หนึ่งในใต้หล้า The Great Ruler – ตอนที่ 896 เก็บเกี่ยว

ด้านนอกซากอารยธรรมความตาย

มีกองทัพอีกหลายกองทัพออรวมกันอยู่ใกล้ๆ ในที่ไกลก็ยังมีกองทัพเข้ามาอยู่เรื่อยๆ เพื่อรอดูว่าจะได้รับผลประโยชน์อะไรจากซากอารยธรรมระดับหนึ่งหรือไม่

ฟิ้ว!

ทว่าขณะที่กองทัพอื่นๆ หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้นซากอารยธรรมก็สั่นไหวรุนแรง เสียงลมกระโชกแรงกล้าดังกึกก้อง ก่อนที่ทุกคนจะตกใจเมื่อเห็นร่างแสงกวาดออกมาทุกทิศทาง ช่างเป็นภาพที่ดูอลังการมาก

“นั่นมันอาณาเขตกงเวทสวรรค์…พวกเขาออกมาแล้ว ดูเหมือนสมบัติของซากอารยธรรมความตายจะอยู่ในมือของพวกเขา…”

เมื่อคนกลุ่มใหญ่ปรากฏตัว เสียงกระซิบด้วยความอิจฉาก็สะท้อนอยู่นอกซากอารยธรรมนับไม่ถ้วน บางคนดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง แต่เนื่องจากพลังของอาณาเขตกงเวทสวรรค์จึงไม่มีใครกล้าเปิดเผยความโลภออกมา

ที่เบื้องหน้าอาณาเขตกงเวทสวรรค์มู่เฉินยืนอยู่บนท้องฟ้า สายตากวาดมองออกไปด้านนอกจากนั้นก็หันไปมองด้านในซากอารยธรรม ที่เบื้องหลังตำหนักสุดนภาและหมู่ตึกเทวะติดตามมาอย่างใกล้ชิด

“เราจะปล่อยพวกมันเหรอ?” จิ่วโยวถามด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกที่ด้านข้างมู่เฉิน

“ถ้าไม่ปล่อย กลัวว่าหลิ่วเหยียนจะคลั่งเอาน่ะ” มู่เฉินยิ้ม จากนั้นดวงตาก็วูบไหว เขาสะบัดแขนเสื้อ รัศมีจั้นยี่ไร้ขอบเขตก็พุ่งออกมาครอบคลุมหน่วยรบสุดนภาแล้วเหวี่ยงออกไปอย่างไม่เกรงใจ

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

รัศมีจั้นยี่ระเบิดออก เสียงร้องดังก้องบนท้องฟ้า จากนั้นทุกคนก็ตะลึงไปเมื่อเห็นนักรบสุดนภานับไม่ถ้วนปลิวกระจายออกไปราวกับเทพธิดาโรยกลีบดอกไม้

หลังจากโยนหน่วยรบสุดนภา มู่เฉินก็สะบัดแขนเสื้ออีกครั้ง รัศมีจั้นยี่ล้อมรอบร่างเซียวเทียนกลายเป็นลำแสงยิงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราวกับสายฟ้าฟาด

เมื่อรัศมีจั้นยี่จางหายไปอย่างสมบูรณ์ เซียวเทียนก็คงถูกโยนไปไกลหลายร้อยลี้แล้ว

“ไป!”

สร้างสถานการณ์ให้วุ่นวายเพิ่ม มู่เฉินก็สะบัดมือโดยไม่ลังเลแล้วทะยานออกไป สมาชิกอาณาเขตกงเวทสวรรค์ก็เร่งความเร็วจนถึงขีดสุด หายเข้าไปในเส้นขอบฟ้าในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ

เมื่อพวกเขาหายจากไป คลื่นความผันผวนก็กวนตัวในซากอารยธรรมอีกครั้ง ตำหนักสุดนภาและหมู่ตึกเทวะก็พุ่งตามออกมา เมื่อหลิ่วเหยียนเห็นนักรบสุดนภาที่ร้องเสียงคร่ำครวญกระจัดกระจายอยู่เต็มภูเขา ก่อนที่จะมองไปในทิศทางที่เซียวเทียนถูกโยนออกไป ใบหน้าของเขาก็เขียวคล้ำ

“รวมหน่วยรบสุดนภาก่อนแล้วค่อยไปช่วยเซียวเทียน!” หลิ่วเหยียนขบฟันแน่น มู่เฉินเจ้าเล่ห์จริงๆ ทีนี้ตำหนักสุดนภาก็จะวุ่นวายไปพักใหญ่จนไม่สามารถไล่ตามอีกฝ่ายไปได้

ส่วนอีกด้านขวัญกำลังใจของหมู่ตึกเทวะก็แหลกเหลว ฟังยี่กับเหล่าเจ้าภูเขามีสีหน้าดำมืด การเดินทางมาที่ซากอารยธรรมความตายครั้งนี้ อาณาเขตกงเวทสวรรค์เป็นผู้ชนะแท้จริง ถ้าข่าวนี้แพร่กระจายออกไป หมู่ตึกเทวะของพวกเขาจะเป็นตัวตลกในสงครามล่าแน่อน

“เราจะปล่อยพวกมันไปง่ายๆ ไม่ได้! ทัพเสริมของเรากำลังจะมาถึงในไม่ช้า พวกเราไปตามล่าพวกมัน เราต้องงัดปากพวกมันให้คายสิ่งที่เอาจากเราไปให้จงได้!” ฟังยี่พูดด้วยใบหน้าที่มืดมน

เมื่อเหล่าเจ้าภูเขาได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่ได้ตอบสนองเหมือนที่เคยทำในอดีต ตรงกันข้ามพวกเขากลับหันไปมองจินไถหลิวหลี ความหมายเบื้องหลังสายตาชัดเจนมาก พวกเขาต้องการฟังความคิดเห็นของนางก่อน

เมื่อเห็นสายตาที่จ้องมองมา จินไถหลิวหลีก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหัว “แม้ว่าเราจะมีกำลังเสริม แต่ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายมีกำลังเสริมด้วยหรือไม่? ข้ายังบาดเจ็บอยู่ จึงไม่สามารถดึงพลังที่แข็งแกร่งของกองทัพผลึกฟ้าออกมาใช้ได้เต็มที่ มิหนำซ้ำขวัญกำลังใจของกองทัพอื่นๆ ก็ต่ำลงมากจากการตกเป็นตัวประกัน เป็นไปไม่ได้ที่จะต่อสู้ ดังนั้นถึงจะตามไปทัน โอกาสที่จะชนะก็มีไม่เท่าไร…”

เมื่อเหล่าเจ้าภูเขาได้ยินคำพูดนี้ก็พยักหน้า เพราะสิ่งที่จินไถหลิวหลีพูดนั้นเป็นเรื่องจริง สถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขาไม่ดีนัก ส่วนตำหนักสุดนภาก็วุ่นวายกับเรื่องของตน ไม่มีความสนใจที่จะร่วมมือกันอีกแล้ว

“แล้วจะปล่อยพวกมันไปแบบนี้น่ะเรอะ?” ฟังยี่ตะเบ็งเสียงโกรธแค้น

“พี่ฟังไม่ต้องกังวล สงครามล่ายังไม่จบ นี่เป็นเพียงความผิดพลาดเล็กน้อยในการเผชิญหน้าครั้งหนึ่ง นอกจากนี้เราก็ไม่ได้มือเปล่าซะทีเดียว อย่างน้อยข้าก็ได้มรดกมาไม่ใช่เหรอ?” จินไถหลิวหลีเอ่ยเสียงเรียบ “ให้เวลาข้าในการทำความเข้าใจกับมรดกอีกหน่อย ข้าเชื่อว่าครั้งต่อไปที่เราพบกัน ข้าจะบรรลุการเป็นจั้นเจินซือที่แท้จริงได้ ในเวลานั้นข้าจะจัดการกับมู่เฉินด้วยตัวเองแน่นอน”

“โอ้?”

เมื่อได้ยินคำพูดของจินไถหลิวหลี สีหน้าของเหล่าเจ้าภูเขาก็เปลี่ยนไป พวกเขามองไปที่ใบหน้างดงามด้วยความตกใจก่อนที่จะอุทานว่า “แม่ทัพใหญ่จินไถจะบรรลุเป็นจั้นเจิ้นซือรึ?”

ไม่ผิดที่พวกเขาจะตกใจ เนื่องจากมีจั้นเจิ้นซือจำนวนน้อยยิ่งกว่าน้อยในโลกนี้ มิหนำซ้ำความสามารถที่พวกเขาครอบครองก็ข่มขวัญเหล่าจอมยุทธ์นับไม่ถ้วนได้ สำหรับหมู่ตึกเทวะจั้นเจิ้นซือเป็นอาวุธระดับยุทธศาสตร์อย่างไม่ต้องสงสัย การข่มขู่โดยจั้นเจิ้นซือเป็นสิ่งที่แม้แต่เจ้าภูเขาอย่างพวกเขายังเทียบไม่ได้

“ฮ่าๆ แม่ทัพใหญ่จินไถเป็นอัจฉริยะแท้จริง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปหมู่ตึกเทวะคงจะเป็นสำนักแรกที่สร้างจั้นเจิ้นซือได้ ในสงครามล่าแม่ทัพใหญ่จะต้องแสดงความสง่างามและกำราบทุกคนจนเป็นที่ประจักษ์แน่นอน” เมื่อพวกเขาฟื้นจากความตกใจก็ประสานมือ เปรียบเทียบกับก่อนหน้ารอยยิ้มของพวกเขาอบอุ่นขึ้นมาก

นั่นเป็นเพราะพวกเขาเข้าใจว่าเมื่อจินไถหลิวหลีบรรลุการเป็นจั้นเจิ้นซือที่แท้จริง สถานะของนางในหมู่ตึกเทวะจะสูงขึ้นแค่ไหน ในเวลานั้นแม้แต่ฟังยี่ก็ต้องอยู่ใต้แสงความโดดเด่นของนาง

พลังของจินไถหลิวหลีเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาเคารพแล้ว

ฟังยี่ยืนอยู่ด้านข้างก็ตกตะลึง จากนั้นเขาก็ได้แต่กล้ำกลืนความไม่พอใจเกี่ยวกับจินไถหลิวหลีไว้เท่านั้น ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขามั่นใจว่าสถานะของตนสูงกว่านางเล็กน้อย เนื่องจากการฝึกฝนของนางไม่ได้แข็งแกร่ง ขุมพลังจื้อจุนขั้นสี่ก็ได้มาจากการพึ่งพาทรัพยากรมหาศาลของหมู่ตึกเทวะ เพื่อให้บัญชากองทัพได้สะดวกง่ายขึ้น

การลงทุนทรัพยากรเหล่านั้นก็เพื่อช่วยให้จินไถหลิวหลีเป็นจั้นเจิ้นซือ ตอนนี้ถือว่าหมู่ตึกเทวะลงทุนสำเร็จแล้ว ดังนั้นสถานะของจินไถหลิวหลีจะต้องยกระดับขึ้นไปอีก

จินไถหลิวหลีมองการเปลี่ยนแปลงกะทันหันบนใบหน้าของทุกคน นางยิ้มบาง “ทุกคนไม่จำเป็นต้องกังวล เราจะจดจำความแค้นนี้ไว้ก่อน จุดสำคัญของสงครามล่าไม่ได้อยู่ที่นี่…”

ทุกคนผงกหัว ถูกต้องจุดสำคัญของสงครามล่าไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่อยู่ที่ระดับเหนือกว่าคนอื่น ถ้าท่านประมุขสามารถบรรลุในสงครามล่า พลังของเขาจะต้องอยู่เหนือเจ้าสำนักคนอื่นแน่ ถึงตอนนั้นหมู่ตึกเทวะก็จะกลายเป็นสุดยอดกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคทางเหนือ บางทีอาจจะก้าวไปอีกขั้น…

แค่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ความขุ่นเคืองในใจก็สงบลง เมื่อถึงเวลานั้นอาณาเขตกงเวทสวรรค์ก็จะราบเป็นหน้ากลองโดยฝีมือของหมู่ตึกเทวะ ชีวิตของมู่เฉินและคนอื่นๆ ก็ถูกแขวนเก็บไว้ในความคิดพวกเขาเท่านั้น

“ไปกันเถอะ”

เมื่อเห็นว่าทุกคนสงบสติอารมณ์ลงแล้ว จินไถหลิวหลีก็ไม่คิดที่จะอยู่ต่อ สายตานางกวาดมองไปยังกองทัพตำหนักสุดนภาที่ยังคงรวมตัวกัน ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นลำแสงทะยานไปทางทิศเหนือ

ที่ด้านหลังกองทัพหมู่ตึกเทวะก็ติดตามไปอย่างรวดเร็ว

หลิ่วเหยียนมองไปที่หมู่ตึกเทวะที่ไม่ได้พูดอะไรออกมาก่อนจะจากไป ใบหน้าก็มืดมนลงเล็กน้อย ทว่าสุดท้ายเขาก็หันไปมองทิศที่มู่เฉินจากไปพูดเสียงน่าขนลุกว่า “มู่เฉิน พวกแกท้าทายหมู่ตึกเทวะครั้งใหญ่ พวกเขาไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปแน่นอน ในเวลาที่เสือสองตัวฟัดกันจนหนำใจ ตำหนักสุดนภาก็จะรอตกของใหญ่เพื่อผลประโยชน์เป็นคนสุดท้าย!”

“อาณาเขตกงเวทสวรรค์ต้องจบสิ้นในสงครามล่าครั้งนี้!”

ขณะที่หลิ่วเหยียนกำลังสาปแช่ง

มู่เฉินก็นำอาณาเขตกงเวทสวรรค์เดินทางมาไกลจากซากอารยธรรมความตายแล้ว หลังจากได้รับการยืนยันว่าปลอดภัย พวกเขาก็ชะลอตัวลง ก่อนที่จะมองหาเทือกเขาที่อยู่ไกลสายตาซ่อนกองทัพใหญ่ไว้ภายใน

พวกเขาผ่านการต่อสู้หนักหนาในซากอารยธรรมความตายมามาก แม้ผู้บัญชาการอย่างพวกเขาจะยังสามารถทนได้ แต่เหล่านักรบอ่อนล้าไปหมดแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกหยุดพักที่นี่เป็นการชั่วคราว

กองทัพใหญ่หยุดพักในเทือกเขา มู่เฉินกับเหล่าผู้บัญชาการก็มารวมตัวกัน พวกเขากำลังคำนวณการเก็บเกี่ยวในการเดินทางมายังซากอารยธรรมความตาย เมื่อผลลัพธ์ออกมาทุกคนก็หยุดอาการดีใจเอาไว้ไม่ได้

“ในซากอารยธรรมความตาย เรากลั่นเม็ดยาหยุ่นลั้วได้แปดหมื่นเม็ดบวกกับค่าไถ่จากหมู่ตึกเทวะและที่เรามีอยู่ก่อนหน้า ก็มีเม็ดยาเกือบสองแสนเม็ดแล้วตอนนี้” เมื่อจิ่วโยวบอกจำนวนเม็ดยามหาศาล แม้ว่าจะเตรียมใจไว้แล้วเหล่าผู้บัญชาการก็ยังอดอุทานไม่ได้

“ยาหยุ่นลั้วสองแสนเม็ดเพียงพอที่จะทำลายผนึกของขุมทรัพย์ตี้จื้อจุนหนึ่งแห่ง ดูท่าเราทำตามเป้าหมายเสร็จก่อนกำหนดนะเนี่ย” เลี่ยซันยิ้มเผล่

“ทั้งหมดต้องขอบคุณมู่เฉิน ไม่งั้นไม่เพียงแต่พวกเราจะไม่ได้รับยาหยุ่นลั้วจำนวนมากเช่นนี้ อาจยังได้รับบาดเจ็บล้มตายจำนวนมากด้วย” หลิงเจี้ยนมองไปที่มู่เฉิน

คนที่เหลือก็พากันพยักหน้า แม้แต่เสี่ยยิงที่ไม่เคยชอบมู่เฉินมาก่อนก็ยังผงกหัวด้วยรอยยิ้ม หลังจากประสบกับสถานการณ์หลากหลาย แม้แต่ทหารชาญศึกที่มีประสบการณ์อย่างพวกเขาก็อดชื่นชมมู่เฉินในใจไม่ได้

ได้รับคำชื่นชมต่อหน้า มู่เฉินก็ตอบรับอย่างสุภาพด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

“พวกเราพักที่นี่กันสักระยะนะ ข้าก็อยากใช้โอกาสนี้ในจัดการสิ่งต่างๆ ที่ได้รับจากซากอารยธรรมความตาย” มู่เฉินยิ้มขณะที่พูดต่อ “ดังนั้นข้าหวังว่าทุกคนจะสามารถปกป้องข้าได้ขณะที่ข้าเข้าสมาธิ”

“โอ้?”

สีหน้าของจิ่วโยวเปลี่ยนไป ดูเหมือนว่านางจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ขณะที่ริ้วความอัศจรรย์วูบวาบในดวงตา “เจ้าได้อะไรมาจากซากอารยธรรมความตายเหรอ?”

มู่เฉินยิ้มบางจากนั้นก็พูดเบาๆ ว่า “ข้าอาจสามารถบรรลุการเป็นจั้นเจิ้นซือได้หลังออกจากสมาธิครั้งนี้…”

เมื่อพูดออกมา ใบหน้าผู้บัญชาการทั้งหลายก็แข็งทื่อ ก่อนที่จะสูดหายใจเข้าลึก จากนั้นก็แลกเปลี่ยนสายตากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความตกใจในสายตาของกันและกัน

ในที่สุดอาณาเขตกงเวทสวรรค์ก็จะมีจั้นเจินซือตัวจริงแล้วเรอะ?!

**สำนวน เทพธิดาโรยกลีบดอกไม้แปลว่ากระจายไปทั่ว

The Great Ruler | หนึ่งในใต้หล้า

The Great Ruler | หนึ่งในใต้หล้า

หนึ่งในใต้หล้าจากปลายปากกาของเทียนฉานถูโต้ว กล่าวถึงมู่เฉิน เด็กหนุ่มจากสำนักศึกษาเป่ยหลิง ผู้ที่ได้รับเลือกให้เข้าฝึกในสงครามเทพยุทธ์ซึ่งเต็มไปด้วยเหล่าคนเก่งกาจ ทว่า… อยู่ดีๆ เขากลับถูกขับไล่ออกมาด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครล่วงรู้ มู่เฉินพยายามฝึกหนักอีกครั้งเพื่อจะพาตัวเองกลับเข้าไปในเส้นทางแห่งนี้ เขาจำเป็นต้องใช้สิ่งนี้เป็นใบเบิกทางเพื่อเข้าศึกษาที่ภาคเบญจภาคี เพื่อ… ปกป้องหญิงสาวที่ตนรัก และยิ่งกว่านั้นคือเพื่อค้นหาเบาะแสของมารดาที่หายสาบสูญไป ‘มหาพันภพ’ เป็นที่ที่มิติทั้งหลายเชื่อมต่อกันในระบบสุริยจักรวาล สถานที่แห่งนี้มีขั้วอำนาจมากมายอาศัยอยู่ จักรพรรดิที่มาจากพิภพเขตล่างต่างเป็นตำนานที่ผู้อื่นปรารถนาขึ้นไปบนเส้นทางแห่งกฎของโลกไร้ขอบเขตนี้ แคว้นหวู่จิ้งฮั่ว เทพจักรพรรดิอัคคีควบคุมเปลวเพลิงกวาดข้ามสวรรค์ แคว้นหวู เทพจักรพรรดิสงครามผู้ยิ่งใหญ่ที่ทำให้ทั้งสวรรค์และโลกหวาดกลัว ตำหนักซีเทียน จักรพรรดิสัประยุทธ์ที่แข็งแกร่งไม่มีผู้ใดเทียบเท่า ในเนินเขารกร้างทางเหนือ ดินแดนวั้นมู่ของจักรพรรดิอมตะครองเหนือภพ เด็กหนุ่มจากมณฑลเป่ยหลิงออกท่องยุทธภพกับวิหคโลกันตร์คู่ใจ มุ่งหน้าสู่โลกภายนอกที่เต็มไปด้วยสีสัน ใครกันที่จะเป็นผู้กุมชะตากรรมในเส้นทางการเป็นหนึ่ง? ในมหาพันภพที่สงครามนับหมื่นอุบัติ ข้าคือผู้กุมชะตาฟ้าดิน… The Great Thousand World. It is a place where numerous planes intersect, a place where many clans live and a place where a group of lords assemble. The Heavenly Sovereigns appear one by one from the Lower Planes and they will all display a legend that others would desire as they pursue the road of being a ruler in this boundless world. In the Endless Fire Territory that the Flame Emperor controls, thousands of fire blazes through the heavens. Inside the Martial Realm, the power of the Martial Ancestor frightens the heaven and the earth. At the West Heaven Temple, the might of the Emperor of a Hundred Battles is absolute. In the Northern Desolate Hill, a place filled with thousands of graves, the Immortal Owner rules the world. A boy from the Northern Spiritual Realm comes out, riding on a Nine Netherworld Bird, as he charges into the brilliant and diverse world. Just who can rule over their destiny of their path on becoming a Great Ruler? In the Great Thousand World, many strive to become a Great Ruler.

Comment

Options

not work with dark mode
Reset