Supreme Uprising – ตอนที่ 4: พลังจิตใจ

“ถ้าเจ้าไม่ได้เป็นม่าย และลูก ๆ ของเจ้าไม่ใช่เด็กกำพร้า ข้าก็ไม่อยากให้เจ้าไปหรอกนะป้าหยุนหยิง! “

 

“ดูนี่สิ!  ดูสิ่งที่เจ้าทำกับเสื้อโค้ทขนสัตว์ตัวนี้สิ!  เจ้าได้ทำลายซับในเพราะการซักของเจ้า! “

 

“ข้าจะไม่โทษเจ้า แต่เจ้าก็แก่แล้วจริงๆ  เจ้ามันไม่สามารถเชื่อถือได้ และหยุดทำให้ข้าเดือดร้อนได้มั้ย? “

 

หลิวหยุนหยางรู้สึกโกรธแค้นในตัวเขา ขณะที่เขาฟังคำตำหนิเหล่านี้  เฉิงบาปิอยู่ที่บ้านของเขาในตอนนี้

 

เฉิงบาปิเป็นชื่อเล่นที่น้องสาวของหลิ หยุนหยาง หรือหลิวตงเอ๋อตั้งให้กับเจ้าของร้านซักรีด ชื่อจริงของนางคือเฉิงต้าเหริน  ครอบครัวหลิวคุ้นเคยกับการใช้ชื่อเล่นนี้เมื่อพูดถึงเจ้านายของแม่พวกเขา

 

คนที่น่ารังเกียจมักจะคิดวิธีต่าง ๆ เพื่อให้แม่ของหลิวหยุนหยางทำงานหนักมากขึ้น และได้รับเงินที่น้อยลง

 

นี่คือที่มาของชื่อเล่นของเฉิงบาปิที่เกิดขึ้น

 

หลิวหยุนหยางเปิดประตู และเข้าไปโดยไม่คิดอะไรเลย  หัวของแม่ของเขากำลังก้มลงในห้องมืดสลัว  และน้องสาวของเขาที่ดูเหมือนนกกระทาที่บาดเจ็บนั่งอยู่ที่มุม

 

สายตาของพวกเขาทำให้หลิวหยุนหยางรู้สึกเศร้า และเจ็บปวดมาก

 

“หยุนหยางเจ้ากลับมาแล้ว!  มีอาหารอยู่บนเตา  ไปกินก่อนนะลูก! ” เฉินหยุนหยิงบอกเขาเบา ๆ  เธอดูอายเล็กน้อยเมื่อเห็นลูกชายของเธอ

 

หลิวหยุนหยางไม่ได้กิน  เขากลับเดินไปหาเฉิงต้าเหรินแทน  เฉิงต้าเหรินรู้สึกหวาดกลัวในใจเมื่อเห็นว่าหลิวหยุนหยางเดินมาหาเขา

 

ข้าจะกลัวเด็กเมื่อวานซืนได้อย่างไรล่ะ?  นี่มันไร้สาระสิ้นดี …

 

แม้ว่าเฉินด้าเหรินไม่อาจถูกมองว่าเป็นใครในเมืองได้ แต่เขาเป็นเจ้าของร้าน และมีพี่ชายที่เป็นนักสู้  ดังนั้นการปรากฏตัวของเขาในเมืองตงลู จึงไม่สามารถเพิกเฉยได้

 

“หลิวหยุนหยาง เจ้ากลับมาแล้วเหรอ  ข้าได้ยินมาว่าพละกำลังของเจ้า ในการทดสอบกับเหลียนยูบิน้อยกว่า 100 กิโลกรัมนิ  หึหึ… ถ้าข้าเป็นเจ้า ข้าคงจะออกมาแล้ว”

 

ในขณะที่เฉิงต้าหรินพูดเช่นนี้ เขาก็เอนหลังของเขาบนเก้าอี้ และมองดูหลิวหยุนหยางด้วยความรังเกียจ

 

เฉิงหยุนหยิง ผู้ซึ่งกังวลว่าลูกชายของเธอจะเห็นเธอในสภาพนี้ จึงเปลี่ยนการแสดงออกทางสีหน้าของเธอ

 

“ท่านโกหก! ” หลิวตงเอ๋อพูด ” เหลียนยูบิอ่อนแอกว่าพี่ชายของข้ามากกว่า 100 กิโลกรัมในการทดสอบครั้งสุดท้าย! “

 

“นั่นเป็นข่าวเก่า  เจ้ารู้หรือไม่ว่าเถ้าแก่เหลียนให้ขวดยาปลอมตัวแก่ลูกชายของเขา?  สิ่งนั้นมีค่าใช้จ่าย 100,000 ดาหยวนเลยนะ! “

 

เสียงของเฉิงต้าเหรินดังขึ้นอย่างไม่รู้ตัว “สถานะของนักสู้มีสูงมาก  เด็กเหลือขอยากจนอย่างเจ้าไม่สามารถสร้างเส้นทางผ่านการฝึกฝนได้  เพราะเจ้ามันไม่มีพ่อที่ดีอย่างไรล่ะ! “

 

หลิวหยุนหยางประกายยิ้มอย่างมีไหวพริบที่เขา และพูดว่า “ไม่ว่าข้าจะสามารถฝึกฝนได้หรือไม่มันไม่ใช่ธุระของท่าน เฉิงบาปิ! “

 

เมื่อได้รับการเหยียดหยามจึงทำให้เฉิงต้าเหรินสะดุ้งอย่างเปิดเผย

 

ผู้ชายคนนั้นมีความเห็นแก่ตัวที่ใหญ่มาก  เด็กน้อยคนนี้กล้าพูดกับเขาด้วยชื่อนี้ได้อย่างไร?

 

คนอื่นอาจจะพูดกับเขาแบบนี้ แต่เขาต้องการเป็นคนที่ทำให้คนอื่นในหมู่บ้านสั่นสะเทือน เมื่อเขามาอยู่ต่อหน้าพวกเขา

 

อะไรจะทำให้เจ้าเรียกชื่อข้าถูกนะ เจ้าเด็กน้อย?

 

“อย่ายิ้มให้ข้า หลิวหยุนหยาง  สิ่งนี้มันไม่เกี่ยวกับเจ้า” ตอนนี้เขากำลังชูเสื้อในมือของเขา “นี่มีค่า 1,000 ดาหยวน ป้าหยุนหยิง ต้องนำเงินไปให้ข้าในวันพรุ่งนี้ “

 

“ถ้าลูกค้าไม่รู้สึกสงสารเจ้า เขาคงจะขอให้เจ้าชำระราคาเต็ม  นั่นคือ 10,000 ดาหยวน! “

 

ทันทีที่เฉินหยุนหยิงได้ยินเรื่องนี้ เธอก็กังวลมาก 1,000 ดาหยวนมันเป็นเงินจำนวนมาก  เธอต้องซักเสื้อผ้าตลอดทั้งปีเพียงเพื่อรับ 2,000 ดาหยวน  เธอจะต้องยอมสละรายได้หกเดือนเพื่อมัน

 

“ขนเสื้อโค้ทเป็นแบบนี้อยู่แล้ว เมื่อข้าเริ่มซักมันนะ เถ้าแก่  สงสารข้าเถอะนะ! “

 

“ถ้าเจ้าไม่จ่าย ข้าก็จะต้องจ่าย  ฟังข้านะ หยุนหยิง  มีหลายคนที่จะเข้ามาทำงานในตำแหน่งของเจ้า! ” เฉินต้าเหรินเชิดหน้าขึ้นก่อนจะพูดอย่างดุเดือด “ถ้าเจ้าไม่เอาเงินไปให้ในวันพรุ่งนี้ อย่าหาว่าข้าไม่เตือน! “

 

“ท่านอ้างว่าแม่ของข้าซักขนสัตว์อันนี้จนนางทำลายมัน  ส่งมันให้ข้าดูหน่อย” หลิวหยุนหยางไม่รอให้แม่พูดอะไรอีก  เขาเดินขึ้นไปที่เฉิงต้าเหรินทันที

 

แม้ว่าเฉิงต้าเหรินไม่ต้องการส่งมอบให้ แต่เขาก็ส่งเสื้อคลุมขนสัตว์ไปยังหลิวหยุนหยางโดยไม่รู้ตัว  หลิวหยุนหยางตรวจสอบเสื้อในมือของเขา และสังเกตว่าที่ด้านบนของขนมิงค์สีม่วงนั้นมีรูที่กว้างเท่านิ้ว

 

เขาไม่สามารถบอกได้ว่ารูนี้คืออะไร

 

ตอนนี้ตัวควบคุมคุณสมบัติได้สร้างเส้นทางสู่ความยิ่งใหญ่สำหรับเขา และเขาไม่คิดว่า 1,000 ดาหยวนจะเป็นเงินจำนวนมาก

 

เมื่อพิจารณาจากการแสดงออกของแม่ของเขา หลิวหยุนหยางสามารถบอกได้ว่ามีบางสิ่งที่แปลกเกี่ยวกับสถานการณ์นี้

 

เขาแน่ใจว่าจะไม่สนุกกับการระงับความโกรธของเขา และมอบ1,000 ดาหยวนให้

 

เขารู้สึกอยากที่จะเอาชนะเฉิงต้าเหรินซึ่งกล่าวหาแม่ของเขาว่าทำผลงานได้ไม่ดี แต่ถึงแม้ว่าเขาจะคิดว่าตัวเองเป็นนักสู้ก็ตาม

แล้วเขาจะทำอย่างไรดี

 

ในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับมัน หลิวหยุนหยางก็จำบางสิ่งได้ทันที  เขาเปิดตัวควบคุมคุณสมบัติขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และเปลี่ยนคุณสมบัติของตนให้เข้ากับคุณสมบัติของจิตใจ

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเพิ่มจิตใจของเขาในระดับสูง

จิตใจ: 3.5!

 

หลิว หยุนหยางตกตะลึง  ทันใดนั้นเขาจำได้ว่าเมื่อเขาฝึกฝนการเคลื่อนไหวการแยกโลกของปีศาจวานร พลังของเขาก็พุ่งทะลุ 500 กิโลกรัม

 

สายตาของเขาไล่มองไปที่รอยฉีกในเสื้ออีกครั้ง  เขารู้ว่ามันไม่เหมือนกัน  การฉีกขาดดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นมาก และมีขนบริเวณขอบของมัน

 

“เสื้อโค้ทขนสัตว์เป็นของใคร  แต่ไม่ว่าจะเป็นของใคร บอกพวกเขาว่าพวกเขาถูกหลอก แล้ว “

 

หลิวหยุนหยางชี้ไปที่รอยฉีกและพูดว่า “รอยนี้เกิดจากลูกศร  ร่องรอยบนขน และผิวหนังของเจ้าของสามารถพิสูจน์ได้”

 

เฉิงต้าเหรินเริ่มสั่นเทา  เขารู้อย่างชัดเจนว่ารูนี้มาได้อย่างไร และตอนนี้ที่หลิวหยุนหยางค้นพบมัน เขาก็เริ่มรู้สึกกลัว

 

“ไอ้ขยะ จะ … เจ้าหยุดพูดเรื่องไร้สาระนะ!  เห็นได้ชัดว่าแม่ของเจ้าทำมัน  ข้าไม่สนใจว่าเจ้าต้องการหรือไม่ แต่เจ้าก็ยังต้องชดเชยให้ลูกค้า! “

แม้ว่าเขาจะงงงวยลึกลงไปเฉิงต้าเหรินยังคงท่าทีเดิม

 

“ไปให้พ้นซะ! ” หลิวหยุนหยางตะโกน  ขณะที่เขาตะโกนดวงตาของเขาแดงก่ำ และเขาก็รู้สึกเหมือนสิงโตที่กำลังคำราม

 

เมื่อเขาตะโกนเฉิงต้าเหรินรู้สึกเหมือนค้อนหนักทุบหัวใจของเขา  วิสัยทัศน์ของเขาดูเหมือนจะมืดลงเล็กน้อย และเขาเกือบจะทรุดตัวลงบนพื้น

 

“หละ.. หลิว… “

เฉิงต้าเหรินพูดแค่สองคำเหล่านั้นแล้วหันไปรอบ ๆ แล้ววิ่งไปที่ประตูอย่างบ้าคลั่ง

 

ห้องมืดและพื้นลื่น  เฉิงต้าเหรินตื่นตระหนกเกินกว่าที่จะมองว่าเขากำลังไปไหน เขาจึงลื่นและกระแทกเข้ากับพื้น

 

ชายผู้รู้สึกราวกับว่ามีผีไล่ตามเขาลุกขึ้น และวิ่งออกไปข้างนอกด้วยความกลัว

“หึหึ … เขาดูเก่งซะเหลือเกิน!  ทำไมวายร้ายถึงไม่ร่วงและตายล่ะ?”   หลิวตงเอ๋อหัวเราะอย่างเต็มที่ ขณะที่ผมเปียเล็ก ๆ บนหัวของเธอแกว่งไกว

 

หลิวหยุนหยางลูบผมเปียน้องสาวตัวน้อยของเขาด้วยความรัก และยิ้มให้เล็กน้อย

 

เฉินหยุนหยิงก็ยิ้มเหมือนกัน แต่รอยยิ้มของเธอนั้นฝีนเล็กน้อย ดังนั้นมันจึงเป็นภาพที่ไม่พึงประสงค์มากกว่าน้ำตา

 

เฉิงต้าเหรินเจ้าเล่ห์ถูกไล่ออกไป ดังนั้นไม่จำเป็นต้องจ่ายอีก 1,000 ดาหยวน  พวกเขายังคงขุ่นเคืองเฉิงต้าเหรินอยู่ด้วย ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถกลับไปที่ร้านซักรีดได้อีก  ถ้าไม่มีเงินเดือนเธอจะเลี้ยงลูกสองคนของเธอได้อย่างไร?

 

“ข้าเป็นนักสู้เพื่อแม่แล้ว  จากนี้ไป ข้าจะขอดูแลแม่และน้องสาวตัวน้อยของข้า!”  หลิวหยุนหยางรู้ว่าแม่ของเขากำลังคิดอะไรอยู่  เธอกำลังคิดถึงความยากลำบากที่ขมขื่น และความคับข้องใจที่เธออดทนโดยไม่ต้องต่อสู้  แค่ความคิดก็ทำให้เธอเศร้า  หลิวหยุนหยางบีบไหล่ของแม่อย่างเบาๆ

 

ขณะที่เธอได้ยินคำพูดของพี่ชาย หลิวตงเอ๋อก็จ้องมองเขาด้วยความไม่น่าเชื่อ  เธอพูดไม่ออก

 

เธอรู้ดีว่านักสู้เป็นแบบใด  นักสู้นำชีวิตที่ดีที่สุดในเมืองตงลู

 

เธอคิดเสมอว่าวันหนึ่งพี่ชายของเธอจะสามารถเป็นนักต่อสู้ได้ แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าความสุขจะมาถึงในไม่ช้า  เธอรู้สึกเหมือนหลอน

 

“นั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ  เรื่องนี้ …” เฉินหยุนหยิงรู้สึกดีใจกับข่าวนี้มาก  เธอไม่กล้าเชื่อหูของเธอเอง

 

เช่นเดียวกับลูกสาวของเธอ เธอก็ตระหนักถึงความแข็งแกร่งของลูกชายของเธอ  แม้ว่าลูกชายของเธอมีความสามารถ แต่ครอบครัวของพวกเขายากจน ดังนั้นเธอจึงไม่มีวิธีที่จะช่วยให้เขาได้รับอาหารระดับสูงได้

 

เกณฑ์มาตรฐานสำหรับนักสู้คือ 500 กิโลกรัม  ลูกชายสุดที่รักของเธอยังไม่ประสบความสำเร็จถึง 300 กิโลกรัมเลย

 

“บ่ายนี้ข้าได้รู้แจ้งพิมพ์เขียวของมังกรวานรแล้ว  และความแข็งแกร่งของข้าก็เพิ่มขึ้นเป็น 500 กิโลกรัมอีกด้วย! ” เมื่อเขาเห็นสีหน้าไม่เชื่อบนใบหน้าของแม่ หลิวหยุนหยางเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าพิมพ์เขียวมังกรวานร

 

จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกมาหยิบลูกบอลขึ้นมาจากโต๊ะ

 

มันเป็นลูกบอลที่จับได้ซึ่งเป็นเครื่องมือที่หยาบที่สุดของการวัดความแข็งแกร่งซึ่งมีราคาเพียง 10 ดาหยวนเท่านั้น  อันนี้เป็นของขวัญของหลิวตงเอ๋อสำหรับวันเกิดครบรอบ 15 ปีของหลิวหยุนหยาง

 

“แดง ส้ม เหลือง เขียว น้ำเงิน! “

 

มีห้าสีที่ส่องผ่านมันก่อนที่จะตกลงบนสีน้ำเงินในที่สุด  แสงสีฟ้าระยิบระยับส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงตะเกียง

 

“500 กิโลกรัม  พละกำลังของท่านพี่ของข้าพุ่งทะลุ 500 กิโลกรัม  ใช่เลย!  พี่ชายของข้าคือนักสู้! ” หลิวตงเอ๋อส่งเสียงเชียร์ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสุข

 

เฉินหยุนหยิงมองดูลูกบอลสีฟ้าสดใส  อย่างไรก็ตามเธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้

 

“หยุนหยาง ตงเอ๋อ!  รอซักครู่!  แม่จะเตรียมอาหารที่ดีกว่านี้ให้พวกเจ้ากิน” เฉินหยุนหยิงเช็ดน้ำตาของเธอ และเดินไปที่ครัวชั่วคราวที่อยู่นอกบ้านหลังเล็ก

 

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็นำอาหารสี่จาน

 

แม้ว่าแม่ของเขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปรับปรุงชีวิตของพวกเขา แต่หัวใจของหลิวหยุนหยางก็มองเห็นผักเล็ก ๆ เหล่านั้น

 

“ข้าต้องการที่จะพยายามปรับปรุงชีวิตของแม่และน้องสาวของข้า!”

 

หลังจากที่เขากินแล้ว หลิวหยุนหยางก็กางเตียงของเขาในห้องนั่งเล่น  บ้านไม้ของพวกเขาซึ่งมีพื้นที่เพียง 20 ตารางเมตรถูกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ 50 ปีที่แล้วดังนั้นไม้ในหลายพื้นที่จึงแตกออกไป

 

ในขณะที่พวกเขานอนหลับพวกเขาจะได้ยินเสียงของไม้แตกเป็นครั้งคราว

 

หลิวหยุนหยางให้ความสำคัญกับการซื้อบ้านหลังใหญ่  ด้วยวิธีนี้แม่และน้องสาวของเขาไม่จำเป็นต้องพยายามเข้าไปในสถานที่เล็ก ๆ แคบๆอีกต่อไป

 

ในขณะที่เขาพิจารณาสิ่งนี้ หลิวหยุนหยางคิดถึงประสบการณ์ของเขาในวันนั้นด้วยแผงควบคุมคุณลักษณะ  เขาไม่รู้ว่ามันมาจากไหน แต่เขาก็ตระหนักถึงความสำคัญแล้ว

 

แผงนี้จะกลายเป็นอาวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

 

ในขณะที่เขากำลังหลับไปเขาคิดเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาด้วยการตั้งค่าคุณสมบัติของจิตใจที่ 3.5

 

ไม่เพียงแต่เขาจะสามารถสังเกตรายละเอียดที่ดีที่สุดได้เท่านั้น แต่มันยังดูเหมือนว่าเขาได้รับความแข็งแกร่งบางอย่าง  เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับมันในเวลานั้น

 

เขาต้องปรับคุณสมบัติจิตใจของเขาอีกครั้ง!

 

หลิวหยุนหยางได้กำหนดคุณสมบัติของจิตใจที่ 3.5 อีกครั้ง

 

เขารู้สึกว่าสภาพแวดล้อมของเขาชัดเจนขึ้นทันที  เขาสามารถสัมผัสได้ถึงยุงที่น่าเวทนาเมื่อมันบินลงไปที่แขนของตงเอ๋อ

 

เมื่อเขาคิดถึงความเป็นไปได้ที่แขนน้องสาวของเขาบวมในวันถัดไป เขาก็อยากจะหยุดมันโดยสัญชาตญาณ

 

เขาเพิ่งจะคิดถึงมัน

 

เขาไม่ได้คิดว่ามันจะใช้งานได้ แต่เมื่อยุงเข้ามาในทันใดนั้นก็ดูเหมือนว่าจะต้องเผชิญกับการต่อต้านบางอย่าง

 

ปัง

 

หลิวหยุนหยางรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแตกสลาย  ทันใดนั้นนิมิตของเขาก็มืดลงเล็กน้อย และเกือบจะเป็นลม

Supreme Uprising

Supreme Uprising

ท้องฟ้าที่กลายเป็นสีม่วง โลกที่กำลังมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ดวงจันทร์ที่ไม่เต็มดวง ช่องว่างที่เชื่อมต่อกัน…. เมื่อโลกมีประสบการณ์จากเหตุการณ์หายนะอย่างฉับพลันและรุนแรง สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ยังคงอยู่ แม้ว่ามนุษยชาติจะรอดพ้นจากการหลบซ่อนตัวในพื้นที่ปลอดภัย มนุษย์ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายกลายพันธุ์มหาศาล ที่สามารถทะลุผ่านช่องว่างและเข้าสู่โลกได้ทุกวินาที หลิว หยุนหยาง ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เติบโตขึ้นมาในช่วงเวลาที่เลวร้ายเหล่านี้ได้รับคุณลักษณะเฉพาะ และเริ่มเดินทางไปตามเส้นทางแห่งอำนาจสูงสุด!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset