สัญญารัก คบกับประธานฮั่ว30วัน – ตอนที่ 1320 จอมโจรผู้หญิงที่เผด็จการ

ปิดผนึกริมฝีปากของเธอด้วยรอยจูบ

โห้หลีเฉินจูบอย่างเผด็จการมาก เหมือนกับว่าเป็นจอมโจร ทั้งดุร้ายทั้งรุนแรงรวดเร็ว เหมือนกับแยกออกเป็นชิ้นๆและกลืนลงท้องไป

พระเจ้ารู้ดีว่าเขาตกใจแค่ไหนมาทั้งวัน และเขาก็แทบบ้าเมื่อหาเขาไม่พบ

เขานึกว่าคนที่อยู่เบื้องหลังกระโดดออกมาจากกำแพงแล้ว แล้วก็จับเย้นหว่านไป เขาจับตัวเก่อหรูซวนมาด้วยความโกรธจัด ฉีกหน้ากากของตัวเองออกแล้วก็บีบถามเธอ

เธอถึงได้ยอมพูดว่าเย้นหว่านหายไปเอง

แต่ว่าเขาก็ไม่เชื่อ พร้อมกลับไปหาคนนั้น โยนคำพูดที่ไร้ความปราณีออกไป และความสัมพันธ์ที่ร่วมมือกันที่เปราะบางอยู่แล้ว ก็ทำให้เกิดความแตกแยกมากขึ้น

เขาแม้แต่ยอมยกสิทธิ์ของตัวเองขึ้น แล้วก็ฮุบรับบริษัท ตี้เหา จำกัดไป

ตอนนี้ตำแหน่งประธานของโห้หลีเฉิน มันเกือบตายจะเป็นฉันที่ว่างเปล่า ไม่มีอำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือเขาเลย

โชคดี ที่เย้นหว่านไม่ได้เป็นอะไร

ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะเป็นบ้าไปแล้ว คงจะฆ่าเก่อหรูซวนโดยที่ไม่สนใจอะไร แล้วก็บุกเข้าไปในองค์กร

จูบนั้นเปื้อนเลือด และทำให้ริมฝีปากเจ็บปวด แต่ว่าเย้นหว่านกลับรูปเหมือนกับปีศาจ เธอยื่นมือไปกอดเขาไว้

ทั้งร่างกายของเธอแนบอยู่ในอ้อมแขนของโห้หลีเฉินตอบสนองเขาให้ดีที่สุด แม้กระทั่งพยายามยึดตำแหน่งโจมตีหลัก

การที่เย้นหว่านทำตัวเหมือนก้านไม้แห้งในกองไฟแบบนี้ ทำให้โห้หลีเฉินไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป เขาเป็นบ้ายิ่งกว่าเดิม

จูบนั้นรุนแรงและยาวนาน ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ก่อนที่อีกคนจะปล่อยออกอย่างหมดแรง

เย้นหว่านตกอยู่ภายในอ้อมแขนของเขา พร้อมกับจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ชัดเจน

“คุณโห้ ไปส่งฉันที่อาคารส้ายน่าเถอะ”

เธอไม่อยากจะอยู่ที่บริษัท อยากจะกลับบ้าน โห้หลีเฉินก็ต้องตกลงอยู่แล้ว

เขารีบออกคำสั่งกับคนขับรถในทันที แล้วก็เปลี่ยนทิศทาง

พอมาถึงอาคารส้ายน่า เย้นหว่านก็เว้าวอนให้โห้หลีเฉินไปส่งเธอเข้าไปข้างใน

เพราะว่าเวลาล่าช้ามานานแล้ว จะขาดไปอีกไม่กี่นาทีก็มีค่าเท่ากัน โห้หลีเฉินก็เลยไปส่งเธอข้างใน

หลังจากนั้น พอเข้าประตูไป เย้นหว่านก็ปิดประตู แล้วก็พุ่งเข้าไปหาโห้หลีเฉิน กดเขาที่แผงประตู ยืนเขย่งปลายเท้าและจูบริมฝีปากของเขา.

เธอจูบอย่างบ้าคลั่งดุจไฟ

โห้หลีเฉินปฏิเสธลงที่ไหนกัน เขากอดตอบโต้เธอ แล้วก็ยกระดับการจุดขึ้น

ราวกับว่ามีไฟไหม้ในห้องโถง

เสื้อผ้าแต่ละชิ้นถูกถอดออก

เมื่อเธอสัมผัสถึงความนุ่มนวลของเธอ โห้หลีเฉินโอ้โหยหาอย่างสุดซึ้ง แต่ในชั่วพริบตาเขาก็ฟื้นคืนสติได้

เขาผลักเธอออก น้ำเสียงแหบแห้งเป็นอย่างมาก

“เย้นหว่าน ตอนนี้ไม่ได้ ฉันต้องกลับไปจัดการธุระที่ทำงาน”

