เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ – ตอนที่ 457-458

บทที่ 457 พบกันอีกครั้ง 3

 

หยูซีกลัวที่จะคิด ว่าจะเป็นยังไง หากเห็นนายท่านเชิ่งโกรธ

 

คนอื่นๆในห้องจัดเลี้ยงต่างมองไปในทิศทางของพวกเขาอย่างสงสัย

 

ตาของเจี่ยนอีหลิงมองไปที่จ๋ายหวินเชิ่งเป็นเวลานาน

 

ดวงตาเธอไม่สั่นไหว ไม่มีความกลัวในสายตาเธอ

 

เธอไม่กลัว แต่ในทางกลับกัน ขาของหยูซีเริ่มอ่อนแรง

 

ในที่สุดจ๋ายหวินเชิ่งก็ยื่นมือออกมา เขาทําท่าทางเชิญชวนเจี่ยนอีหลิงให้ไปเต้นลีลาศ

 

“หือ” หยูซีอุทานด้วยความตกใจ ปากอ้าค้าง

 

สีหน้าเขาสงสัยอย่างสุดๆ

 

เดี๋ยวก่อน… นายท่านเชิ่งดูโกรธเหลือเกินเมื่อตอนเขาเดินมา สีหน้าเขาดูเหมือนว่าเขาต้องการจะฆ่าใครซักคน

 

จากนั้น ทั้งหมดที่เขาทําคือเชิญเทพหลิงไปเต้นลีลาศเนี่ยนะ

 

คนที่ไม่รู้ก็คงคิดว่าเขากําลังมาเพื่อฆ่าใครซักคน

 

สถานการณ์แบบนี้คืออะไรกันแน่

 

หยูซีตกใจ แต่ทว่า ทุกคนรอบตัวพวกเขาต่างตกใจยิ่งไปกว่านั้น

 

พวกเขาทั้งหมดดูจ๋ายหวินเชิ่งเดินตัดผ่านห้องบอลรูมไปอีกฟากก็เพื่อไปหาเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาคนนี้ เด็กสาวที่แต่งตัวไม่เข้ากับงานเลี้ยงเลย

 

จากนั้นจ๋ายหวินเชิ่งก็แสดงทางเชิญชวนให้เธอเต้นลีลาศ

 

นายท่านเชิ่งชวนหญิงสาวมาเต้นลีลาศอย่างงั้นเหรอ

 

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเคยเห็นอะไรแบบนี้

 

โม่ชืออวิ้นแอบกัดฟัน เมื่อสามปีที่แล้วในเมืองเหิงหยวน จ๋ายหวินเชิ่งก็ได้เชิญเจี่ยนอีหลิงมาเต้นกับเขาด้วยเช่นกัน-

 

ย้อนไปเมื่อตอนนั้น เจี่ยนอีหลิงได้กลายเป็นจุดสนใจของงานเลี้ยงอาหารค่ำ

 

โม่ชืออวิ้นจําวันนั้นได้ติดตา วันนั้นเป็นเวลาที่เธอได้สนิทกับฉันชวนมากที่สุด

 

เธอถูกดึงไปที่ฟลอร์เต้นรําโดยฉินชวน เธอเต้นลีลาศกับเขา

 

เธอย่อมจําเขาได้เสมอนับจากครั้งนั้น เธอจําความอบอุ่นของฝ่ามือและกลิ่นกายเขาได้

 

สามปีผ่านไปนับตั้งแต่นั้น จ๋ายหวินเชิ่งยังคงปฏิบัติต่อเจี่ยนอีหลิงเหมือนเดิม แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ เธอทําได้แค่ดูฉินชวนจากระยะไกลเท่านั้น

 

เจี่ยนอีหลิงส่ายหน้า

 

เธอรู้ว่ามันไม่เหมาะสมสําหรับเธอที่จะเต้นลีลาศกับจ๋ายหวินเชิ่ง เธอไม่ได้แต่งตัวที่เหมาะกับการเต้นลีลาศด้วยซ้ำไป

 

นอกจากนี้ เธอไม่ได้เห็นจ๋ายหวินเชิ่งมาเป็นเวลาสามปีแล้ว ดูเหมือนไม่ถูกต้องสําหรับเธอที่จะเต้นกับเขาทันที่ที่พบกัน

 

เจี่ยนอีหลิงไม่เข้าใจชายที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอไม่เข้าใจเขา คนเมื่อสามปีที่แล้ว และตอนนี้เธอก็ไม่เข้าใจเขาด้วยเช่นกัน

 

การปฏิเสธของเจี่ยนอีหลิงทําให้สีหน้าของจ๋ายหวินเชิ่งบิดเบี้ยวยิ่งกว่าเดิม

 

เธอปฏิเสธที่จะเต้นกับเขาเพราะเธอจะไปเต้นกับฉันชวนในภายหลังใช่หรือไม่

 

เมื่อฉันชวนเห็นสถานการณ์เป็นแบบนั้น เขาก็รีบตรงไปที่เจี่ยนอีหลิง

 

เขาเห็นว่าจ๋ายหวินเชิ่งกําลังทําให้เจี่ยนอีหลิงลําบาก เห็นได้ชัดว่าเจี่ยนอีหลิงไม่ต้องการเต้นลีลาศ

 

และด้วยเหตุนี้ฉินชวนจึงไม่ลังเลที่จะปกป้องเจี่ยนอีหลิง

 

“นายท่านเชิ่ง คุณหนูอีหลิงไม่อยากเต้นกับคุณ กรุณาอย่าทําให้เรื่องยุ่งยากด้วยการบังคับให้เธอเต้นลีลาศกับคุณเลย”

 

“เฮอะ” จ๋ายหวินเชิ่งพลันหัวเราะขึ้นมา

 

เสียงหัวเราะเขาน่ากลัวเหลือเกิน

 

จากนั้น ฉันชวนก็พยายามเกลี้ยกล่อมจ๋ายหวินเชิ่งอีกครั้ง “นายท่านเชิ่ง คนที่อยู่ที่นี่ในวันนี้คือแขกของผม ผมขอให้ท่านเคารพความต้องการของแขกของผมด้วย”

 

“แขกของนายงั้นรี” จ๋ายหวินเชิ่งเน้นย้ำ ขณะที่เขาพูด จ๋ายหวินเชิ่งก็มองไปที่เจี่ยนอีหลิง

 

เธอเป็นแขกรับเชิญที่ได้รับเชิญจากฉินชวน

 

เจี่ยนอีหลิงพยายามอธิบายให้ฉันชวนฟัง “เขาไม่ได้พยายามทําให้เกิดเรื่องยุ่งยากสําหรับฉันหรอก”

 

เจี่ยนอีหลิงไม่ต้องการให้ฉันชวนและจ๋ายหวินเชิ่งกลายเป็นศัตรูกัน

 

เธอต้องการให้สองคนนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

 

เมื่อได้ยินคําพูดของเจี่ยนอีหลิงแล้วฉันชวนก็พูดอย่างจริงจังว่า “หากมีสิ่งใดที่เธอต้องการความช่วยเหลือ เธอสามารถบอกฉันได้โดยตรง ในเมื่อฉันเชิญเธอมา ฉันย่อมรับประกันความปลอดภัยของเธอ”

 

ฉันชวนไม่ใช่คนที่เขาเคยเป็นเมื่อสามปีที่แล้วอีกต่อไป ตอนนี้เขามีความสามารถในการปกป้องคนอยู่บ้าง

 

“ฉันไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา” เจี่ยนอีหลิงอธิบายอย่างจริงจัง

 

“เป็นเรื่องดีถ้าทุกอย่างไม่มีปัญหา”

 

จ๋ายหวินเชิ่งตามีประกายของความเจ็บปวดและความโกรธขณะที่เขาดูการสนทนาระหว่างเจี่ยนอีหลิงและฉินชวน

 

จ๋ายหวินเชิ่งประชดประชัน “โอ เธอปฏิเสธที่จะเต้นกับฉันเพราะเธออยากเต้นเปิดฟลอร์กับนายน้อยฉินงั้นเหรอ?”

 

เขาสอนให้เธอเต้นลีลาศ แต่สุดท้ายกลับดูเหมือน เธอต้องการที่จะเต้นกับผู้ชายอีกคนหนึ่งต่อหน้าเขา

 

บทที่ 458 ทําไมเธอถึงมา?

 

หยูซีรู้สึกว่านายท่านเชิ่งพูดแปลกๆวันนี้

 

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับนายน้อยฉินตรงไหน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เทพหลิงวางแผนที่จะเต้นกับนายน้อยฉินกัน?

 

เทพหลิงเพิ่งเข้ามาหาอะไรกิน เธอมาเพื่อพักผ่อนเท่านั้น

 

เธออยู่บนเครื่องบินนานกว่าสิบชั่วโมง จากนั้นเธอก็นั่งรถมาอีกหนึ่งชั่วโมงเพื่อมาที่นี่

 

เป็นไปได้ว่าสถานที่ที่เธอจะไปพักยังไม่มีอาหารเก็บไว้เลย

 

เทียบกับซื้อกลับบ้านหรือไปร้านอาหาร นี่ไม่สะดวกกว่าเหรอ มีอาหารสําเร็จพร้อมอยู่ที่นี่ สามารถประหยัดเวลาและความพยายามเธอได้

 

มันง่ายๆแค่นี้

 

“ฉันไม่ไปเต้นกับฉินชวน” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับ

 

“หือ”

 

“วันนี้ฉันไม่ได้วางแผนที่จะเต้นลีลาศ” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับอีกครั้ง เธอไม่ชอบเต้นตั้งแต่แรก

 

ครั้งสุดท้ายที่เธอเต้นลีลาศคือเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนั้นเธอเต้นเพราะว่าจ๋ายหวินเชิ่งลากเธอไปด้วย

 

ในช่วงสามปีที่ผ่านมา เธอไม่ได้เต้นลีลาศอีกเลย

 

หยุซีรีบอธิบายสถานการณ์ให้จ๋ายหวินเชิ่ง “นายท่านเชิ่ง เทพหลิงเพิ่งลงจากเครื่องบินวันนี้มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานสําหรับเธอ แถมเธอยังใส่เสื้อผ้าที่ไม่เข้ากับฟลอร์เต้นรําอีกด้วย”

 

ฉันชวนยังรู้สึกว่ามีความเข้าใจผิดบางอย่าง “นายท่านเชิ่ง คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า”

 

คําพูดของทั้งหยูซีและฉินชวนระบุว่าเจี่ยนอีหลิงไม่ใช่คนที่จะไปเต้นรํากับฉันชวนในการเต้นเปิดฟลอร์ในตอนกลางคืน

 

ถ้าไม่ใช่เจี่ยนอีหลิง แล้วใครกันที่เป็นคนสําคัญและพิเศษสําหรับฉันชวน?

 

ในยามนี้ ก็มีหญิงวัยกลางคนเข้ามาในงานเลี้ยง

 

แม้ว่ารูปลักษณ์ของผู้หญิงจะไม่โดดเด่นมากนัก แต่เธอก็ทําให้ผู้คนรู้สึกสบายใจ รูปลักษณ์ของเธอสามารถรองรับความชื่นชมได้

 

เมื่อฉินชวนเห็นว่าไม่มีปัญหากับเจี่ยนอีหลิงแล้ว เขาก็พูดกับเธออีกสองสามคํา ก่อนจะเดินไปหาหญิงวัยกลางคนด้วยการก้าวอย่างรวดเร็ว

 

“แม่” ฉินชวนทักทาย เขาจับมือแม่และเชิญเธอไปเต้นลีลาศ

 

ฉันชวนได้รับการยอมรับจากตระกูลฉิน แต่ทว่าแม่เขาไม่ได้รับการยอมรับจากสมาชิกของตระกูลฉิน

 

ในสายตาของคนอื่น แม่ฉันชวนไม่ได้มีอะไรเลย เธอไม่ได้มีความหมายอะไรกับพวกเขา

 

และด้วยเหตุนี้ ฉันชวนจึงได้พาแม่เขาเข้าร่วมงานใหญ่ที่ตระกูลฉินจัดขึ้น เขาต้องการแนะนําแม่เขาให้ทุกคนรู้จัก

 

คนที่ทําผิดในตอนนั้นไม่ใช่แม่เขา แต่เป็นคนไร้ใจคนนั้นนั่นเอง

 

แม่เขาไม่ใช่เมียน้อย แต่เป็นผู้ชายที่กลับคําพูดและแต่งงานกับคนอื่น ผู้ชายคนนั้นทําให้แม่เขาผิดหวัง

 

แล้วทําไมแม่เขาต้องแบกรับคําวิจารณ์ที่รุนแรงด้วย?

 

และด้วยเหตุนี้ฉันชวนจึงประกาศชัดเจนว่าเขาจะกลับไปที่ตระกูลฉิน หากพวกเขาเต็มใจยอมรับแม่เขาเท่านั้น

 

ในที่สุดตระกูลฉินก็ได้แต่ประนีประนอม พวกเขาอนุญาตให้แม่ฉันชวนเข้าร่วมงานสาธารณะ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นภรรยาของผู้นําตระกูลฉิน

 

ฉินชวนเปิดเผยกับทุกคนว่าเขากําลังจะเชิญผู้หญิงคนพิเศษมาเต้นกับเขาในการเต้นเปิดฟลอร์

 

และผู้หญิงคนพิเศษคนนั้นก็คือแม่เขา

 

แม่เขาให้กําเนิดและเลี้ยงดูเขา เธอคือผู้ให้ชีวิตเขา

 

เขาต้องการให้เธอสามารถยืนอยู่ต่อหน้าฝูงชนได้

 

และด้วยเหตุนี้ ปริศนาจึงถูกไข ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดกับเจี่ยนอีหลิง

 

จ๋ายหวินเชิ่งค่อยๆหันไปมองเจี่ยนอีหลิง

 

เจี่ยนอีหลิงก็มองไปยังเขาด้วย

 

อีกครั้งที่พวกเขาสบตากัน

 

เห็นได้ชัดว่าเจี่ยนอีหลิงไม่เข้าใจว่าความขุ่นเคืองและโกรธแค้นของจ๋ายหวินเชิ่งมาจากไหน

 

อันที่จริง จ๋ายหวินเชิ่งก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าอารมณ์ของตนเองนั้นมาจากไหนเช่นกัน

 

เมื่อเขาเห็นเธอปรากฏตัว ความรู้สึกที่ซับซ้อนก็เริ่มปรากฏขึ้น

 

จากนั้นจ๋ายหวินเชิ่งถามเสียงต่ำว่า “มาทําไม”

 

เป็นเพราะฉินชวนเหรอ

 

ฉันชวนมาถึงเปยจิงแล้ววันนี้ เธอก็มาถึงในวันเดียวกัน

 

ตามเวลา พวกเขามาถึงในวันเดียวกัน

 

“มีบางอย่างเกิดขึ้น” เจี่ยนอีหลิงตอบกลับ

 

“ฉินชวนเหรอ?”

 

“หือ?” เจี่ยนอีหลิงถาม ดวงตาเธอดูสับสนเหลือเกิน

 

“เธอมาที่เปยจิงเพราะฉินชวนเหรอ” พูดจบจ๋ายหวินเชิ่งก็เบือนหน้าหนี เขาไม่อยากได้ยินเธอตอบว่าใช่

 

สามปีผ่านไปและเธอก็เติบโตขึ้น ไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะชอบคนอื่น

 

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ

เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ

Status: Ongoing Released: 2020 Native Language: Chinese
อ่านนืยายเรื่อง เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อเดิมที เจี่ยนอีหลิง เป็นตัวละครประกอบที่มีชะตากรรมเป็นแนวหน้ากล้าตาย แต่ทว่าเมื่อตอนนี้เธอมีความทรงจำจากเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เจี่ยนอีหลิง ซึ่งเป็นผู้อ่านได้ย้ายเข้ามามีตัวตนในนิยาย จึงได้เปลี่ยนแปลงตนเองไปเป็นผู้มีอิทธิพลที่แฝงตัวอยู่ ไม่เพียงแต่เจี่ยนอีหลิงจะไม่สนใจในตัวเอกชาย แต่เธอยังคงทำให้ผู้คนรอบกายเธอตกตะลึง สับสน งงงัน ตามต้นฉบับแล้ว พี่ชายทั้งหลายต่างพากันเกลียดเธอ แต่ตอนนี้ทุกคนล้วนพากันปกป้องเธออย่างเอาเป็นเอาตาย “อี้หลิงตกใจง่าย อย่าทำให้เธอกลัว” “อี้หลิงไม่เคยไปที่ไกลๆ อย่าหลอกเธอ” “อี้หลิงมีร่างกายอ่อนแอ ห้ามรังแกเธอ” คนอื่นๆ ต่างต้องการร่ำร้องไม่อยากเชื่อ มั่นใจเหรอว่าเธอน่ะน่ารักและถูกรังแกได้ง่ายๆ ใครกล้ารังแกเธอกัน ในขณะที่พวกเขาล้วนคิดว่าเพียงแค่บรรดาพี่ชายตระกูลเจี่ยนก็เพียงพอแล้วที่จะจัดการทุกสิ่งทุกอย่าง แต่นั่นก็ยังมีคนอื่นที่คอยเติมส่วนที่เหลือ นายท่านเฉิง “อี้หลิงเป็นคนเปราะบางมาก อย่าทำให้เธอโกรธ ถ้าคุณทำให้เธอโกรธ ผมจะหั่นคุณออกเป็นชิ้นๆและทำเป็นน้ำซุป” คนอื่นๆ “นายท่านเฉิง ผมคิดว่ามีบางอย่างผิดปกติกับดวงตาคุณ ผมแนะนำให้คุณไปหาจักษุแพทย์”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset