คู่ชะตาบันดาลรัก – ตอนที่ 105 กับดัก

รอยยิ้มลึกลับปรากฏบนใบหน้าของนายท่านสาม เขามองหยางชูเดินเข้าไปในห้องเก็บพระสูตร

อย่างไรเขาก็เป็นคุณชายตระกูลโหว ทนแรงยุยงไม่ได้อยู่แล้ว

ผู้อื่นมองว่าเขานั้นเย่อหยิ่งกว่าตน เขาจะเสียใจหรือไม่กัน

หลักฐานเอาผิดอยู่ตรงหน้า แต่ไม่สามารถไปเอามาได้คงไม่สบายใจมากใช่หรือไม่

ไม่สบายใจน่ะถูกแล้ว จงก้าวเข้าสู่กับดักอย่างเชื่อฟังเถอะ…

เกิดประกายไฟแวบขึ้นส่องกระทบเขา

“นายท่านสาม…” ทหารหน่วยกล้าตายที่อยู่ภายใต้คำสั่งของเขาตะโกนขึ้น นายท่านสามได้ยินเสียงติงๆๆ เป็นเสียงของอาวุธกระทบกัน

เกิดอะไรขึ้น!

นายท่านสามตกตะลึงและพบว่าหยางชูไม่ได้ก้าวเข้าไปในห้องเก็บพระสูตร

ในขณะที่เขาล้มลงบนพื้นนั้นจู่ๆ ก็หันกลับไปลงมือ พริบตาเดียวหยางชูและองครักษ์ของเขาก็ได้ต่อสู้กับคนของตนแล้ว

หมิงเวยเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ที่เดิม นางมองเขาด้วยรอยยิ้ม “ใช้จิตวิทยาในการยั่วยุได้ไม่เลวเลย ท่านพูดมากมายถึงเพียงนั้น เดิมทีไม่ใช่เพื่อยืดเวลา แต่เพื่อสร้างภาพลวงตาให้เข้าใจว่า หากพวกเราต้องการหลักฐานเอาผิดจำเป็นต้องทำตามที่ท่านบอกเท่านั้น”

นายท่านสามยังคงยิ้ม “ไม่เชื่อข้าเลยไม่กล้าเข้าไปงั้นหรือ”

“ใช่” หมิงเวยยิ้มตอบ “กลไกของท่าน เคยฆ่าเกิงซานยอดฝีมือของหวงเฉิงซือมาได้ พวกเราจะกล้าเสี่ยงได้อย่างไรกัน”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ดวงตาของนายท่านสามวูบไหว

หมิงเวยพูดต่อว่า “ก่อนหน้านี้พวกเราไม่เข้าใจว่าเกิงซานตายได้อย่างไร หากต้องหักคอเขาต้องใช้ยอดฝีมือเช่นไรจึงจะฆ่าเขาได้ เมื่อท่านพูดถึงห้องลับข้าถึงได้เข้าใจ ท่านมีกุญแจสิบสองห่วงของหอเทียนจีอยู่ในมือก็อาจล่วงรู้ความลับบางอย่างของหอเทียนจี หอเทียนจีมีชื่อเสียงในด้านกลไก หากท่านจัดเรียงอย่างเหมาะสม กลไกจะหักคอของเกิงซานด้วยพลังเหนือมนุษย์ได้ในพริบตา สามารถเกิดผลลัพธ์เช่นนี้ได้”

นางถามด้วยรอยยิ้ม “ใช่หรือไม่ท่านพ่อ”

นายท่านสามถอนหายใจเบาๆ แววตาของเขาฉายแววทั้งชื่นชมและเสียดาย “หากเสี่ยวชีของข้าไม่โง่เขลา นางคงฉลาดหลักแหลมเช่นนี้ใช่หรือไม่”