ถ้าเกิดว่าปล่อยให้ล่าช้าอีกต่อไป เรื่องหลายอย่างปลาทูไปให้ล่าช้าออกไป คนในองค์กรก็จะยิ่งหงุดหงิดเขามากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเกิดว่าคืนนี้เขาไม่กลับไป อำนาจของเขาทั้งหมดต้องถูกลิดรอนอย่างแน่นอน

ถ้าถึงเวลานั้น เมื่อเขาหมดประโยชน์แล้ว ก็ต้องถูกจับเป็นเชลย

เรื่องราวมันก็จะเปลี่ยนไปกลายเป็นแย่ขึ้น

“ฉันยอมมอบตัวเองขนาดนี้แล้ว แต่ว่านายกลับปฏิเสธ คุณโห้ นายยังรักฉันอยู่ไหม?”

น้ำเสียงของเย้นหว่านนั้นออดอ้อนเป็นอย่างมาก

ร่างกายที่อ่อนนุ่มและไร้กระดูกของเธอยังคงเกาะติดกับร่างกายของโห้หลีเฉิน นิ้วของเธอก็จุดไฟทุกที่

ไฟที่ชายคนนั้นไม่สามารถระงับได้นั้นถูกทำให้แรงขึ้น

เขาหายใจแรงมาก ร่างกายแน่นตึง พระเจ้ารู้ดีว่าเขาใช้พลังใจมากแค่ไหนในการยับยั้งเอาไว้ในที่สุด

เขากัดฟันแน่น “เย้นหว่าน เธอจะมาใช้วิธีนี้ในการหยุดยั้งไม่ให้ฉันไปทำงานไม่ได้นะ ฉันเคยบอกแล้ว ว่าเรื่องของบริษัท ฉันไม่มีทางถอยให้แน่นอน”

ความกระตือรือร้นของเย้นหว่านเหมือนกับว่าถูกเทลงในแอ่งน้ำเย็น แล้วเธอก็หงุดหงิดขึ้นมาในทันที

“คุณโห้ หน้าที่เอาอกเอาใจแบบนี้ นายยังทำให้หมดสนุกแบบนี้ได้อีก”

อ่านวัตถุประสงค์ของเธอออกทำยังพูดออกมาอีก

เหตุผลของคุณโห้ของเธอทำให้เธอรู้สึกว่าเสน่ห์ของเธอยังไม่เพียงพอ

โห้หลีเฉินจับไหล่ของเธอเอาไว้ “อยู่บ้านให้ดีๆ ฉันไปทำงานก่อน”

พอพูดจบเขาก็เปิดประตูคฤหาสน์อย่างเด็ดเดี่ยว แล้วก็เดินออกไป

เย้นหว่านยืนอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของเขาด้วยสายตาที่เหม่อลอย เธอไม่รีบไม่ร้อน แล้วก็ยกมุมปากของตัวเองขึ้น

เธอนับเบาๆ “1 2 3”

พอสิ้นเสียงคำว่า 3 ร่างกายที่สูงใหญ่ของโห้หลีเฉิน ก็ล้มลงในทันที

คนขับรถที่อยู่ข้างนอกเห็นสถานการณ์นี้ ก็รีบวิ่งเข้ามาหาโห้หลีเฉิน

“ท่านประธาน เป็นอะไรไปครับ?”

เย้นหว่านออกมาจากบ้านอย่างช้าๆ แล้วก็ตำหนิด้วยเสียงที่เย็นชา “อย่าเอาอุ้งเท้าที่สกปรกของนายมาแตะต้องผู้ชายของฉัน”

ท่าทางที่คนขับรถกำลังจะไปโห้หลีเฉินขึ้นมาก็ชนะไปในทันที

เขาพยายามอดทนต่อความโกรธเนื่องจากความอาย แล้วก็พูดอย่างร้อนรนว่า “คุณนายครับ ประธานเป็นอะไรไป? รีบส่งเขาไปโรงพยาบาลเร็ว”

เย้นหว่านค่อยๆ เดินเข้าไปหาโห้หลีเฉิน มุมปากยังคงมีรอยยิ้ม

“ไม่ได้เป็นอะไรหรอก ก็แค่เอายาปริศนาให้เขาเท่านั้นเอง นอนไปคืนเดียวก็หายแล้ว”

คนขับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ แล้วก็พูดด้วยความโศกเศร้าว่า “คุณเอายาปริศนาให้ท่านประธานกินได้ยังไง?!ที่บริษัทมีงานอีกเป็นกองรอให้เขาไปจัดการนะ”

ขนาดคนขับรถยังรู้ว่ามีงานมากมายที่กองให้โห้หลีเฉินไปจัดการ

เย้นหว่านหัวเราะเยาะ

เธอโน้มตัวลงด้านข้างโห้หลีเฉิน ยกแขนของเขา แล้วก็พยุงเขาขึ้นมา

เธอตัวเล็กและผอม ถ้าเกิดว่าเป็นเมื่อก่อนที่ต้องแบกโห้หลีเฉินแบบนี้ ต้องไม่สามารถขยับได้อย่างแน่นอน แต่ว่าตอนนี้กลับสบายๆ เธอสามารถประคองเขาได้แล้วก็เดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์

เธอเดินไปด้วยพร้อมกับพูดไปด้วยว่า “เขาไม่จัดการอะไรคือเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว ฉันสามารถโจมตีบริษัท ตี้เหา จำกัดได้ดีที่สุดเมื่อมันไม่มีผู้นำ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป บริษัท ตี้เหา จำกัดจะไม่มีประธานโห้อีกต่อไป เขาเป็นแค่ของฉันคนเดียวเท่านั้น”

คนขับรถเกือบจะกระโดดขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินประโยคนี้ “คุณนาย คุณอยากจะขังท่านประธานไว้อย่างนั้นเหรอ?”

“ไม่ได้เหรอ?”

เย้นหว่านถามกลับพร้อมกับยิ้มจางๆ เธอแค่คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สมควรทำมากที่สุดแล้ว

คนขับรถรู้สึกไฟลุก เขาจะปล่อยให้เย้นหว่านเอาตัวโห้หลีเฉินไปแบบนี้ไม่ได้

เขารีบวิ่งเข้าไปตรงหน้าแล้วก็ขวางหน้าเย้นหว่านเอาไว้

พร้อมกับพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “คุณนาย คุณพาท่านประธานไปไม่ได้ อย่ามาโทษว่าผมลงไม้ลงมือนะ”

ระหว่างที่พูด เขาก็ทำท่าทางเหมือนจะแย่งคนกลับมา

เย้นหว่านประคองโห้หลีเฉินไว้นิ่ง เธอไม่เห็นคนขับรถอยู่ในสายตาแม้แต่นิดเดียว ได้แต่เสียดสีอย่างเย็นชา

“นายเนี่ยนะ ทำไมไม่ดูบ้างว่าตัวเองมีความสามารถหรือเปล่า”

เขาจะไม่มีได้ยังไง? อย่างน้อยเขาก็เป็นผู้ชายร่างสูงใหญ่ แล้วก็ฝึกชกมวยมาด้วย การจัดการผู้หญิงอย่างเย้นหว่านไม่ได้ถือว่าเป็นปัญหาอะไรเลย

แต่ก่อนที่เขาจะนำแนวคิดนี้ไปปฏิบัติได้ เขาก็พบว่าตัวเองผิดอย่างมหันต์

เขาตกใจมากที่เห็นชายสวมหน้ากากสีดำจำนวนสิบกว่าคนหรือมากกว่านั้นปรากฏตัวขึ้นที่ลานบ้าน

พวกเขาต่างเดินเข้ามาหาคนขับรถ

ไม่มีปาฏิหาริย์ หลังจากผ่านไป 10 นาที คนขับก็ถูกไล่ออกมาพร้อมกับจมูกที่ฟกช้ำ แขนและขาหัก

แถมยังตามมาด้วยคำพูดที่เยิ่นเย้อหยิ่งอย่างมากของเย้นหว่าน

“กลับไปบอกเก่อหรูซวนนะ ว่าฉันพาโห้หลีเฉินกลับมาที่บ้าน ใครกล้ามาแย่ง ฉันก็จะหักขามัน แล้วก็ให้เธอเตรียมตัวไว้ให้ดีนะ ว่าถ้าเกิดว่าไม่โห้หลีเฉินคอยปกป้องเธอ เธอก็เตรียมเก็บข้าวเก็บของแล้วไสหัวออกไปจากบริษัทได้เลย”

คนขับสั่นสะท้านและมองดูผู้ชายหลายสิบคนที่เฝ้าลานบ้านราวกับเทพเจ้าแห่งความตาย เขาไม่ทันได้สนใจความเจ็บปวดบนร่างกายของเขา เขาเดินกะเผลก วิ่งออกมาจากวิลล่าส้ายน่า แล้วก็กลับไปรายงานข่าว

สัญญารัก คบกับประธานฮั่ว30วัน

สัญญารัก คบกับประธานฮั่ว30วัน

“คุณผู้หญิง ผมจะไม่แต่งงานกับคุณ” นี้คือประโยคแรกที่เขาพูดกับเธอ เธอรู้ชัดเจนว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็นยังไง แกล้งทำเป็นคู่หมั้นของเขาอย่างเชื่อฟัง แต่ในหนึ่งวัน เธอโดนเขาจับขึ้นเตียงและลูบไล้ เธอตกใจ “คุณโห้ คุณเคยบอกแล้วว่า เราเป็นแค่ความสัมพันธ์ทางสัญญา” “ผมยกเลิกแล้ว” เขาได้รู้แล้วว่า เธอเป็นผู้หญิงที่เขาตามหามานาน เขาจะปล่อยมือไปได้ยังไง? “เพื่อเป็นการชดเชย ผมเป็นของคุณแล้ว”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset