https://ufanance.com Lockdown168 hydra888 lotto432 KINGDOM66 panama888 NEWYORK888 LONDON168 UFA1919 SAGAME66 ssgame666 sexygame66 sa168vip lotto77 SAGAME1688 SEXYGAME1688 Casino ออนไลน์ Casino ออนไลน์ MAHAGAME88

เจ้าของร้านพิศวง [我真不是邪神走狗] – ตอนที่ 383 : สถานที่ปลอดภัย

ufac4

บทที่ 383 : สถานที่ปลอดภัย

“ผู้บัญชาการอัศวินวินสตันคะ มีผู้พบ…”

ก่อนพรีม่าจะทันพูดจบ เสียงสั่น ๆ ของอีกฝ่ายก็ดังขัดขึ้นจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์แล้ว “จริงเหรอครับ? เจอ…เจอแล้วเหรอครับ? มีคนเจอ… สถานการณ์ สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้างครับ? โจเซฟเขา…”

พูดถึงตรงนี้ เขาก็หยุดลงอีกครั้ง ลังเลว่าจะพูดต่อดีไหม

การต่อสู้ของโจเซฟส่งผลกระทบถึงหัวใจของคนมากเกินไป ทั้งความสิ้นหวังและความหวังมากมาย การขยับขึ้น ๆ ลง ๆ ของสภาพจิตใจรุนแรงจนแม้แต่วินสตันผู้ภาคภูมิในความเยือกเย็นคงเส้นคงวาที่สุดยังควบคุมตัวเองไม่ได้ เขายังกลัวหน่อย ๆ ด้วยที่จะต้องฟังข่าวการตายของโจเซฟ

เสียงของพรีม่าเสถียร เธอตัดสินใจไม่บอกสภาพอนาถาก่อนหน้านี้ให้ ‘ญาติผู้ป่วย’ ฟัง และพูดรวบรัดว่า “เขายังมีชีวิตอยู่ค่ะ”

เหมือนก้อนหินอันหนักอึ้งหล่นลงสู่พื้น วินสตันผู้หัวใจจุกที่คอทิ้งตัวลงผ่อนคลายในที่สุด

เขาถอนหายใจโล่งอก ตามติดมาด้วยความยินดีปรีดา ถามอย่างรวดเร็วว่า “ขอผมคุยกับเขา…อ่า ไม่สิ นี่ผมพูดอะไรอยู่ โจเซฟต้องบาดเจ็บสาหัสอยู่แน่ ๆ ใช่ไหมครับ?”

ใช่เลย เขาเหลือแค่ร่างกายที่แห้งกรอบ จะบอกว่าสาหัสได้ไหมนะ?

พรีม่าคิดในใจ หันไปมองอัศวินวัยชราสภาพสมบูรณ์ที่เธอแบกไว้บนบ่า ชุดป้องกันนี้เป็นชุดเกราะกระดองรูปแบบหนึ่ง มันง่ายที่จะแบกคนด้วยตัวคนเดียว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพรีม่าก็ใช้โอสถเข้าช่วย ก่อนจะกล่าว

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่ถึงคนจะรอดตาย เขายังต้องการเวลาพักฟื้นและปรับตัว ในระหว่างนี้ เขาจะไม่สามารถใช้อีเธอร์หรือเคลื่อนไหวหักโหมได้ ทางที่ดีที่สุดคือหาสถานที่ปลอดภัยให้เขาพักผ่อนก่อนนะคะ”

“หอพิธีกรรมต้องห้ามของคุณน่าจะได้ พอคุณพาเขากลับไปแล้ว ให้พักสักสามถึงห้าเดือนก็ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ”

“ขอบคุณมาก ๆ ครับสำหรับความช่วยเหลือ…”

วินสตันแสดงความขอบคุณออกมาอย่างจริงใจ แม้ว่าพรีม่าจะไม่ได้พูด แต่เขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องทุ่มเทความพยายามมากแค่ไหนในการช่วยโจเซฟออกมาจากขุมนรก เขาจึงชิงกล่าวขอบคุณยกย่องเธอ

สาวน้อยเภสัชกรคนนี้…จริงเหรอที่เธอได้รับความชื่นชอบจากร้านหนังสือ? ความเคลือบแคลงก่อนหน้านี้ของเขาเกินจำเป็นเสียแล้ว

ในกรณีนี้ ก็ไม่มีอะไรต้องกังวล

วินสตันสูดหายใจลึก ๆ ก่อนจะพูดต่อ “รบกวนคุณช่วยส่งเขาไปที่ปลอดภัยเลยได้หรือเปล่าครับ? ไม่ต้องกลับหอพิธีกรรมต้องห้ามหรอก”

พรีม่าอึ้งไปครู่หนึ่ง ถามด้วยใบหน้ามึนงง “ที่ปลอดภัย? คุณแน่ใจเหรอคะว่าจะไม่ส่งเขากลับหอพิธีกรรมต้องห้าม? เขาไม่…”

วินสตันพูดอย่างหนักแน่น “แน่ใจครับ นอกจากนั้น ผมยังอยากให้คุณ…ช่วยแจ้งว่าเขาตายแล้วด้วย”

พรีม่าจ้องอุปกรณ์สื่อสารของเธออย่างจับต้นชนปลายไม่ถูก

“ผมรู้ว่าคุณต้องสับสนอยู่แน่ ๆ แต่ว่า…ชีวิตของโจเซฟกำลังย่ำแย่ครับ”

ชีวิตของโจเซฟ เท่ากับ ภารกิจจากเจ้าของร้านหลิน!

หลอดไฟดวงหนึ่งสว่างขึ้นในใจพรีม่า

“ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา”

เด็กสาวพยักหน้าหงึกหงัก “ฉันจะเก็บมันเป็นความลับแน่นอน สาบานด้วยห้องแล็บของฉันเลยค่ะ”

วินสตันว่า “ขอบคุณครับ และรบกวนอย่าบอกสถานที่กับผมด้วยนะครับ คุณรู้คนเดียวก็พอแล้ว”

“อื้ม”

แต่ว่า…

ที่ปลอดภัยที่ว่ามันที่ไหนล่ะ?

พรีม่ากัดริมฝีปากล่างครุ่นคิดเร็วจี๋

ส่งไปที่ห้องแล็บของสมาคมแห่งสัจธรรม? เครื่องไม้เครื่องมือต่าง ๆ ที่นี่มีครบครัน แถมเรายังคุ้นชินกับสถานที่นี้ด้วย

แต่ทันทีที่เขาถูกส่งไปยังสมาคมแห่งสัจธรรม แอนดรูว์จะรู้แน่นอน

พื้นที่ปลอดภัย…

พรีม่าพึมพำสองรอบ แล้วนึกไปถึงเด็กสาวผิวขาวท่าทางเย็นชาที่นั่งหลังบาร์คาเฟ่หนังสือพร้อมหนังสือเล่มหนึ่งในมือขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ

มูเอน…

มูเอนคือรัตติกาล และเจ้าของร้านหนังสือก็เป็นเจตจำนงของท่านหญิงวัลเพอร์กิสมาตลอด

สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดในโลกก็ไม่แคล้วเขตแดนที่ท่านหญิงวัลเพอร์กิสคุ้มครอง

ดังนั้นไม่มีปัญหาแน่ ๆ ถ้าจะส่งคุณโจเซฟไปที่ร้านหนังสือ!

อีกอย่าง ท่านมูเอนกับเจ้าของร้านหลินก็ไม่ใช่มนุษย์ ดังนั้นเราก็เป็นคน ๆ เดียวที่รู้ไหมนะ?

คิดเช่นนั้น พรีม่าก็พาโจเซฟไปในทิศทางของร้านหนังสือ

วินสตันปิดอุปกรณ์สื่อสาร ถอนหายใจยาวเหยียด

พรีม่ามีสถานที่ปลอดภัยซึ่งไม่เป็นที่รู้จักอยู่เพียงหนึ่ง ซึ่งเป็นผลจากการบอกใบ้อย่างจงใจของเขา

เหตุผลของเรื่องนี้…มันง่ายนิดเดียว

วินสตันมีการคาดเดาในใจ เป็นการคาดเดาที่ร้ายแรง และเขาก็อยากทดสอบมัน

ว่าหอพิธีกรรมต้องห้ามก็แค่อยากจะใช้โจเซฟ

ครั้งนี้ วินสตันสัมผัสถึงมุมมองที่ต่างออกไปได้

ทำไมหอพิธีกรรมต้องห้ามถึงไม่สนใจความเป็นความตายของโจเซฟเลยล่ะ?

เพราะในสายตาพวกเขา…โจเซฟไม่ใช่วีรบุรุษ

เขาเป็นแค่เครื่องมือเพื่อทดสอบหลินเจี๋ย พวกเขาไม่เคยคิดว่าโจเซฟเคยเป็นอัศวินแห่งแสงผู้ปกป้องหอพิธีกรรมต้องห้ามและนอร์ซินมาหลายต่อหลายปีเลย…

วินสตันรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งกายเมื่อคิดถึงหอพิธีกรรมในแง่นี้

เขาเกือบลืมไปแล้วว่าโจเซฟถูกทิ้งมาแล้วครั้งหนึ่ง

และตอนนี้ หากโจเซฟล้มเหลวในการเลื่อนขั้นสู่เหนือนภา กระทั่งอาจบาดเจ็บสาหัสจากมัน หอพิธีกรรมจะทำอย่างไร?

วินสตันไม่กล้าคิดเลย แต่เขาก็รู้ว่าตนไม่สามารถเชื่อในหอพิธีกรรมได้อีกต่อไป

ต่อให้โจเซฟจะถูกช่วยไว้ แต่เมื่อเขาตกสู่เงื้อมมือหอพิธีกรรม เขาก็อาจถูกใช้อีกครั้ง

คุณค่าหยดสุดท้ายจะถูกรีดเค้นจนเกลี้ยง

คุณค่าสุดท้ายของโจเซฟคืออะไร?

เขาคิดได้เพียงเด็กสาวที่ถูกเคลื่อนย้ายสู่จุดปลอดภัยและยังไม่ได้สติ… เมลิสซ่า

จากนี้ไป วินสตันก็พบว่าการตัดสินเจ้าของร้านหนังสือว่าดีหรือร้าย จุดยืนและความเข้าใจ กระทั่งจุดประสงค์ของเขาล้วนเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยไร้สาระ

ที่จริงแล้ว เขาคิดผิดมาตลอดว่าความวุ่นวายในนอร์ซินเกิดขึ้นจากเจ้าของร้านหลิน แต่ไม่เลย มันมาจากความโลภของมนุษย์ต่างหาก

วินสตันหันไปมองแคโรไลน์ที่ยังไม่ได้สติ ใบหน้าของเธอโชกเลือด

เขาจะบอกใครไม่ได้ว่าโจเซฟยังมีชีวิตอยู่ อย่างน้อยก็จนกว่าโจเซฟจะฟื้นตัวได้

วินสตันตัดสินใจอย่างเงียบ ๆ

โลกภายนอกสนามรบซอยหกสิบเจ็ด ยังคงเต็มไปด้วยพายุหิมะกับเสียงเตือนภัย

ผู้คนพูดคุยที่บ้านของตนว่าเกิดอะไรขึ้นกับโครงสร้างภายในของนอร์ซินซึ่งทำให้มันผุพัง ก่อให้เกิดผลกระทบใหญ่ขนาดนี้

ละแวกรอบข้างร้านหนังสือที่ไม่ได้ถูกจับตามองโดยหอพิธีกรรมต้องห้ามอีกต่อไปก็ถูกความเวิ้งว้างเงียบสงัดปกคลุมเช่นกัน

ก๊อก ๆ…

ในขณะที่มูเอนกำลังเตรียมชานม เธอก็ได้ยินเสียงเคาะจากประตูไม้ของร้านหนังสือ

ใครจะมาเคาะประตูอย่างกระตือรือร้นก่อนถึงเวลาเปิดร้านแบบนี้นะ? ไม่ใช่เจ้าของร้านหลินแน่ ๆ เขามีกุญแจร้านอยู่

ทว่าดูเหมือนเจ้าของร้านหลินจะออกจากร้านไปสองวันแล้ว นี่ก็เกือบได้เวลาที่เขาจะกลับมา…

“เหวอ…”

มูเอนเปิดประตู ก้อนหิมะตกลงจากชายคา แล้วเธอก็เห็นใบหน้าของคนคุ้นเคย…

“พรีม่า?”

เด็กสาวตรงหน้าที่กำลังง่วนกับการปัดหิมะบนหัวของเธอก็คือสาวกตัวเอ้ที่สุดของมูเอนในทุกวันนี้นั่นเอง

“ค่ะ!”

พรีม่าตอบกลับเสียงดังอย่างลืมตัว

“นี่คือ?” มูเอนถามขณะมองชายร่างใหญ่ในชุดป้องกันที่นอนแอ้งแม้งอยู่ข้างพรีม่าอย่างงุนงง

“นี่คุณโจเซฟค่ะ” พรีม่ารีบพูด “เขาต้องการที่ปลอดภัยเพื่อรักษาบาดแผล ฉัน…ก็เลยคิดถึงที่นี่ค่ะ”

มูเอนพูดเบา ๆ “ฉันยินดีที่คุณถือว่าที่นี่เป็นสถานที่ปลอดภัยนะคะ แต่สิ่งที่ฉันอยากถามไม่ใช่ตัวตนของเขา เข้ามาก่อนสิ”

เธอเปิดประตูกว้างขึ้น ขอให้พรีม่าพาโจเซฟเข้ามาในร้านหนังสือ แมวขาวที่นั่งอยู่บนเคาเตอร์กลิ้งไปมา ร้องเหมียวพลางสะบัดขน

มันหรี่ตาลงทำจมูกฟุดฟิด กระโดดไปที่ข้างตัวโจเซฟ มองเขาด้วยแววตาละโมภเหมือนเห็นของอร่อย

มูเอนรวบมันขึ้นมา ตีเข้าที่หัว “นี่ไม่ใช่ของที่แกจะกินได้นะ…”

“แง้ว…”

เจ้าขาวกุมหัวโอดครวญ

พรีม่าเปิดชุดป้องกัน ร่างด้านในของโจเซฟยังคงมีสสารจากเขตแดนแห่งจุดจบกัดกร่อนเขาอยู่จนผิดรูป

“ขอโทษอย่างสูงค่ะ! ฉันไม่คิดว่าวิญญาณของเขาจะได้รับผลกระทบจากเขตแดนแห่งจุดจบ ฉันทำได้แค่ฟื้นสภาพร่างกายของเขา แต่ไม่สันทัดด้านวิญญาณเลย…”

พรีม่าพูดจบ เธอก็รีบร้อนเตรียมโอสถอีกครั้ง

มูเอนมองพรีม่าผู้ง่วนกับงานของเธออย่างเงียบ ๆ

จากนั้นสักพัก พรีม่าก็ดูจนปัญญา เธอเอียงคอ ยกมือขึ้น อีเธอร์ที่ดูเหมือนแสงจันทร์รวมตัวกันบนฝ่ามือ

[พรศักดิ์สิทธิ์]

เมื่อพรีม่าก้มลงมอง เธอก็เห็นแสงจันทร์อันอบอุ่นสาดลงบนหนังสือของเธอ เมื่อเงยหน้าก็พบมูเอนแสดงพลังแห่งรัตติกาลบนมือของเธออย่างเฉยเมย

ผิวของโจเซฟค่อย ๆ สร้างตัวใหม่

พรีม่าอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเรียกสติกลับมาทันที เธอมองความมืดถักทอตัวเองเป็นเปลห่อหุ้มโจเซฟ เต็มไปด้วยแสงจันทร์

มูเอนละมือกลับ มองโจเซฟอีกครั้ง แล้วรวบรวมพลังอีกหน

[ลานแสงจันทร์]

พื้นที่ใด ๆ ที่แสงจันทร์ปกคลุมคือเขตแดนแห่งรัตติกาล ในทันใดนั้น ออร่าระดับเหนือนภาที่โจเซฟปล่อยออกมาถูกซ่อนโดยสมบูรณ์

เจ้าของร้านพิศวง [我真不是邪神走狗]

เจ้าของร้านพิศวง [我真不是邪神走狗]

IRNDGL, I’m Really Not the Evil God's Lackey, 我真不是邪神走狗
Score 9
Status: Ongoing Type: Author: , Released: 2020 Native Language: Chinese
อ่านนิยายเรื่อง เจ้าของร้านพิศวง [我真不是邪神走狗]Lin Jie เป็นเจ้าของร้านหนังสือในอีกโลกหนึ่ง เขาเป็นคนใจดีและอบอุ่น มักจะแนะนำหนังสือการรักษาให้กับลูกค้าที่กำลังผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก ในบางครั้งเขาแอบโปรโมตงานของเขาเองด้วย เมื่อเวลาผ่านไป ลูกค้าเหล่านี้เริ่มให้ความเคารพเขาอย่างมาก บางคนถึงกับนำอาหารพิเศษประจำท้องถิ่นมาตอบแทนบุญคุณของเขาบ่อยๆ พวกเขามักจะขอความเห็นจากมืออาชีพเมื่อต้องเลือกหนังสือ และแบ่งปันประสบการณ์กับเจ้าของร้านหนังสือธรรมดาๆ คนนี้ให้คนรอบข้างฟัง พวกเขาเรียกเขาด้วยความเคารพและสนิทสนมโดยใช้ชื่อต่างๆ เช่น “ลูกสมุนของเทพปีศาจ”, “ผู้เผยแผ่ข่าวประเสริฐแห่งเนื้อและเลือด”, “'ผู้แต่งพิธีกรรมและศุลกากรแห่งนิกายกินศพ” และ “ผู้เลี้ยงแกะแห่งดวงดาว”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset