The rise of the white lotus – ตอนที่ 63 ขีดเส้นกําหนด

ตอนที่ 63 ขีดเส้นกําหนด

 

“ไปกันเถอะชู! เขาอาจจะทําอะไรสักอย่าง” ชูรูร้องเสียงหลงสุดปอดขณะที่มองเห็นมอริสหลิวอย่างตกใจ

 

‘เขาไม่ทําหรอก…ฉันแน่ใจ’ เล็กที่รู้สึกถึงความร้อนที่อยู่รอบ ๆ เกี้ยวที่ถูกรมควัน อย่างที่เธอพูด ถ้ามอริสหลิวรู้ความสามารถของเธอและรู้สึกถึงความบ้าคลังของเธอ เธอเองก็รู้ขีดจํากัดของมอริสหลิวเช่นกัน ถึงแม้มอริสอาจทําลายภาพลักษณ์ของเธอและครอบครัว แต่เขาจะไม่เคยทําร้ายร่างกายของเธอเลย

 

เมื่อมอริสหลิวอยู่ห่างจากเธอหลายก้าวเขาก็เหลือบมองลงไป เขาหรี่ตาลงเมื่อเห็นว่าเล็กซี่ไม่ได้ก้าวถอยหลัง เขาไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เมื่อใด แต่เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาทะเลาะกันในอดีต เล็กซี่จะถอยหลังทุกครั้งที่เห็นเขาเข้ามาใกล้

 

เขาเดินต่อไปใกล้ขึ้นจนกระทั่งหยุดลง เมื่อมีช่องว่างระหว่างพวกเขาเพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้พูดอะไรสักคํา เพียงแค่มองไปที่สีหน้าที่ไม่เปลี่ยนแปลงของเธอ

 

” ถ้าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับข้อตกลงนั่น ฉันกําลังจัดการให้อยู่ หลังจากนั้นฉันจะไม่รบกวนคุณและมีอาอีก…ฉันพูดออกไปแล้วและฉันรักษาสัจจะ คุณน่าจะรู้” เนื่องจากเขาไม่ได้พูดอะไรเล็กซี่ จึงชิงพูดก่อนด้วยน้ําเสียงหนักแน่น เธอไม่ได้หันไปมองหรือถอยหลัง ในใจของเธอนี่คือความตั้งใจจริงที่เธอมี

 

เธอไม่อยากมองย้อนกลับไปหรือปล่อยให้ความรู้สึกที่ค้างคากับเขาทําให้เธอรู้สึกดี เธอยอมแพ้แล้วกับความรักที่ไม่สมหวังนี้ ดังนั้นเธอต้องทําทุกทาง ถ้าเธอหนีไปตอนนี้นั่นหมายความว่า เธอไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าเพื่อพบกับอิสรภาพของเธออย่างแท้จริง

 

อนิจจาการแสดงออกของมอริสหลิวไม่ได้เปลี่ยนไปตามคําพูดที่ทําให้มั่นใจนั่น มันไม่ได้ แสดงความพอใจหรือไม่พอใจใด ๆ ในขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว แต่เล็กซี่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม

 

” ทําไม? “ ด้วยวิธีที่มอริสหลิวส่งคําถามของเขา ราวกับว่าเขาไม่ได้ถามเพราะน้ำเสียงของเขาไม่เปลี่ยนไป ยังคงเป็นคนที่ครอบงําเย็นชาไว้ และครอบงําราวกับว่าระดับไอคิวของเขาจะลดลงถ้าเขาพูดคุยกับมนุษย์

 

คิ้วของเธอขมวดเข้าด้วยกัน เล็กซี่รู้สึกสับสน เขาหมายถึงอะไร ทําไม? ทําไมเขาถึง พูดแบบนี้ ?

 

เมื่อเห็นว่าเขาก้าวไปอีกขั้นโดยปล่อยให้พวกเขามีระยะห่างระหว่างกันแค่สองฟุต เล็กซี่ก็กัดฟันแน่นขณะที่เธอยับยั้งตัวเองไม่ให้ถอยหลัง

 

“ไม่ ฉันจะไม่ถอยหลังเด็ดขาด”

 

” ทําไมอะไรชู?! สมองของนายมันทํางานหนักจนไม่สามารถแม้แต่จะคิดคําพูดออกหรือไง?!” ชูรูตะโกนในขณะที่เธอบินไปข้างหน้ามอริสหลิวโดยใช้มือสองข้างวางบนเอวที่อ่อนปวกเปียกของเธอ

 

เนื่องจากชูรูปิดกั้นใบหน้าครึ่งหนึ่งของมอริสหลิว ไหล่ที่ตึงของเล็กซี่จึงผ่อนคลายลง ความช่วยเหลือโดยไม่ได้ตั้งใจนี้ที่ชูรูกําลังทําอยู่ ทําให้ความสนใจของเด็กที่ถูกเบี่ยงเบนไปสู่ช่วงเวลาลงโทษของเกี้ยวตัวน้อย

 

“ ทําไมเธอถึงไปอยู่ที่บ้านของอีธานได้”

 

เมื่อได้ยินคําถามของเขา เล็กซี่ก็ตกตะลึงในช่วงสั้น ๆ นี่เป็นเหตุผลว่าทําไมเขาถึงโทรหาเธอกลางดึกเหรอ? แค่ถามว่าทําไมเธอถึงมาอยู่กับอีธานลู่?

 

เล็กซี่เยาะเย้ยเบา ๆ ด้วยความไม่เชื่อ เมื่อมองกลับไปที่มอริสหลิว เล็กซี่ก็ยิ้มเยาะขณะที่แววตาอ่านไม่ออก

 

โดยเธอยังไม่รู้ตัว แต่วิธีที่เธอมองเขา มอริสหลิวตระหนักถึงสายตาของคนตรงหน้า เขาเคยเห็นมันหรือมากกว่านั้น เขาเคยเห็นมันมาโดยตลอด เป็นสายตาที่เธอมองผู้ชายคนอื่นๆ แต่ไม่ใช่กับเขา

 

“ ประธานหลิว นี่คือสาเหตุที่ทําให้ฉันต้องรีบมาให้ถามคําถามนี้ตอนกลางดึกเหรอ? “ เธอหยุดชั่วคราวขณะพยายามประมวลเหตุผลที่ไร้สาระของเขา ถ้าก่อนหน้านี้แม้ว่าจะเป็นเวลาเที่ยงคืนหรือก่อนรุ่งสางเพียงแค่สายเดียวจากเขา เธอก็พร้อมคลานมาเพื่อพบเขา อนิจจาคราวนี้ เธอไม่ได้มีเหตุผลเช่นนั้นอีกแล้ว เพราะเธอต้องการแค่กําหนดเส้นทางชีวิตของเธอเองเท่านั้น

 

” ฉันไม่คิดว่าฉันจําเป็นต้องอธิบายธุระของฉันให้คุณฟัง คุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องส่วนตัวของฉัน และฉันก็เช่นกันโปรดอย่าติดต่อฉันหลังเวลาทํางาน ขอให้การติดต่อของเราเป็นไปอย่างราบรื่นและเป็นมืออาชีพนะคะ ประธานหลิว “ ในที่สุดเล็กซี่ก็สามารถขีดเส้นกําหนดของเธอออกไป อย่างไรก็ตามเธอรวบรวมความมั่นใจได้มากพอที่จะกล่าวคํายืนยันดังกล่าวได้สําเร็จ นอกจากนี้ มันเหมือนกับว่าภาระอันหนักอึ้งของเธอถูกยกออกจากไหล่ นี่เป็นก้าวแรกของเธอในที่สุดเธอก็ก้าวไปข้างหน้าได้

 

” นายได้ยินแล้วนะชู อย่ารบกวนเธออีกนะ!” ชูรูสนับสนุนคําพูดของเล็กซี่ ซึ่งถูกทิ้งไว้เนื่องจากเขาไม่ได้ยินเธอ ถึงกระนั้นเธอก็เหมือนแม่ที่ภาคภูมิใจในตัวลูก ขณะที่เธอรู้สึกว่าเล็กซี่เข้มแข็งและตั้งใจแค่ไหนที่จะผ่านอุปสรรคของเธอไปได้

 

“ นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะรีบมาหาคุณ ” เล็กซี่กล่าวก่อนที่จะหันหลังให้กับเขา ขณะที่เธอเตรียมพร้อมที่จะจากไป

 

แต่ว่าขณะที่เธอถักทอด้ายเส้นแรกของเธอได้ มอริสหลิวก็คว้าข้อมือของเธอไว้ ซึ่งทําให้เธอสะดุ้งและหันกลับไปมองมอริส

 

ทันใดนั้นประตูห้องส่วนตัวของมอริสหลิวภายในห้องทํางานของเขาก็เปิดออก เผยให้เห็นร่างที่เฉื่อยชาของอีธาน “อ่า พี่-”

 

THE RISE OF THE WHITE LOTUS

THE RISE OF THE WHITE LOTUS

Status: Ongoing
อ่านนิยายเรื่อง THE RISE OF THE WHITE LOTUS‘เล็กซี่หยาง’ ตัดสินใจที่จะจบชีวิตตัวเองเพื่อหนีความอัปยศที่เธอได้รับ “ติ้ง! ขอแสดงความยินดี! คะแนนความโหดเหี้ยมของคุณทะลุการทดสอบเบื้องต้นแล้ว!”

Comment

Options

not work with dark mode
Reset