“ไม่มีพ่อคนใดที่ฉลาดและกล้าได้ถึงเพียงนี้ ท่านไม่มีความมั่นใจที่จะฆ่าพวกเราด้วยกำลังและอาวุธถึงได้จงใจปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราด้วยวิธีนี้ ท่านใจกว้างเกินไป นั่นทำให้เราคิดว่าท่านคงมีอะไรให้พึ่งพาถึงไม่กล้าที่จะลงมือง่ายๆ จากนั้นสนทนากันยาวๆ ทำสีหน้าภาคภูมิใจเพื่อกระตุ้นให้พวกเราไม่พอใจ มนุษย์น่ะ ถูกชักจูงด้วยอารมณ์ได้ง่าย ความโกรธ ความเกลียดชัง เมื่ออยู่ท่ามกลางอารมณ์เหล่านี้แล้วล้วนเป็นเรื่องง่ายที่จะเลือกโดยปราศจากเหตุผล”

“อันที่จริงหากกระโดดออกจากกับดักอารมณ์ของท่านก็จะพบได้ง่ายเลยว่าไม่จำเป็นที่จะต้องเดินตามทางที่ท่านปูเอาไว้” หมิงเวยชี้ไปที่ห้องเก็บพระสูตร

“ทำไมพวกเราต้องเข้าไปอย่างว่าง่ายกันหรือ การไปเอาหลักฐานจำเป็นต้องรีบถึงเพียงนั้นเลยหรือ แค่จับพวกท่านทั้งหมดก่อนจากนั้นรอให้ฝุ่นละอองก่อตัวแล้วค่อยๆ แตกกระจายก็ยังไม่สาย”

“….” นายท่านสามถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “สมกับเป็นบุตรสาวของข้า”

“พวกท่าน!” เสียงของหยางชูดังมาจากอีกด้าน “คนที่ดูกลอุบายของท่านออกไม่ได้มีแค่นาง อย่าทำเป็นเหมือนข้าไม่ได้อยู่ตรงนี้จะได้หรือไม่!”

พูดจบเขาก็ใช้กริชในมือแทงตอกตึงทหารนายหนึ่งเอาไว้

พอเขายื่นมือออกหมายจะยึดคางของอีกฝ่ายน่าเสียดายที่ช้าไปก้าวหนึ่ง เลือดสีดำทะลักออกมาจากมุมปากของอีกฝ่าย เขากินยาพิษจริงๆ!

เขาเลิกคิ้วแล้วเดินไปหาอีกคน ฆ่าตัวตายทันทีที่ถูกจับ การกระทำที่รวดเร็วฉับพลันเช่นนี้เป็นทหารของจวนจวิ้นอ๋องงั้นหรือ

“คุณชายระวังขอรับ!” เสียงเตือนขององครักษ์ดังมาจากด้านหลัง

หยางชูกระโดดหลบ ใบมีดวาดผ่านเฉียดไหล่เขาไป

แต่เอวกลับโดนแทงเข้า เมื่อเขาบิดมันออกความเจ็บปวดก็แล่นเข้ามา

หยางชูขมวดคิ้วแล้วใช้มีดสั้นตวัดกลับไปอย่างไม่ลังเล

“อึก” เลือดพุ่งออกมาทหารนายนั้นถูกปาดคอโดยตรง

“ไม่จำเป็นต้องมีพยานปากรอดชีวิตแล้ว” เขาพูด

“ขอรับ!” องครักษ์ทั้งสี่ไม่ยั้งมืออีกต่อไปจัดการปลิดชีวิตทันที

หยางชูกดบาดแผลที่เอวของตนและพบว่ามันไม่ลึกนักจึงพันแผลเอาไว้แล้วเดินกลับมา

องครักษ์ของนายท่านสามตายไปแล้วสองนาย คนที่เหลือองครักษ์ทั้งสี่สามารถรับมือได้อยู่แล้ว

“นายท่านสาม” เขายืนนิ่ง “ท่านยอมจำนนดีๆ หรือจะให้ข้าลงมือ”

มองทหารถูกฆ่าตายไปทีละคนนายท่านสามก็ถอนหายใจ “ข้ารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าคนจำนวนมากขนาดนี้ไม่เพียงพอ น่าเสียดายข้างกายท่านอ๋องมีคนถ่อย มักจะรอเหยียบข้า”

หยางชูหัวเราะ “เอาล่ะ คำพูดนี้ท่านเก็บไว้บอกกับใต้เท้าเจี่ยงเถอะ! ข้าถนัดลงมือไม่ถนัดพูด การตีฝีปากกับท่านไม่ใช่สิ่งที่ข้าถนัด พวกท่านเป็นปัญญาชน คุยกันเองคงสนุกกว่า จับกุมเขาไว้!”

“ขอรับ!”

องครักษ์สองนายก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับกุมนายท่านสาม

หมิงเวยเห็นการเคลื่อนไหวเล็กน้อยใต้เท้าของเขา ลางสังหรณ์ไม่ดีเกิดขึ้นในใจ นางตะโกนออกไป “ระวัง!”

แต่ก็สายไปแล้ว ทันใดนั้นแผ่นกระดานที่นายท่านสามเหยียบอยู่ก็จมลงโดยที่เขาก็ตกลงไปด้วย

ในขณะเดียวกันผนังด้านซ้ายเกิดรอยร้าวและมีแสงลอดออกมา

หยางชูรีบคว้าร่มหนังปลาฉลามไว้ในมือ เขาเขย่ามือแล้วกางร่มออกจึงกั้นลูกศรลับที่ยิงมาเอาไว้ได้

ทั้งสองคนปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน แต่องครักษ์ทั้งสี่นายไม่ได้โชคดีถึงเพียงนั้น มีสองคนถูกแทงบาดเจ็บ คนหนึ่งแค่แผลถลอก ส่วนอีกคนยืนอยู่ในที่ที่ลาดชันจึงไม่ได้รับบาดเจ็บ

หยางชูเก็บร่มแล้วกัดฟัน “นายท่านสามผู้นี้เจ้าเล่ห์เสียจริง! ที่แท้ยังมีไม้ตายอยู่อีก”

หมิงเวยย่อตัวลงและแตะแผ่นกระดานสำหรับเหยียบที่เพิ่งตกลงไปอย่างครุ่นคิด

“เป็นอย่างไรบ้าง เปิดได้หรือไม่”

หมิงเวยส่ายหน้า “เปิดไม่ได้เจ้าค่ะ นี่เป็นกลไกครั้งเดียว หากใช้งานอีกครั้งมันจะเปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์”

หยางชูทุบกำแพงอย่างเจ็บใจ “ไม่คิดว่านายท่านสามจะเชี่ยวชาญด้านกลไก ครั้งนี้ปล่อยให้เขาหนีไปได้ไม่รู้ว่าเขาจะทำเรื่องอะไรอีก”

“อย่าใจร้อนไปเลยเจ้าค่ะ” หมิงเวยดูใจเย็นมาก “ดูจากนิสัยของเขาพ่ายแพ้เช่นนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะหนีไปไกล นักฆ่าตัวฉกาจที่สุดของเขายังไม่ออกมาข้าเดาว่าเขาคงไม่สามารถออกจากวัดเป่าหลิงได้”

หยางชูชะงักแล้วนึกขึ้นได้ว่า “ท่านหมายถึงหินเทพธิดางั้นหรือ”

หมิงเวยพยักหน้า

“ถ้างั้นพวกเราต้องรีบออกไป!”

หมิงเวยชี้ไปที่ห้องเก็บพระสูตร “ตอนนี้มีปัญหาอย่างหนึ่งไม่รู้ว่าท่านเห็นแล้วหรือยัง”

“อะไรหรือ”

“ถ้าพวกเราออกไปจากที่นี่จะต้องฝ่าห้องลับนี้ไป” นางหันหลังกลับแล้วชี้ “หากกลับไปทางเดิมที่เราจากมาจะต้องกลับไปที่ยอดเขาชุ่ยมู่ก่อนซึ่งระยะทางค่อนข้างไกลเกินไปเจ้าค่ะ”

หยางชูปวดหัว “เวลานี้พวกเราจะช้าไม่ได้”

“ใช่! ถ้ามีดินปืนก็จะดีจะได้ระเบิดกำแพงโดยตรง…”

……………

ไฟไหม้ภูเขาได้ดับลงแล้วเวลาค่ำก็เยื้องกรายเข้ามา เจี่ยงเหวินเฟิงมองยอดเขาชุ่ยมู่ท่ามกลางความมืดแล้วเลิกคิ้ว

สุดท้ายก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ก่อนพลบค่ำ

โชคดีที่พวกเขามีเบาะแสที่แน่นอนไม่เช่นนั้นก็คงหาแบบไร้จุดหมาย

ในเวลานี้องครักษ์เงาปรากฏตัวขึ้นแล้วรีบเข้ามาคารวะเขา “ใต้เท้า พบอุโมงค์แล้วขอรับ”

สติของเจี่ยงเหวินเฟิงกลับมา “คุณชายหยางล่ะ”

“คุณชายได้ทิ้งร่องรอยเอาไว้” องครักษ์เงาตอบ “คนของพวกเรากำลังค้นหาต่อไป เพียงแต่ต้องใช้เวลาสักพักข้าน้อยจึงมารายงานขอรับ”

เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้า “ดี พวกท่านหาต่อไป ชีวิตของคุณชายสำคัญมาก”

“ขอรับ”

องครักษ์เงาหมุนตัวกลับไปเจี่ยงเหวินเฟิงได้ยินหมิงเฉิงที่อยู่ข้างกายเขาร้องด้วยความตกใจ “ใต้เท้าดูนั่นขอรับ! นั่นคืออะไรกัน”

ทางฝั่งของหินเทพธิดาเกิดแสงสีแดงซึ่งดูคมชัดมากในยามค่ำคืน

…………………………………………….

คู่ชะตาบันดาลรัก

คู่ชะตาบันดาลรัก

Type: Author:
เรื่องย่อนิยาย คู่ชะตาบันดาลรัก เหตุชะตาถึงฆาตทำให้วิญญาณของ ‘หมิงเวย’ หญิงสาวผู้มีวรยุทธ์เก่งกล้า ย้อนเวลามาอยู่ในร่างของคุณหนูเจ็ดแห่งตระกูลหมิงผู้อ่อนแอ แต่เรื่องราวกลับไม่ง่ายเมื่อทันทีที่ลืมตา นางกลับพบว่าในสวนอวี๋ฟางที่นางและฮูหยินสามผู้เป็นมารดาอาศัยอยู่นั้นมีสิ่งอัปมงคล! สองแม่ลูกเชื่อว่าสิ่งนี้อาจเกี่ยวพันกับไสยศาสตร์มืด จึงได้ลงมือสืบความจริงของเรื่องนี้อย่างลับๆ และยิ่งตามสืบปริศนามากมายที่เกิดขึ้นในจวนและตระกูลหมิงแห่งนี้… กลับยิ่งเจอความลับอันดำมืดที่ซุกซ่อนอยู่ แต่ท่ามกลางความมืดมิดและสิ่งชั่วร้าย โชคชะตากลับลิขิตให้หญิงสาวได้ไขประตูสู่ความจริง… รวมถึงนำไปสู่ความรัก! นับตั้งแต่ที่ ‘หยางชู’ เหลนของฮ่องเต้จอมเสเพลแฝงกายมายังเมืองที่นางอาศัยอยู่เพื่อภารกิจบางอย่าง นางและเขาจึงได้ตกลงร่วมกันทำภารกิจไขปริศนา แต่หารู้ไม่ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นอาจเป็นไปเพราะโชคชะตารักบันดาลอยู่เบื้องหลัง!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset