เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ – ตอนที่ 415-416

บทที่ 415 ทรัพย์สินของเหอเยี่ยนถูกใช้เป็นหลักประกัน 2

 

“แกเป็นบ้าอะไรไป แกไม่รับโทรศัพท์แล้วก็ไม่ตอบฉันที่ประตูด้วย” เหอเยี่ยนถามลูกชายอย่างโกรธจัด

 

“ผมไม่ชอบถูกรบกวนเวลาเล่นโกะ” เจี่ยนหยู่โป๋ตอบกลับ

 

“แก แต่ฉันเป็นแม่แกนะ”

 

“แม่ต้องการอะไร” เจี่ยนหยู่โป๋ถามอย่างเฉยเมย

 

ดวงตาเขายังคงอยู่บนกระดานโกะ นิ้วชี้และนิ้วกลางของเขาคีบเม็ดหมากสีดําที่เขาเตรียมจะวางลง

 

ท่าทางที่ไม่แยแสของเจี่ยนหยู่โป๋ทําให้เหอเยี่ยนโกรธอย่างมากมาย เธอไม่รู้ว่าตัวเองว่าควรจะตั้งใจทําอะไรดี

 

“หยู่โป๋ แม่อยากถามว่าทําไมแกถึงเอาทรัพย์สินของฉันไปลงทุนสร้างภาพยนตร์ที่มีแนวโน้มว่าจะเสียเงินจนหมด แล้วทําไมเธอถึงเลือกโม่ชื่ออขึ้นเป็นนางเอกในหนังเรื่องนี้”

 

“เพราะว่าแม่คิดว่าเธอมีศักยภาพ” เจี่ยนหยู่โป๋ตอบกลับ

 

“แก… ฉัน ฉันพูดว่าเธอมีศักยภาพตั้งแต่เมื่อไหร่”

 

“เอ่อ ก็แม่ให้ทุนทั้งหมดนั้นกับเธอ”

 

“แต่… แต่นั่นไม่เหมือนกัน ฉันบอกแกว่าให้ทุนสนับสนุนมากพอที่จะทําให้เธอกลายเป็นคนดัง ฉันไม่ได้พูด…”

 

“เอาล่ะ ถ้าแม่คิดว่าเธอไม่มีศักยภาพ แล้วทําไมแม่ถึงลงทุนกับเธอล่ะ” เจี่ยนหยู่โป๋ตอบกลับ เขาพูดเหมือนหุ่นยนต์ไร้อารมณ์

 

“นั่นเป็นเรื่องของฉัน” เหอเยี่ยนโต้กลับ สีหน้าของเธอบิดเบี้ยวน่าเกลียดอย่างมากขณะที่เธอพูดแบบนี้ “ไม่ว่ายังไง แกได้บอกฉันว่าแกกําลังจะช่วยฉันให้ได้สมบัติของตระกูลเจี่ยน แต่แกก็ต้องไม่ทําให้ฉันเสียเงินแบบนี้ เธอต้องหยุดการผลิตหนังเรื่องนี้”

 

“สายเกินไป” เจี่ยนหยู่โป๋ตอบกลับ น้ำเสียงเขาไม่เปลี่ยนในขณะที่เขาพูดสามคํานี้

 

เมื่อได้ยินสามคํานี้เหอเยี่ยนรู้สึกว่าความดันพุ่งปรี๊ด “หยูโป๋ แกกําลังพยายามจะฆ่าฉันด้วยวิธีนี้เหรอ ด้วยความคิดแบบนั้นแกจะวางแผนแข่งขันกับเจี่ยนหยุ่นเฉิงตั้งแต่แรกได้ยังไง”

 

เจี่ยนหยู่โป๋ไม่มีวิสัยทัศน์ในการลงทุนเลยแม้แต่น้อย เขาเทียบไม่ได้กับเจี่ยนหยุ่นเฉิง

 

เหอเยี่ยนเริ่มเสียใจกับการตัดสินใจครั้งก่อน เธอไม่ควรให้ทรัพย์สินทั้งหมดแก่เขาเพียงเพราะเขาช่วยให้เธอได้รับผลกําไรเล็กน้อยในตอนเริ่มต้น

 

เป็นการดีที่เขามีใจที่จะช่วยให้เธอได้รับทรัพย์สินเงินทองของตระกูลเจี่ยน

 

ไม่ว่าอย่างไร เธอก็น่าจะรู้ว่าเจี่ยนหยู่โป๋เป็นเพียงผู้เล่นโกะ เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการลงทุน

 

ก่อนหน้านี้ เขาแค่โชคดีเท่านั้น

 

เหอเยี่ยนหายใจเข้าลึกๆก่อนเธอจะพูดว่า “เอาละ แกต้องแก้ไขสถานการณ์นี้ นี่เป็นสิ่งสําคัญสําหรับฉันอย่างมาก ฉันทํางานหนักเพื่อสิ่งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหุ้นของฉันในตระกูลเจี่ยน ฉันเสียหุ้นพวกนั้นไปไม่ได้”

 

“พ่อได้มอบทรัพย์สินให้แม่เมื่อตอนแต่งงาน หลังจากที่แม่แต่งงานแล้ว ปู่เจี่ยนก็ได้มอบส่วนแบ่งนี้ให้กับแม่ แม่ได้ทํางานหนักเพื่อให้ได้สิ่งเหล่านี้ตรงไหน”

 

เหอเยี่ยนสําลัก

 

เป็นความจริงที่ตระกูลเจี่ยนมอบทรัพย์สินปัจจุบันส่วนใหญ่ที่เธอมีอยู่ตอนนี้ให้กับเธอ

 

เงินที่เธอทํามาในฐานะนักแสดงได้หมดสิ้นไปแล้ว ไม่อย่างนั้น เธอคงไม่ยักยอกเงินจากกองทุนเพื่อการกุศลของตระกูลเจี่ยนตั้งแต่แรก

 

เหอเยี่ยนถามเจี่ยนหยู่โป๋ “แกหมายความว่ายังไง แกเยาะเย้ยแม่แกเหรอ ตอนนี้แกมีเหตุผลที่จะให้ทรัพย์สินแม่แกสูญสิ้นไปงั้นเหรอ”

 

เจี่ยนหยู่โป๋ค่อยๆวางหมากสีดําที่เขาถืออยู่ลงบนกระดาน จากนั้นเขาก็หันไปมองเหอเยี่ยน

 

“ ผมสัญญาว่าผมจะช่วยแม่ ผมย่อมไม่คืนคํา”

 

คําพูดเหล่านี้ช่วยทําให้อารมณ์ของเหอเยี่ยนเย็นลง ไม่ว่าอย่างไรเธอยังคงไม่สามารถปล่อยวางเรื่องนี้ลงไปได้ “หยู่โป๋ แม่ดีใจที่แกยินดีช่วย ไม่ว่ายังไง วิธีการที่แกใช้อยู่นั้นไม่น่าเชื่อถือและมีความเสี่ยงมากเหลือเกิน มันง่ายมากที่จะเสียเงินกับภาพยนตร์เรื่องนี้”

 

“แม่ไม่มีทางเลือก” เจี่ยนหยู่โป๋ตอบกลับ

 

แม้ว่าเหอเยี่ยนจะไม่เต็มใจ มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว

 

เมื่อได้เริ่มต้นอะไรไปแล้ว ย่อมไม่มีการหวนกลับ ทรัพย์สินของเหอเยี่ยนถูกใช้เป็นหลักประกัน

 

หากหนังไม่ได้เงิน ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอจะถูกธนาคารยึดไปด้วยเช่นกัน

 

“เอาล่ะ หวังว่าหนังจะประสบความสําเร็จ ถ้าไม่เช่นนั้น บ้านที่แกเติบโตมาอาจจะหายไป ที่จริงหุ้นของฉันก็จะหายไปด้วย เงินของฉันย่อมต้องเป็นเงินของแกในอนาคต มันเป็นเงินของแกเองที่แกได้ทําผิดพลาด แกรู้ไหม”

 

บทที่ 416 ให้เงินทั้งหมดของเรากับเจี่ยนหยู่โป๋

 

เหอเยี่ยนอารมณ์เสียไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นเธอก็พูดกับเจี่ยนหยู่โป๋ด้วยตาที่แดงบวม “ฉันแค่อยากให้พวกแกประสบความสําเร็จในอนาคต ฉันต้องการให้พวกแกสามารถรักษาธุรกิจของครอบครัวได้ นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันบังคับให้พวกแกเรียนการเงินตั้งแต่แรก ถ้าแกฟังฉันในตอนนั้น แกก็คงไม่ลงทุนในโครงการนั้น เฮ้อ…”

 

เจี่ยนหยู่โป๋เงียบเมื่อเหอเยี่ยนพูดเรื่องนี้

 

คําพูดของเหอเยี่ยนไม่ได้กระตุ้นอารมณ์ของเขาแม้แต่น้อย

 

อารมณ์เขาไม่ได้พลุ่งพล่าน ไม่มีความโกรธ ที่จริงแล้วเขาก็เพียงแค่ฟังเธออย่างใจเย็น

 

ราวกับว่าเขาเป็นผู้ชม

 

แม้ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ใจของเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เกิดขึ้น ราวกับว่าสิ่งนี้ไม่ได้สําคัญสําหรับเขา

 

ท่าทีของเจี่ยนหยู่โป๋ทําให้เหอเยี่ยนอารมณ์เสียไปเกือบครึ่งวัน ไม่ว่าอย่างไรความโกรธส่วนใหญ่ของเธอก็ยังไม่ได้ลดลง กลับกัน นี่ยิ่งทําให้เธอเริ่มรู้สึกกังวลมากกว่าเดิม

 

ไม่ว่าอย่างไร เธอก็รู้ว่าเธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ต่อให้เธอถามคําถามเขาในตอนนี้

 

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่เธอทําได้ก็คือหาวิธีที่จะทําให้แน่ใจว่าภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถฉายออกอากาศได้โดยไม่มีปัญหา

 

ด้วยสิ่งที่มีอยู่ในใจนี้ เหอเยี่ยนรีบออกจากห้องของเจี่ยนหยู่โป๋ เธอเริ่มติดต่อกับคนที่เธอรู้จักในวงการบันเทิง

 

เธอต้องการลดความเสียหายและความสูญเสียให้น้อยที่สุด

 

การเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ของเจี่ยนอีหลิงคงจะเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นอย่างมากสําหรับปู่เจี่ยน และย่าเจี่ยน หากสิ่งนั้นเกิดขึ้นในเวลาอื่น ทั้งสองคนคงจะคิดตามทัวร์นาเมนต์ทั้งหมดด้วยความสนใจอย่างมาก

 

จริงแล้วเป็นไปได้ที่พวกเขาจะได้ไปยังเมืองถงไห้ เพื่อให้กําลังใจหลานสาวด้วยตัวเองตัวยซ้ำไป

 

แต่ทว่า สิ่งต่างๆได้เกิดขึ้นกับตระกูลเจี่ยนเมื่อเร็วๆนี้ ด้วยเหตุนี้ ปู่เจี่ยนจึงไม่มีอารมณ์ที่จะดูการแข่งขัน

 

“ ตาเฒ่า อย่ากังวลกับมันมากเกินไป บริษัทของเจี่ยนหยุ่นเฉิงก็ไปได้ดีทีเดียว ยิ่งไปกว่านี้ ทัวร์นาเมนต์ครั้งนี้ก็ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากเช่นเดียวกัน เราแก่เกินไปที่จะกังวลเกี่ยวกับเรื่องราวหลายอย่าง ต่อให้ธุรกิจตระกูลเราจะจบสิ้น แต่เราก็ยังมีอสังหาริมทรัพย์ภายใต้ชื่อของเรา เราไม่อดตายอยู่แล้ว”

 

ย่าเจี่ยนพยายามปลอบสามี

 

ปเจี่ยนถอนหายใจก่อนจะพูดว่า “ถ้าคนนอกทําให้เราตกที่นั่งลําบาก ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่ว่าคนที่ทําแบบนี้คือหยู่โป๋”

 

ปู่เจี่ยนเจ็บปวดในใจ มันเจ็บปวดที่หลานชายของเขากําลังทําลายธุรกิจของตระกูล

อายุปนนี้แล้ว คู่สามีภรรยาสูงอายุไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าความสงบร่มเย็นและความสามัคคีในตระกูล

 

ขณะที่พวกเขากําลังคุยกัน โทรศัพท์ของย่าเจี่ยนก็ดังขึ้น เจี่ยนอีหลิงกําลังโทรหาย่าเจี่ยน

 

ย่าเจี่ยนรับสายทันที “หลานรัก มีอะไรผิดไปหรือเปล่า คิดถึงย่าเหรอ หนูต้องการให้ย่าไปหาพรุ่งนี้เป็นเพื่อนไหม”

 

หลานรักของพวกเขาไม่ได้เดินทางบ่อยนัก แม้ว่าเจี่ยนหยู่เจี๋ยจะไปกับเธอในการเดินทางครั้งนี้ แต่ย่าเจี่ยนก็ยังไม่ค่อยสบายใจนัก เธอยังคงเป็นห่วงหลานสาวล้ำค่าของเธอ

 

“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับ เธอไม่รู้ว่าจะใช้ถ้อยคําของเธออย่างไร หลังจากหยุดไปชั่วขณะ เจี่ยนอีหลิงก็ทําการจัดระเบียบถ้อยคําของเธอ แล้วพูดว่า “หนู ส่งข้อมูลที่เป็นประโยชน์บางอย่าง ให้ปู่เจี่ยน”

 

เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ในตระกูล เจี่ยนอีหลิงก็ยังคงพูดตะกุกตะกักอยู่บ้าง

 

ย่าเจี่ยนเรียกปู่เอี่ยน “เฮ้ หลานรักของเราบอกว่าเธอได้ส่งข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาให้ แกรีบมาดูเลย”

 

ปู่เจี่ยนอยู่ในห้องทํางานมายะหนึ่งแล้ว เขากังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลของพวกเขา ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ได้อ่านข้อความ

 

เมื่อย่าเจี่ยนเตือน เขาก็เปิดโทรศัพท์ จากนั้น เขาเห็นข้อความที่หลานสาวล้ำค่าส่งมา

 

เมื่อเขาเปิดข้อความ ปู่เจี่ยนก็ตกใจ

 

ข้อมูลนี้

 

เมื่อเห็นสีหน้าของสามี ย่าเจี่ยนก็รีบเข้าไปอ่านข้อความด้วยเช่นเดียวกัน สีหน้าประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอ

 

ย่าเจี่ยนเปลี่ยนเสียงโทรศัพท์ออกที่ลําโพง “หลานรัก หนูได้ข้อมูลนี้มาจากไหน”

 

“จากเพื่อน”

 

“หนูควรขอบคุณเพื่อนคนนั้นนะ”

 

“อื้อ” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับ หลังจากหยุดไปชั่วครู่ เธอก็พูดต่อไปว่า “ให้เงินทั้งหมดของเรากับเจี่ยนหยู่โป๋เถอะ ได้ไหม”

 

คําขอของเจี่ยนอีหลิงทําให้สองผู้เฒ่าหยุดชะงัก

 

พวกเขาดูข้อมูลในมือ และคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับคําแนะนําของเจี่ยนอีหลิง

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ

Status: Ongoing Released: 2020 Native Language: Chinese
อ่านนืยายเรื่อง เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อเดิมที เจี่ยนอีหลิง เป็นตัวละครประกอบที่มีชะตากรรมเป็นแนวหน้ากล้าตาย แต่ทว่าเมื่อตอนนี้เธอมีความทรงจำจากเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เจี่ยนอีหลิง ซึ่งเป็นผู้อ่านได้ย้ายเข้ามามีตัวตนในนิยาย จึงได้เปลี่ยนแปลงตนเองไปเป็นผู้มีอิทธิพลที่แฝงตัวอยู่ ไม่เพียงแต่เจี่ยนอีหลิงจะไม่สนใจในตัวเอกชาย แต่เธอยังคงทำให้ผู้คนรอบกายเธอตกตะลึง สับสน งงงัน ตามต้นฉบับแล้ว พี่ชายทั้งหลายต่างพากันเกลียดเธอ แต่ตอนนี้ทุกคนล้วนพากันปกป้องเธออย่างเอาเป็นเอาตาย “อี้หลิงตกใจง่าย อย่าทำให้เธอกลัว” “อี้หลิงไม่เคยไปที่ไกลๆ อย่าหลอกเธอ” “อี้หลิงมีร่างกายอ่อนแอ ห้ามรังแกเธอ” คนอื่นๆ ต่างต้องการร่ำร้องไม่อยากเชื่อ มั่นใจเหรอว่าเธอน่ะน่ารักและถูกรังแกได้ง่ายๆ ใครกล้ารังแกเธอกัน ในขณะที่พวกเขาล้วนคิดว่าเพียงแค่บรรดาพี่ชายตระกูลเจี่ยนก็เพียงพอแล้วที่จะจัดการทุกสิ่งทุกอย่าง แต่นั่นก็ยังมีคนอื่นที่คอยเติมส่วนที่เหลือ นายท่านเฉิง “อี้หลิงเป็นคนเปราะบางมาก อย่าทำให้เธอโกรธ ถ้าคุณทำให้เธอโกรธ ผมจะหั่นคุณออกเป็นชิ้นๆและทำเป็นน้ำซุป” คนอื่นๆ “นายท่านเฉิง ผมคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับดวงตาคุณ ผมแนะนำให้คุณไปหาจักษุแพทย์”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset