The King of War – ตอนที่ 728 เขาชื่อหยางเฉิน

“เอาล่ะ ในเมื่อคุณต้องการหนึ่งพันล้าน ถ้าอย่างนั้นผมก็จะให้คุณ”

พูดจบหยางเฉินก็โทรศัพท์ออกไป “โอนเงินหนึ่งพันล้านไปให้ตระกูลหลี จัดการให้เดี๋ยวนี้เลยนะ!”

หลังจากวางสาย หยางเฉินก็กล่าวว่า “ไม่ต้องถึงหนึ่งชั่วโมง คาดว่าอีกห้านาที เงินหนึ่งพันล้านจะเข้าบัญชีของตระกูลหลีแล้ว”

“ไอ้หนุ่ม นี่แกกำลังล้อฉันเล่นเหรอ?”

หลีจื้อขุยสีหน้าเศร้าหมองน่าสะพรึงกลัว กัดฟันพูดขึ้น

“ล้อคุณเล่นเหรอ? ทำไมต้องล้อคุณเล่นด้วยล่ะ?” หยางเฉินถามขึ้น

“แกคิดว่าสามารถโอนเงินหนึ่งพันล้านเข้าบัญชีตระกูลหลีได้จริงอย่างที่ปากพูดเหรอ?”

หลีจื้อขุยถามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

“ถ้าคุณไม่เชื่อ ผมก็จนปัญญาแล้ว”

หยางเฉินยิ้มเยาะพลางกล่าวว่า “อ้อ คุณจะโทรหาหลีเจ๋อดูก็ได้นะ บอกไปว่า ผมชื่อหยางเฉิน!”

ในเวลาเดียวกัน บ้านตระกูลหลี

ในห้องของเจ้าบ้าน มีเสียงขว้างของแตกดังเป็นระยะ ทายาทสายตรงของตระกูลหลีอยู่ด้านนอก ไม่กล้าเข้าไป

“ไอ้เวร! ทรัพย์สินเจ็ดหมื่นล้านของตระกูลหลี ถูกโอนออกไปครึ่งหนึ่งแล้ว!”

“ถ้าฉันตายไปจะเอาหน้าที่ไหนไปพบบรรพบุรุษ?”

“บรรพบุรุษตระกูลหลีทุกท่าน ผมทำผิดต่อพวกท่าน! ผมทำผิดต่อตระกูลหลี!

หลีเจ๋อ เจ้าบ้านตระกูลหลี ขว้างของระบายอารมณ์ พลางตะโกนโทษตัวเอง

เวลานี้ในใจเขามีแต่ความรู้สึกเสียใจอย่างรุนแรง ถ้ารู้ว่าผู้หนุนหลังของตระกูลเฉินแข็งแกร่งมากขนาดนี้ ให้ตายเขาก็ไม่กล้าไปยั่วยุตระกูลเฉิน

แต่ตอนนี้ก็ดี ไม่เพียงโค่นล้มตระกูลเฉินไม่ได้ ตรงกันข้ามทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูลหลีกลับถูกบังคับเอาไปอีก

“หยางเฉิน ฉันจะไม่ปล่อยแกไป ฉันสาบานว่าจะไม่ยอมปล่อยแกไปแน่!”

หลีเจ๋อพูดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

หลังจากได้ระบายความโกรธ หลีเจ๋อก็เดินออกจากห้อง และเห็นว่าคนข้างนอกล้วนเป็นทายาทสายตรงของตระกูลหลี

“ท่านเจ้าบ้าน ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

เดิมทีทายาทสายตรงเหล่านี้ตั้งใจมาถามหลีเจ๋อถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำไมทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูลหลีถึงถูกโอนออกไป

ตอนนี้หลีเจ๋อกำลังโกรธ จึงไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องนี้

หลีเจ๋อกัดฟันพูดว่า “พวกแกเข้ามาสิ เราจะเปิดประชุมภายในตระกูลเดี๋ยวนี้!”

สมาชิกของตระกูลหลีทั้งหมดนั่งอยู่พร้อมหน้ากันอย่างรวดเร็ว หลีเจ๋อนั่งอยู่ตำแหน่งประธาน กวาดสายตามองทุกคนแล้วถามขึ้นทันที “หลีจื้อขุยล่ะ?”

“ท่านเจ้าบ้าน ทางเสี่ยวจวินมีปัญหาเล็กน้อย หลีจื้อขุยเลยไปดูหน่อย” ผู้เฒ่าท่านหนึ่งซึ่งสนิทสนมกับหลีจื้อขุยกล่าวขึ้น

“เสี่ยวจวินไม่เป็นไรใช่ไหม?” หลีเจ๋อถาม

ไม่ว่าอย่างไร เสี่ยวจวินก็เป็นหลานชายของเขา

ผู้เฒ่าที่เพิ่งตอบไปเมื่อครู่กล่าวว่า “ท่านเจ้าบ้านไม่ต้องเป็นห่วง ตราบใดที่จื้อขุยออกหน้า จะไม่มีปัญหาใดๆ”

“เสี่ยวจวินไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”

พูดจบหลีเจ๋อก็กวาดสายตามองทุกคน แล้วขบฟันกล่าวว่า “ฉันรู้ว่าพวกแกมาทำอะไรกันที่นี่ มาถามฉันว่าทำไมต้องมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูลให้แก่เซิ่งเทียนกรุ๊ป”

“ตอนนี้ฉันจะบอกพวกแกว่า มันเกิดอะไรขึ้น!”

หลีเจ๋อเล่าเรื่องที่วางแผนที่จะโค่นล้มตระกูลเฉินด้วยพันธมิตรห้าตระกูล เพื่อยกระดับฐานะตระกูลหลีในเมืองเยี่ยนตู แต่ได้พบกับหยางเฉิน

“ครั้งนี้ฉันคาดการณ์ผิดพลาด ประเมินความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ผิดไป นำความเสียหายอย่างใหญ่หลวงมาสู่ตระกูลหลี ฉันจะรับผิดชอบผลที่ตามมาทั้งหมดเอง!”

หลีเจ๋อกัดฟันกล่าวว่า “แต่พวกแกไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้แน่ ไม่ว่าตระกูลเฉินจะแข็งแกร่งแค่ไหน ฉันก็ไม่ยอมให้พวกเขาแย่งทรัพย์สินของพวกเราไปครึ่งหนึ่ง!”

“ฉันจะหาวิธีติดต่อกับตระกูลที่แข็งแกร่งกว่านี้ วันหนึ่งฉันจะต้องทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่สูญเสียไปในวันนี้ให้ได้!”

ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจที่ได้ยินหลีเจ๋อพูดแบบนี้

“ท่านเจ้าบ้าน พวกเราไม่ตำหนิท่านหรอก ถึงอย่างไรท่านก็ทำเพื่อตระกูลหลี”

“ใช่แล้ว พวกเราจะไม่ตำหนิท่าน เพราะแม้แต่ตระกูลซุนหนึ่งในแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตู ยังถูกศัตรูจับยอดฝีมือระดับสุดยอดสองร้อยคนไว้ที่ตระกูลเฉิน นับประสาอะไรกับตระกูลหลีของเราล่ะ?”

สมาชิกในตระกูลหลีต่างแสดงท่าทีว่าไม่ต้องการตำหนิหลีเจ๋อ

ในตระกูลหลี หลีเจ๋อมีรากฐานที่มั่นคง ไม่มีใครสามารถแทนที่เขาได้ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะทำผิดยิ่งใหญ่เพียงใด คนของตระกูลหลีก็ไม่กล้าทำอะไร

“ท่านเจ้าบ้าน!”

ในขณะนั้นเอง พ่อบ้านเฒ่าของตระกูลหลีก็วิ่งเข้ามาและพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น “ท่านเจ้าบ้าน เมื่อครู่บัญชีของตระกูลหลีได้รับเงินโอนเข้ามาหนึ่งพันล้านครับ”

สำหรับตระกูลหลีแล้ว การได้รับเงินหนึ่งพันล้านอย่างไม่คาดฝัน มันเป็นเงินจำนวนมหาศาลมากในเวลานี้

คนของตระกูลหลีพากันแตกตื่น

หลีเจ๋อถามด้วยความสงสัย “หนึ่งพันล้าน? ใครเป็นคนให้เรา?”

“เยี่ยนเฉินกรุ๊ป!” พ่อบ้านเฒ่าพูดอย่างตื่นเต้นดีใจ

พอหลีเจ๋อได้ยินว่าเป็นเยี่ยนเฉินกรุ๊ป สีหน้าก็ชะงักงันทันที เมื่อตอนเที่ยงเขาเพิ่งไปที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ปและโอนทรัพย์สินของเจ้าบ้านครึ่งหนึ่งให้ เพิ่งจะผ่านมาไม่กี่ชั่วโมง แต่ทำไมจู่ๆ อีกฝ่ายก็โอนเข้ามาหนึ่งพันล้าน?

อย่าบอกนะว่า อีกฝ่ายตั้งใจจะซื้อทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูลหลีด้วยเงินหนึ่งพันล้าน?

และในเวลานี้ โทรศัพท์ของหลีเจ๋อก็ดังขึ้น เมื่อเขารับสายก็ได้ยินเสียงของ หลีจื้อขุย “พ่อครับ บัญชีของตระกูลหลีได้รับเงินโอนเข้ามาหนึ่งพันล้านหรือเปล่า?”

“อย่าบอกนะว่า เงินหนึ่งพันล้านนี้ แกเป็นคนหามา?” หลีเจ๋อถาม

หลีจื้อขุยก็ตกใจเช่นกัน “แม่งเอ๊ย! ไอ้โง่นี่โอนเงินหนึ่งพันล้านให้ตระกูลหลีจริงๆ เหรอ?”

“ใครเป็นคนโอนเงินเข้ามา?”

หลีเจ๋อรู้สึกมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเลย เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทิ้ม

“เป็นชายหนุ่มอายุประมาณ 27-28 ปี พ่อครับ พ่อไม่เคยเห็นเจ้าโง่นี่มาก่อน หยิ่งผยองมาก”

หลีจื้อขุยตื่นเต้นดีใจมาก กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าโง่นี่บอกให้ผมโทรหาพ่อ เออใช่ เขายังให้ผมบอกพ่อว่า เขาชื่อหยางเฉิน!”

เมื่อได้ยินหลีจื้อขุยบอกว่าคนที่โอนเงินมาให้ตระกูลหลีคือหยางเฉิน หลีเจ๋อก็ตกใจจนแทบฉี่ราด

“หลีจื้อขุย แกฟังฉันนะ คุกเข่าลงขอความเมตตาเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นแกมีแต่จะตายกับตายเท่านั้น!”

หลีเจ๋อกัดฟันพูด

ที่ตระกูลหลีถูกบังคับให้ต้องส่งมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งก็เป็นเพราะหยางเฉิน

เขาเพิ่งประชุมเตือนคนของตระกูลไปว่า ก่อนที่จะหาผู้คุ้มกะลาหัวได้ ห้ามทำให้หยางเฉินขุ่นเคืองเด็ดขาด

สุดท้าย การประชุมยังไม่ทันจะสิ้นสุดลง ลูกชายของตัวเองก็ไปทำหยางเฉินขุ่นเคือง

“พ่อ พ่อกำลังพูดเรื่องอะไร? เขาเป็นแค่พวกกระจอกที่ขับรถโฟล์คเภาตันมาเท่านั้น จะให้ผมคุกเข่าอ้อนวอนเขาได้ยังไง?”

แต่หลีจื้อขุยกลับไม่เชื่อว่าคนที่ขับโฟล์คเภาตันราคาไม่กี่ล้าน จะคู่ควรให้คุณชายตระกูลหลีอย่างเขาคุกเข่าลงขอความเมตตา

“ไอ้สารเลว! ฉันบอกให้แกคุกเข่า แกก็ต้องคุกเข่า!”

หลีเจ๋อโกรธจัด “ฉันจะไปหาแกเดี๋ยวนี้ ถ้าแกขอให้เขายกโทษไม่ได้ก่อนที่ฉันจะไปถึง ฉันจะเป็นคนหักขาแกเอง!”

พูดจบหลีเจ๋อก็วางสาย

เมื่อเห็นหลีเจ๋อวางสายไป หลีจื้อขุยก็รู้สึกมึนงง เขามองไปที่หยางเฉินอีกครั้ง

ในสายตาของเขา หยางเฉินเป็นเพียงพวกกระจอกที่แต่งตัวซอมซ่อและขับรถโฟล์คเภาตันเท่านั้น ต่อให้มีภูมิหลังแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจเทียบได้กับเขา

“ที่รัก คุณพ่อว่ายังไงบ้าง?”

แม่เสี่ยวจวินเอ่ยปากถามขึ้น

หลีจื้อขุยยิ้มเจื่อนๆ “พ่อบอกให้พวกเราคุกเข่าขอความเมตตา!”

“อะไรนะ? คุกเข่าขอความเมตตา? คุณพ่อบ้าไปแล้วเหรอ? ให้พวกเราไปขอความเมตตาจากไอ้คนต่างถิ่น?”

แม่เสี่ยวจวินถึงกับหน้าถอดสี

The King of War

The King of War

ห้าปีก่อน หยางเฉินเพื่อให้ตัวเองคู่ควรกับฉินซี เขาจากไปโดยไม่ร่ำลา ห้าปีต่อมา เขาพกความสามารถอันน่าทึ่ง กลับมาอย่างรุ่งโรจน์ เพียงแต่ว่าพอมาถึง กลับพบว่าตนมีลูกสาวเพิ่มขึ้นมาอีกคน

Comment

Options

not work with dark mode
Reset