Monster Paradise – ตอนที่ 1474

หลังเข้ามาจากทางเข้า หลินฮวงก็ตระหนักว่ามีแค่เฉินเตา เสี่ยวโม่กับหวงอู่จื่อที่ยังอยู่ข้างเขา หลินซินกับอีกสองถูกส่งไปที่อื่น

 

หลินฮวงเงยหน้าขึ้น มองไปรอบๆ นี่คือหุบเขากว้างใหญ่ ในระยะไกล เราสามารถเห็นเทือกเขาที่ทอดยาวต่อเนื่องกันตรงขอบฟ้า

 

แต่ทว่า สิ่งที่ผิดปกติสุดคือท้องฟ้า

 

ท้องฟ้าสีฟ้า-ดำไม่มีดาวสักดวง และปกคลุมด้วยเมฆมืด ไม่มีแสงแดดส่องถึงผืนดินอันกว้างใหญ่นี้ มีแค่สายฟ้าสีเลือดที่แล่บเป็นครั้งคราว

 

“นี่คือหุบเหวของจริง?”เสี่ยวโม่อดถามไม่ได้

 

“สนามรบนี้เกิดจากการผสานของทั้งโลกวัตถุและหุบเหว”หลินฮวงอธิบาย

 

“จิตเทวะของข้าถูกระงับ ข้าสามารถสัมผัสได้แค่สามพันเมตรรอบตัว”เฉินเตาหันมาสนใจปัญหาด้านหน้า

 

“ข้าสัมผัสได้แค่พันเมตรเท่านั้น”อู่จื่อขมวดคิ้ว

 

“ยังมีเศษเสี้ยวเจตจำนงของจ้าวเทวะในสนามรบนี้ ใครก็ตามที่ต่ำกว่าเทพสวรรค์จะโดนระงับจิตเทวะให้เหลือประมาณหนึ่งในพันของสภาพปกติ”

 

หลินฮวงยังกระจายจิตเทวะเขาออกไป มันถูกระงับด้วยพลังลึกลับเช่นกัน แต่เขายังครอบคลุมได้ถึง 1200 กิโลเมตร

 

“ถึงระยะของจิตเทวะจะไม่กว้าง มันก็ดีกว่าที่จะคงสภาพมันไว้ตลอด ในสนามรบนี้ นอกจากนักล่า ยังมีมอนสเตอร์ประเภทวิญญาณที่วิวัฒนาการจากซากศพและดวงวิญญาณที่ถูกทิ้งไว้ ยังมีสายพันธุ์อันเดธ ปีศาจ และอื่นๆอีกด้วย พวกมันบางตัวเชี่ยวชาญการอำพรางตัว และยากจะตรวจพบได้ด้วยตาเปล่า”

 

หลินฮวงพูดถึงเรื่องนี้เพราะเขาสังเกตเห็นว่าไม่ไกล มีมอนสเตอร์หลายตัวซ่อนอยู่ แต่ทว่า เขาไม่ตั้งใจลงมือ

 

มีมอนสเตอร์แค่สิบกว่าตัวเท่านั้น ทั้งหมดเป็นเทพเสมือนขั้นต้น พวกมันเหมาะให้พวกเฉินเตาฝึกฝน

 

เนื่องจากข้อจำกัดของระยะตรวจจับ แม้จะด้วยการเตือนของหลินฮวง พวกเฉินเตาก็ยังไม่สังเกตเห็นกลุ่มมอนสเตอร์ที่ซ่อนตัวอยู่

 

อย่างไรก็ตาม มันดูเหมือนกลุ่มมอนสเตอร์จะมีความสามารถรับรู้อื่นและสามารถสัมผัสได้ถึงพวกหลินฮวงจากระยะไกล ไม่ใช่แค่นั้น พวกมันยังลอบมองพวกเขาเงียบๆ

 

“เราจะไปไหนกัน?”หวงอู่จื่อถามขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขากำลังถามหลินฮวง

 

เมื่อได้ยินคำถามนี้ เฉินเตากับเสี่ยวโม่ก็มองหลินฮวง

 

หลินฮวงเลิกคิ้ว”อย่ามองข้า ดูแผนที่เอา”

 

ขณะพูด หลินฮวงก็ฉายแผนที่ เนื่องจากไม่มีตำแหน่งตายตัวภายในสนามรบโบราณ พวกเขาจึงต้องกำหนดตำแหน่งกันเอง นี่ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับหลินฮวง ผู้มีระยะตรวจจับจิตเทวะกว้างขวาง แต่มันยากมากสำหรับพวกเฉินเตา

 

เมื่อเห็นว่าทั้งสามจ้องแผนที่กันด้วยสีหน้าว่างเปล่า หลินฮวงก็ชี้จุดบนแผนที่”ตอนนี้เราอยู่กันตรงนี้ เรากำลังหันหน้าไปทางนี้”

 

เมื่อได้ยินหลินฮวงอธิบายตำแหน่งของพวกเขา เฉินเตาก็จ้องเขาและถาม”เจ้ารู้ตำแหน่งเราได้ยังไง?”

“ข้าเคยมาที่นี่แล้ว”หลินฮวงปกปิดความจริงที่ว่าระยะตรวจสอบของจิตเทวะเขากว้างผิดปกติ

 

ถ้าอยากใช้จิตเทวะเพื่อยืนยันตำแหน่งปัจจุบันของเรา ระยะครอบคลุมของจิตเทวะต้องกว้างถึงขนาดที่พวกเขาสามารถเทียบมันกับแผนที่ได้ถึงรู้ว่าพวกเขาอยู่ไหน

 

หลังได้รับคำตอบนี้ เฉินเตาก็พยักหน้าและไม่ถามอีก เขาดึงแผนที่ของตัวเองขึ้นมาเช่นกัน

 

“จากสิ่งที่ข้าเห็น ถ้าเราเดินไปทางนี้ต่อ เราจะเข้าลึกไปบริเวณชั้นนอก”

 

เมื่อเห็นว่าเฉินเตาเริ่มเป็นผู้นำแล้ว หลินฮวงจึงไม่พูดอะไรอีกและรอให้เฉินเตาพูดจบก่อนเตือนอีก”การกระจายตัวของมอนสเตอร์บนแผนที่ไม่แม่นยำ มอนสเตอร์บางตัวจะอพยพตามธรรมชาติ และบางตัวจะเคลื่อนไหวเนื่องจากอิทธิพลที่มนุษย์สร้างขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น นักล่าหุบเหวยังไม่ล่าตามกฏการกระจายมอนสเตอร์และอาจปรากฏขึ้นที่ไหนก็ได้ มันยังเป็นไปได้ที่มอนสเตอร์ขั้นกลางกับขั้นสูงจะปรากฏในบริเวณของมอนสเตอร์ขั้นต้น สรุปกคือ อย่าเชื่อแผนที่มากนัก ข้อมูลที่มีสามารถใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงได้เท่านั้น”

 

เฉินเตากับคนอื่นพยักหน้าอย่างเคร่งจรึม เก็บแผนที่ เริ่มบินไปทิศทางที่เฉินเตาเลือกด้วยความเร็วต่ำ

 

กลุ่มของพวกเขาบินสูงเหนือพื้นไม่ถึงสิบเมตร และก็บินช้ามาก

 

เหตุผลนั้นเรียบง่าย การบินสูงจะทำให้พวกเขาถูกพบตัวและทำให้ตกเป็นเป้า การบินเร็วยังทำให้อากาศปั่นป่วนและดึงดูดความสนใจโดยไม่จำเป็น

 

หลินฮวงบินตามหลังทั้งสามอย่างสบายใจ มองเฉินเตากับคนอื่นเข้าใกล้ทิศทางที่มอนสเตอร์ซ่อนตัวอยู่ แต่ทว่า เขาไม่พูดเตือน

 

นี่เพราะเขารู้ว่าเขาสามารถเตือนพวกเขาได้ครั้งเดียว แต่ไม่สามารถเตือนได้เป็นครั้งที่สองและสาม หลังพบกับมอนสเตอร์ด้วยตัวเอง สิ่งนี้ถึงมอบประสบการณ์ให้พวกเขาจริงๆ

 

ตอนกลุ่มเข้าใกล้ระยะหนึ่ง เฉินเตาก็พลันขมวดคิ้ว

 

เขาตรวจไม่พบความผิดปกติใดภายในระยะตรวจจับของจิตเทวะเขา และไม่มีความผิดปกติอะไรในสายตา แต่สัญชาตญาณกลับส่งคำเตือนให้เขา

 

“รอก่อน!’เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด โบกมือห้ามทุกคนไม่ให้ล้ำไปข้างหน้า

 

“เกิดอะไรขึ้น?”เสี่ยวโม่งุนงง

 

“เจ้าพบอะไรผิดปกติงั้นหรือ?”หวงอู่จื่อเพิ่มความระมัดระวังทันที

 

“ข้าไม่พบอะไรผิดปกติ แต่สัญชาตญาณบอกข้าว่ามีอันตายด้านหน้า”

 

เฉินเตาพูดจบ และก็ได้ยินเสียงทันที ห่างไปพันกว่าเมตร พื้นเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งเข้าหาพวกหลินฮวงเหมือนคลื่น

 

คลื่นดินทรายม้วนตัวสูงขึ้น เพิ่มความเร็ว ไม่นาน มันก็ปรากฏตรงหน้าพวกหลินฮวง

 

หลินฮวงหายตัวไปนานแล้ว ลอบปรากฏเหนือพื้นร้อยเมตร สังเกตปฏิกิริยาของทั้งสาม

 

เมื่อเห็นคลื่นค่อยๆใกล้เข้ามา ทั้งสามก็ตกตะลึงก่อนตอบสนอง พวกเขาเริ่มหันหลังบินหนีสูงขึ้น

 

เฉินเตาสงบสุขและปรับเพดานบินให้สูงขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น เขาหรี่ตาและสังเกตสักพัก จากนั้นก็ตั้งท่าสู้

 

นี่เพราะเขารู้แล้วว่าอะไรกำลังใกล้เข้ามา

 

หวงอู่จื่อกับเสี่ยวโม่ถอยห่างไประยะหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก แต่เมื่อเห็นเฉินเตาไม่ตามมา พวกเขาจึงหยุดหนี

 

เมื่อเห็นว่าทั้งสามตั้งท่าสู้แล้ว หลินฮวงก็พยักหน้าพอใจ

 

ไม่นานนัก โมเมนตัมของทรายก็หยุด ฝุ่นฟุ้งกระจาย บดบังมุมมองของหลินฮวง แต่ด้วยจิตเทวะ เขาสามารถสังเกตทุกอย่างเกิดขึ้นด้านหลังม่านทรายได้ชัด

 

โครงกระดูกกินถูกตัดหัวด้วยเฉินเตากับเสี่ยวโม่ง่ายๆ และจำนวนพวกมันก็ลดลงอย่างรวดเร็ว แม้ความสามารถของหวงอู่จื่อจะโดนจำกัดด้วยระดับพลัง เขาก็สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระภายในฝุ่น ช่วยทั้งสองฆ่าโครงกระดูก

 

แม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่ทั้งสามร่วมมือกัน พวกเขาก็มีเคมีดีต่อกันอย่างน่าประหลาดใจ

 

หลังผ่านไปสามถึงสี่นาที โครงกระดูกดิน 14 ตัวก็โดนตัดหัวทั้งหมด

 

ทรายที่หมุนวนหยุด ทิ้งหลุมดินไว้

 

หลินฮวงค่อยๆ ลอยลงมา เขาเหลือบมองเฉินเตาก่อนหันไปหาเสี่ยวโม่กับหวงอู่จื่อ”อย่าตื่นตระหนกตอนเจอกับสถานการณ์แบบนี้ ให้สังเกตก่อน จากนั้นค่อยตัดสินใจ”

 

หลังคุยกันสั้นๆ หลินฮวงก็อนุญาตให้เฉินเตานำกลุ่มต่อได้

Monster Paradise

Monster Paradise

Type: Author:
800ปีก่อน มีประตูมิติกว่า3000ที่เปิดกว้างทั่วโลก ในขณะที่ดวงตาที่แตกต่างกัน3000ดวงเปิดกว้างขึ้น ฝูงสัตว์ประหลาดนับล้านก็ได้พรั่งพรูออกมาจากมัน บางตัวสามารถที่จะทำลายกำแพงเมืองด้วยการกระแทกเพียงครั้งเดียว : พวกมันมีร่างกายที่ใหญ่โตเท่ายักษ์และกินมนุษย์ บางตัวจะยึดติดกับมนุษย์ พวกมันจะดูดซับสารอาหารในร่างกายและทำให้มนุษย์เป็นทาส บางตัวจะแทรกซึมเข้าไปในเมืองมนุษย์ ปลอมตัวเป็นมนุษย์ธรรมดาขณะที่ดูดเลือดเพื่อความเป็นอยู่ของมัน ในเวลากลางคืน มนุษย์จะกลายเป็นด้านล่างสุดของห่วงโซ่อาหาร โลกได้กลายเป็นสรวงสวรรค์สำหรับเหล่าสัตว์ประหลาด 800 years ago, 3000 dimensional gates opened across the entire world. In that moment, it was as if 3000 different colored eyes opened across the world as hordes of monsters swarmed out of these gates like tears. Some could destroy city walls with one strike; They had bodies the size of a giant and fed on humans Some latched onto humans, absorbing their bodies’ nutrients and enslaving humans Some infiltrated the humans’ cities, disguising themselves as normal human beings while feeding upon human blood to sustain themselves. In a night, the Human race fell to the bottom of the food chain. The world had turned into a paradise for monsters…

Comment

Options

not work with dark mode
Reset