิ มิลล่า!! เธอเล่นร้องไห้ออกมาแบบนี้ผมก็เหมือนคินผิดเลยดิ!!!

“เดี๋ยวสิ!! ฉันไม่ได้ทำะไรผิดสักหน่อยก็เธอจะร้องไห้ทำ–”

“โอ็ย!!! พวกเธอจะเสียงดังกันทำไมนักหนายะ!! รู้ไหมว่าพวกฉันจะ..นะ..นะ..นี้พวกเธอทำอะไรกันนะ!!!!”

ก่อนที่ผมจะได้พูดจบก็มีเสียงผู้หญิงที่ฟังดูไม่คุ้นหูดังขึ้น เมื่อหันไปก็พบกับกลุ่มเด็กสาวที่กำลังมุงดูยู่และจ้องมาทางผมด้วยความตกใจพร้อมกับร้องกรื้ดกร้าด ราวกับไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน

อะไรกันวะกะอีกแค่ ผู้หญิงใส่ชุดชั้นในกำลังขึ้นคล่อมผู้หญิงร่างเปลือยที่กำลังร้องไห้ออกมาเนี้ย ไม่เคยเห็นกันรึไงฟะ.. ไม่ดิ เคยเห็นก็เห้ละ

“ฮือ~”

มิลล่ายังคงร้องไห้ไม่หยุดท่าผมไม่ทำอะไรสักอย่างเดือดร้อนแน่ๆ!!!

“ไม่ใช่นะมันไม่ใช่อย่างที่พวกเธอคิดนะ!! เฮ้ยมิลล่าเธอก็หยุดร้องสิ!!”

“กรื้ดดดดด!!!!”

เวรละเผลอไปเอามือที่เปื้อนเลือดจับตัวมิลล่าเข้าจนได้ จนทำให้มิลล่ากรื้ดออกมาด้วยความเจ็บปวดท่าดูจากสภาพภายนอกก็เหมือนผมกำลังทำร้ายเธอเลยอะดิ!!

“ปะ…ปล่อยท่านมิลล่าเดี๋ยวนี้นะคะ!!! ต่อให้เธอพยามขืนใจท่านมิลล่าไป ท่านมิลล่าก็ไม่หันมามองเธอหรอก!!!!”

ตูไม่ขืนใจใครโว้ยยยย!!! ที่ตูอยู่ในสภาพแบบนี้เพราะไอ้ท่านมิลล่าของหล่อนนี้แหละโว้ยยยย!!!!

เดี๋ยวนะเธอมันคนที่อยู่ในห้องกับมิลล่าตอนนั้นนี้หว่า!!!!

“ชะ..ใช่แล้ว!! คนไม่ได้รักต่อให้ขืนใจไปต่อให้เธอขืนใจไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกกลับตัวกลับใจซะเถอะ!!”

“””ใช่แล้ว ๆ”””

เหล่าสาว ๆ ราวมกลุ่มกันต่อต้านผมขึ้นมาเรื่อย ๆ ตูต่างหากที่เป็นผู้เสียหายต่างหากโว้ยยย!!!

“คุณมีเรีย~”

“อี๋~”

เสียงที่เหมือนกับเสียงกระซิบของปีศาจแถมความหนาวที่เย็นยะเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง อย่าบอกนะว่า!!!

“ดิฉันคิดว่าเราต้องมีเรื่องที่ต้องคุยกันหน่อยแล้วละคะ แบบสองต่อสองนะคะ!!!”

“ค…คะ..อาจารย์ฟรานเซ็ท”

     เพราะตัวผมเล็กหรืออะไรไม่ทราบผมถูกคุณฟรานเซ็ทหิ้วคอของผมเดินไปถึงห้องเธออย่างสบาย ๆ ก่อนจะโยนผมขึ้นเตียงและจับผมใส่เสื้อผ้าด้วยความเร็วแสงจ ากนั้นท่าก็ทำร่ายมนต์อะไรบ้างอย่างใส่ผมทำให้บาดแผลตามร่ายกายหายไปเกือบหมดยกเว้นแต่แผลตรงเข่าที่ยังมีรอยชำอยู่

   ผมคุณฟรานเซ็ทต่อว่าอ่างุนแรงก่อนจะถูกทโทษโดยการตีก้น. ทั้งๆที่แม่ยังไม่เคยตีผมเลยแท้ ๆ  ซิก ๆ แต่ผมไม่ได้หลุดเรื่องที่มิลล่าเป็นแวมไพรไปก็คงถูกพ่อของเธอท่าแดร็กคิวล่าตามล่าแหง ๆ 

 

     เหมือนว่าคุณฟรานเซ็ทตัดสินใจที่จะยึดห้องของผมไป โดยให้ผมไปพักที่ห้องของเธอแทนโดยเธอให้เหตุผลว่า ต้องเฝ้าดูพฤติกรรมของผมอย่างใกล้ชิด เอาเถอะอย่างน้อยตอนนี้ ก็ได้นอนแล้วละเนอะแถมได้นอนกับสาวสวยหุ่นดินระเบิดอีกจะว่าโชคดีในโชคร้ายก็ได้ละมั้ง ไม่สิ เรียกว่าโชคดีชัดๅเลยต่างหากละ

 

“อูย~ แสบก้นชิบ…แถมหิวด้วยเวรกรรมจริงๆ..”

 

  ผมอุทานออกมาเบาๆ พร้อมกับลูบก้นที่รู้สึกร้อนแผ่วไปมาอย่างช้าๆ

ความเจ็บกับความหิวนะเรื่องจิ๊บๆแต่ความแสบนะ ทรมาณของจริง หวังว่าพรุ้งนี้คงจะไม่มีรอยแนวฝ่ามือติดอยู่ที่ก้นนะ….

ผมคือนักบุญหญิงที่เป่ายิ้งฉุบมาเกิดใหม่ครับ

ผมคือนักบุญหญิงที่เป่ายิ้งฉุบมาเกิดใหม่ครับ

Status: Ongoing
อ่านผมคือนักบุญหญิงที่เป่ายิ้งฉุบมาเกิดใหม่ครับชาย2คนที่เป่ายิ้งฉุบแย่งตัวละนักบุญหญิงเพราะอยากเล่นตัวละครผู้หญิงกัน แต่เมื่อเขาสามารถเอาชนะเพื่อนของตัวเองได้ ก็พบว่าตัวเองได้มาอยู่ต่างโลกในฐานะของนักบุญจริงๆ เสียแล้ว

Comment

Options

not work with dark mode
Reset