https://ufanance.com Lockdown168 hydra888 lotto432 KINGDOM66 panama888 NEWYORK888 LONDON168 UFA1919 SAGAME66 ssgame666 sexygame66 sa168vip lotto77 SAGAME1688 SEXYGAME1688 Casino ออนไลน์ Casino ออนไลน์ MAHAGAME88

Douyara Watashi no Karada wa Kanzen Muteki no You desu ne – ดูเหมือนว่าร่างกายของฉันจะแข็งแกร็งไร้เทียมทานซะแล้ว – ตอนที่ 76 มีของสะดวกแบบนี้ด้วยเหรอ…

ufac4

ด้วยเหตุนี้ พวกเรากับอดีตคลาสเตอร์ทั้งสองจึงได้เปิดแมตซ์ซ้อมต่อสู้กัน

 

จากผลลัพธ์ พวกเราเป็นฝ่ายแพ้ค่ะ ม่า ฉันต้องยอมแพ้อย่างอย่างรวดเร็วเลยล่ะ…

 

ฉันนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ คิดแค่การยิงเวทย์มนต์ระดับสองอยู่ด้านหลังของซาฟีน่า ส่วนซาฟีน่าเองเน้นเรื่องที่จะปกป้องฉัน โดยที่ไม่ได้มีการสื่อสารถึงความตั้งใจใดๆ รุ่นพี่อลิสร่ายเวทย์โจมตีใส่ซาฟีน่า แล้วซาฟีน่าก็กระโดดหลบไปทางขวา ขณะที่ฉันกระโดดหลบไปทางซ้าย พอเห็นด้านหน้าของฉันเปิดโล่งรุ่นพี่คาริสก็พุ่งเข้ามา ฉันที่หมกมุ่นกับการใช้เวทย์มากเกินไปรับมือเขาไม่ทัน ส่วนซาฟีน่าที่พยายามจะเข้ามาปกป้องฉันก็ถูกเวทย์มนต์ของรุ่นพี่อลิสขัดขวาง

 

ผลลัพธ์ พวกเราทำอะไรไม่ได้เลยนอกจาก*อะหวาๆ*แล้วก็จบลงเพียงแค่นั้น

 

「ฟุมุ… ไม่ถึงที่คาดไว้ล่ะนะ」

 

รุ่นพี่คาริสทำหน้าผิดหวังเก็บดาบเข้าฝัก

 

(ทำอะไรไม่ได้เลย ในการต่อสู้แบบแทคทีมไม่ควรจะคิดถึงแค่ตัวเองสินะ แต่ต้องรู้จักที่จะสื่อสารกันให้ดีด้วย)

 

การต่อสู้แบบแทคทีมครั้งแรกของฉันโดยไม่มีประสบการณ์แม้แต่น้อย ความยากนั้นทำให้ต้องคร่ำควรญอย่างไม่ตั้งใจ

 

「ขออภัยด้วยค่ะ ท่านแมรี่ ถ้าฉันทำได้ดีว่านี้ซักหน่อย」

 

*ซึม*อย่างกับหมาน้อยหูหางตก ซาฟีน่าเดินมาทางฉันแล้วกล่าวขอโทษ

 

「อื้อๆ ไม่ใช่ความผิดของซาฟีน่าคนเดียวหรอก เพราะนี่เป็นการต่อสู้แบบแท็คทีม ฉันเองก็ผิดด้วยเช่นกัน」

 

「อื้ม ตามนั้นล่ะ ก่อนอื่นเลย พวกเธอจำเป็นที่จะต้องร่วมมือกันให้ดี」

 

ในขณะที่ฉันพูดปลอบซาฟีน่า รุ่นพี่คาริสก็เข้ามาให้คำแนะนำ

 

「การร่วมมือหรือคะ จะว่าไปพวกรุ่นพี่ทั้งๆที่ไม่ได้พูดอะไรกันเลย แต่ก็ร่วมมือกันได้ดี มันเพราะอะไรหรือคะ?」

 

「เรื่องนั้นก็แน่นอน เพราะผมกับคุณอลิสนั้นมอบความรักให้ อั๊ก」

 

ในตอนที่รุ่นพี่คาริสกำลังตะโกนอะไรแปลกๆตอบคำถามของฉัน รุ่นพี่อลิสก็ยิ้มกว้างเดินเข้ามาแล้วยกไม้เท้าฟาดเข้าใส่ด้านหลังศีรษะของเขาอย่างไม่ลังเล

 

「เรื่องพูดเล่นพอแค่นั้นค่ะ ถ้าซาฟีน่าซังคิดว่าจะเคลื่อนไหวเพื่อนปกป้องท่านแมรี่ล่ะก็ อย่างแรก พวกเธอควรจะสื่อใจถึงกันให้ได้ สรุปคือต้องรู้จักประสานงานกันให้ดีขึ้นกว่านี้ค่ะ」

 

รุ่นพี่อลิสถอนหายใจ*ไม่ไหวๆ* พลางมองรุ่นพี่คาริสที่กำลังลูบศีรษะด้วยหางตา ในขณะที่เดินเข้ามาใกล้พวกเรา

 

「สื่อใจถึงกัน ประสานงานสินะคะ」

 

sync rate คำแบบนั้นลอยขึ้นมาในหัวของฉัน และนึกถึงอนิเมเกี่ยวกับอาวุธชี้ขาดของมนุษยชาติบางเรื่องที่เคยดูในชาติก่อน

 

「เข้าใจแล้ว จะพยายามค่ะ」

 

「งั้นเหรอ เหมือนจะช่วยได้นิดหน่อยแล้วสิ ถ้างั้น ไว้เจอกันคราวหน้านะ」

 

รุ่นพี่คาริสส่งรอยยิ้มสดชื่นราวกับว่าไม่ได้โดนรุ่นพี่อลิสฟาดเอาพร้อมทั้งชูนิ้วโป้งให้กับพวกเรา

 

「ขอบพระคุณมากค่ะ รุ่นพี่」

 

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ขอบคุณรุ่นพี่ที่เข้ามาให้ความช่วยเหลือ และคิดว่านี่สินะสิ่งที่รุ่นพี่ควรจะเป็น รุ่นพี่ทั้งสองกลับทำท่าเดินกลับออกไป พร้อมทั้งพูดเหมือนปัญหาจบแล้ว

 

「เอาล่ะ ลำดับต่อมาก็ไปหาคุณหนูมากิลูก้ากับซาฮะคุงกันเล้ยย!」

 

「เดี๊ยววว! หยุ! เอ๋ รุ่นพี่ ไม่ได้มาหาพวกเราเพื่อให้ความช่วยเหลือหรอกหรือคะ?」

 

ฉันหยุดคำพูดที่รุ่นพี่คาริสพูดออกมาอย่างมีความสุขโดยสัญชาตญาณ และก็ได้รับคำตอบว่า

 

「หือ? แน่นอน ว่าให้ความช่วยเหลือ แบบไม่มีการลำเอียงนะ」

 

รุ่นพี่คาริสตอบแบบว่า*เป็นธรรมดาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ*ด้วยรอยยิ้มสดใส ฉันที่เข้าใจว่าได้รับความช่วยเหลือเพียงฝ่ายเดียว จึงได้แต่หัวเราะแห้งๆออกมา แล้วพวกรุ่นพี่คาริสก็ทิ้งฉันที่เป็นแบบนั้นเดินออกจากห้องไป

 

「จะว่าไป… รุ่นพี่คาริสมาที่นี่เพื่อจะให้คำปรึกษาท่านแมรี่เรื่องการรักษาความปลอดภัยไม่ใช่หรือคะ?」

 

「อา จริงด้วยค่ะ นี่มาทำอะไรกันแน่ เจ้ารุ่นพี่นั่น! ลืมจุดประสงค์เดิมไปแล้วไม่ใช่รึไงเนี่ย」

 

ซาฟีน่าบอกสิ่งที่จำได้ให้กับฉันที่ถูกทิ้งไว้ฟัง พอฉันนึกถึงจุดประสงค์ดั้งเดิมได้ ก็ร้องตะโกนบ่นออกมา

 

 

 

ในวันต่อมา

 

ฉันรีบดำเนินการฝึกเพื่อเพิ่ม sync rate กับซาฟีน่าด้วยความรู้สึกตื่นเต้น

 

(จะว่าไป สงสัยจังว่าจะเพิ่ม sync rate ได้ยังไง? ดูเหมือน ในอนิเมบางเรื่อง เด็กที่ย้ายกลับมากับตัวละครหลักจะเต้นรำด้วยการเคลื่อนไหวแบบเดียวกันสินะ โยช!)

 

「เอาล่ะ ซาฟีน่า เต้นรำกันเถอะ!」

 

「ฮะ?」

 

คำพูดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยของฉัน ทำให้ซาฟีน่าเผลอหลุดเสียงที่ไม่สมกับเป็นตัวเธอออกมา

 

「อะแฮ่ม… คุณหนูคะ พูดข้ามขั้นตอนมากไปเกินแล้ว กรุณาอย่าเข้าใจเสร็จสรรพอยู่ในศีรษะตัวเองคนเดียวด้วยค่ะ」

 

ทุตเต้พูดระบุข้อผิดพลาดให้รู้ ฉันรับฟังและเข้าใจในที่สุดว่าตัวเองเพิ่งพูดอะไรออกไป จึง*อะแฮ่ม*ล้างคอแล้วพูดออกไปใหม่

 

「เพื่อเพิ่มความเข้าใจกันของฉันกับซาฟีน่า พวกเราจะเต้นรำด้วยกัน โดยการเคลื่อนไหวแบบเดียวกันไปเรื่อยๆ มาลงมือกัน」

 

「ขะ ค่ะ」

 

ซาฟีน่าตอบตกลงทั้งๆที่ยังเอียงคออยู่ แล้วพวกเราก็ยืนเรียงแถวหน้ากระดานเคียงกันภายในห้องฝึกซ้อมส่วนตัว 

 

「แล้วก็ไม่มีเสียงเพลงเพราะงั้น ทุตเต้ ช่วยปรบมือให้จังหวะที」

 

「ค่ะ」

 

「อะโน ที่บวกว่าเต้นรำจะเต้นรำอะไรอย่างนั้นหรือคะ? ฉันเต้นได้แค่ลีลาสที่เรียนในชั้นเรียนเท่านั้นเอง」

 

ทุตเต้ยอมรับคำขอของฉันเตรียมตัวปรบมือ ขณะที่ซาฟีน่าอยู่ในท่าเตรียมตัวเปิดม่านโรงละครของตัวเอง

 

เรื่องพวกนี้ตัวฉันเองในชาติก่อนก็ไม่เคยเต้นรำเลยซักครั้ง ส่วนในโลกนี้เองก็เรียนแค่เต้นลีลาสซึ่งเป็นที่นิยมของเหล่าบุตรี

 

「เอาล่ะ เริ่มกันเลย」

 

ฉันกับซาฟีน่าที่ยืนเคียงกัน เตรียมตัวเต้นรำ

 

ปกติแล้ว ในการเต้นลีลาสนั้นควรที่จะมีคู่เต้น ซึ่งตอนนี้คืออากาศ…

 

「เอ้า เริ่มล่ะนะ สาม สี่!」

 

ทุตเต้ปรบมือให้จังหวะ พร้อมกันนั้นฉันกับซาฟีน่าก็เต้นรำเคียงกันอย่างสวยงาม

 

เต้น

 

เต้น

 

แล้วก็เต้น

 

เต้…น…

 

「ที่คิดไว้มันไม่ใช่แบบนี้!」

 

ฉันกุมศีรษะแล้วบิดตัวไปมา

 

「คุณหนูคะ มองจากรอบนอกแล้วเป็นแค่ฝึกซ้อมเต้นลีลาสเพื่อเข้าสังคมค่ะ ถ้าหากการประสานงานของทั้งสองคนจะเพิ่มด้วยวิธีนี้ ก็คงจะเพิ่มตั้งแต่ในคาบเรียนแล้วมิใช่หรือคะ」

 

「นั่นสินะ ตอนช่วงกลางๆฉันเองก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ต่างอะไรกับที่เรียนในคาบเรียน」

 

(จริงๆเลย รู้แค่งูๆปลาๆโดยไม่เข้าใจแก่นแท้ ใช้ไม่ได้สินะ)

 

「ถ้าอย่างงั้น เพื่อพัฒนาระดับความสัมพันธ์คงมีแต่ต้องตัวติดกันตลอดเวลาซะล่ะมั้ง」

 

「อะโน… พวกเราอยู่กันคนละคลาส โดยพื้นฐานแล้วจึงไม่น่าจะทำได้จริงไหมคะ?」

 

ด้วยข้อโต้แย้งจากซาฟีน่า ทำให้แผนต่อมาของฉันถูกพับเก็บไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

 

「โม่ว ทำยังไงดี! เน่ ต้องทำยังไงถึงจะดี!」

 

「ขะ คุณหนูคะ! ได้โปรด อย่า ทำฉัน เลยค่าาาา!」

 

ฉันจับไหล่ของทุตเต้ที่อยู่ใกล้ เขย่าไปมาเต็มแรงพร้อมกรีดร้อง

 

ศีรษะของทุตเต้ขยับ*หงึกๆ*ในขณะที่พยายามประท้วง

 

「อะโน… เอโตะ คือว่า ท่านแมรี่ อะโน หวังว่าจะไม่เป็นการเสียมารยาทไปนะคะ คือว่า… 『เวทย์สื่อสาร』สามารถใช้ได้ไหมคะ?」

 

「「เฮะ」」

 

พอได้ยินน้ำเสียงกล้าๆกลัวๆของซาฟีน่าอออกความเห็น ฉันหยุดมือที่เขย่า ทุตเต้เองก็หันไปมองเธออย่างพร้อมเพรียง

 

「เวทย์สื่อสาร แม้จะสื่อสารได้ระหว่างคนสองคนเท่านั้น แต่ก็เป็นเวทย์มนต์ที่ทำให้สื่อสารกันได้ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน ใช่ไหม?」

 

「ค่ะ ใช่แล้วค่ะ」

 

ได้ยินคำถามยืนยันของฉันแล้ว ซาฟีน่าก็พยักอย่างมีความสุข

 

「คุณหนู… คงไม่ได้ลืมว่ามีเวทย์มนต์แสนสะดวกสบายเช่นนี้หรอกนะคะ」

 

ฉันเหงื่อแตกเมื่อนึกถึงสิ่งที่ทำกับทุตเต้ เธอที่โดนจับเขย่าจนศีรษะโยกไปมา*จี่~* หรี่ตามองพร้อมเดินเข้ามาใกล้

 

(แรงกดดัน แรงกดดันจากทุตเต้… เพราะมัวแต่นึกถึงความรู้จากชาติก่อนมาเกินไป จนลืมเรื่องเกี่ยวกับเวทย์มนต์ไปสนิทเลยค่ะ)

 

「ระ… เรื่อง… นั้น… ไม่… หรอก… มั้ง?」

 

น้ำเสียงที่ค่อยๆเล็กลงๆ เพราะพ่ายแพ้แรงกดดันจากทุตเต้ ฉันจึงหลบสายตาไปทางอื่น

 

「……」

 

「ขออภัยด้วยค่ะ ลืมซะสนิทเลยค่ะ」

 

สุดท้ายก็ทนกับการกดดันแบบเงียบๆของทุตเต้ไม่ไหว ฉันจึงสารภาพความจริงพร้อมส่งเสียงขอโทษให้เธอได้ยิน แล้ว ทุตเต้ก็ถอยห่างจากฉัน รอยยิ้มที่อ่อนโยนอยู่เสมอของเธอกลับคืนมา

 

「ถึงอย่างนั้น การที่ซาฟีน่ารู้เรื่องแบบนี้ ค้นคว้ามาเหรอ?」

 

*เฮ้อ*หลังพ่นลมหายใจออก ฉันก็ถามซาฟีน่าออกไป

 

「เปล่าค่ะ นั่นเป็นสิ่งที่พวกรุ่นพี่คาริสใช้ และก็มีสอนในคาบเรียนค่ะ แต่ว่า ท่านแมรี่ ไม่ยึดติดกับอะไรเดิมๆ ค้นหาวิธีการใหม่ๆ วิเศษมากเลย ขอแสดงความนับถือจริงๆค่ะ」

 

ซาฟีน่าที่ไม่รู้ความจริงเบิกตากว้างเป็นประกาย*ปิ๊งๆ* ทำให้ฉันต้องหลบตาอีกครั้ง

 

(แต่ว่า ทีนี้ก็ได้วิธีการสื่อสารกันสองคนโดยที่ฝ่ายตรงข้ามไม่รู้ตัวมาแล้ว ลงมือกันเล้ย)

 

ฉันคิดในแง่บวก เพิ่มขวัญกำลังใจแล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ

Douyara Watashi no Karada wa Kanzen Muteki no You desu ne – ดูเหมือนว่าร่างกายของฉันจะแข็งแกร็งไร้เทียมทานซะแล้ว

Douyara Watashi no Karada wa Kanzen Muteki no You desu ne – ดูเหมือนว่าร่างกายของฉันจะแข็งแกร็งไร้เทียมทานซะแล้ว

Status: Ongoing
อ่านนิยาย เรื่องDouyara Watashi no Karada wa Kanzen Muteki no You desu neอ่านนิยาย เรื่องดูเหมือนว่าร่างกายของฉันจะแข็งแกร็งไร้เทียมทานซะแล้ว ชาติที่แล้วในช่วงชีวิตก่อนที่จะตายฉันได้วิงวอน [ถ้าได้เกิดใหม่ขอร่างกายที่ไม่ว่าจะเจออะไรก็ไม่แพ้ได้ง่ายๆ] และดูท่าว่าคำขอนั้นจะถูกส่งไปถึง หลังจากมาเกิดใหม่ก็เป็นต่างโลกซะแล้ว ทั้งพละกำลังที่แข็งแกร่งสุดๆ ทั้งพลังป้องกันที่ไร้เทียมทาน ทั้งพลังเวทที่แข็งแกร่งที่สุด ทั้งความเร็วที่เร็วที่สุด การโจมตีทางกายภาพก็ทำอะไรไม่ได้ การโจมตีด้วยเวทมนต์ก็ไร้ผล เพราะว่าไม่มีทางแพ้ทุกๆอย่างไม่ว่าอะไรก็ตามเลยทำให้มีค่า สเตตัสทุกอย่างเต็ม MAX

Comment

Options

not work with dark mode
Reset