Unrivaled Medicine God จอมเทพโอสถ – ตอนที่ 1281

จักรพรรดิ์เทพสวรรค์จิวชาง

 

“หยิ่งผยอง!”

 

“อวดดีเกินไป!”

 

คุนหวูกับหวูเฉินสวนตอบทันควัน

คำกล่าวแบบนี้มีเพียงคนโง่ที่ไม่รู้อะไรเลยเท่านั้นที่สามารถกล่าวออกมาได้

ในมหาพิภพถงเทียน มียอดอัจฉริยะมากมายที่หยิ่งยโสอย่างหาที่เปรียบไม่ แต่พวกเขายังกล่าวเพียงว่า ตนสามารถทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรเทพสวรรค์ หรืออย่างมากที่สุดก็แค่ อาณาจักรจักรพรรดิเทพสวรรค์เท่านั้น

ทว่าพลังเหล่านั้นไม่เคยมีใครหน้าไหนหน้าด้านหาญกล้ากล่าวว่า ตนจะขึ้นกลายเป็นจอมเทพเต๋าบรรพกาลเลย!

 

สายตาที่จับจ้องของเย่หยวนแปรเปลี่ยนไปดั่งโง่งม เขาไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน แต่ก็ยังกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้ว่า

“คนโง่คนนี้ก็มีดีเช่นกัน! เพราะความหยิ่งผยองจึงพาข้ามาถึงจุดนี้ได้! หากข้าไม่สามารถช่วยชีวิตหลินเสวียได้ ข้ายินดีจมลงสู่หนทางอันมืดมิด!”

 

สุดท้ายนี้คุนหวูก็ดูสงบลงเล็กน้อย แน่นอนว่าเขาตกใจไม่น้อยเมื่อได้ยินคำพูดของเย่หยวน

เพราะภายในมหาพิภพถงเทียน จอมเทพเต๋าบรรพกาลเปรียบเสมือนการดำรงอยู่อันคงกระพัน

สิ่งที่พอให้พวกเขาเหลียวมองหรือหันมาสนใจได้บ้าง ก็มีแต่การดำรงอยู่ในระดับอาณาจักรเทพสวรรค์ หรือไม่ก็ อาณาจักรจักรพรรดิเทพสวรรค์เท่านั้น

 

แต่ ณ เวลานี้ คุนหวูสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นอันแรงกล้าของเย่หยวนได้อย่างชัดแจ้ง

ไม่ว่าหนทางเบื้องหน้าจะโหดร้ายเพียงใด แต่เพื่อช่วยชีวิตผู้เป็นที่รัก เขาไม่มีลังเลแม้แต่น้อย!

 

“ช่างเถอะ ความรู้สึกของมนุษย์ลึกลับซับซ้อนเกินไป กระทั้งข้าเองก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้ ในเมื่อเจ้าแสวงหาความตายเองเช่นนี้ ย่อมได้…ข้าจะบอกเจ้า! แท้ที่จริงแล้ว ประตูผนึกดินแดนคือจิตวิญญาณผู้พิทักษ์แห่งเผ่าสี่สัตว์เทวะ!”

คุนหวูกล่าวขึ้นพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

เย่หยวนตกตะลึงยิ่งเมื่อได้ฟังเช่นนั้น ยามนี้เขาก็ตระหนักถึงจุดประสงค์หลักของข่านนั่วได้ในที่สุด ไฉนมันถึงต้องการจับตัวจิตวิญญาณผู้พิทักษ์พยัคฆ์ขาวไปในตอนนั้น ปรากฏว่ามันต้องการปลดผนึกประตูผนึกดินแดน!

 

หากย้อนกลับไป อดีตประมุขเผ่ามังกรอย่าง,หลงซานก็ได้นำตรามังกรศักดิ์สิทธิ์ออกไปจากเผ่ามังกรเช่นกัน หรือนั้นอาจเกี่ยวพันถึงประตูผนึกดินแดนเช่นกัน

นั้นเพียงว่า พวกเขาไม่ทราบถึงการมีอยู่ของห้วงอวกาศอันแสนปั่นปวน

 

“ขอบพระคุณอย่างยิ่งท่านอาวุโส! ผู้เยาว์ยังมีธุระบางอย่างต้องสะสาง เช่นนั้นผู้เยาว์ขอลา!”

 

 

เพียงร่างเย่หยวนขยับเคลื่อนออก เสี้ยวพริบตาต่อมาเขาก็กลับมาถึงเผ่ามังกรอีกครา

ปรากฏว่าข่านนั่วยังไม่ตายสนิท ยามนี้มันกำลังถูกขังโดยคุกที่เย่หยวนสร้างขึ้น

เย่หยวนมิได้กล่าวอันใดให้มากความ พร้อมตอกตะปูผนึกวิญญาณเจาะทะลวงทั่วทั้งร่างกายของข่านนั่วโดยตรงอย่างเลือดเย็น

 

“อ๊ากกกกก!!”

เสียงกรีดร้องคร่ำครวญดังสนั่นคล้ายผีร้ายกำลังร่ำไห้สุดเวทนา สุ้มเสียงระงมลั่นของมันทำเอาทุกคนที่อยู่โดยรอบขนลุกเสียวสันหลังวาบทันควัน

 

“โอ้? จอมราชันย์พิชิตสวรรค์กลับมาตั้งแต่เมื่อใด? แต่ยามนี้สีหน้าของเขาดูดีขึ้นมาก”

 

“จอมราชันย์เหมันต์ไม่อยู่แล้วด้วย หรือเป็นไปได้ไหมว่าจอมราชันย์พิชิตสวรรค์สามารถหาทางช่วยนางได้แล้วจริงๆ! หวังว่าจอมราชันย์เหมันต์จะปลอดภัยดี!”

 

“ไม่ว่าอย่างไร ไอ้บัดซบข่านนั่วนั้นเตรียมตัวตายได้เลย ไม่สิ…อยากตายเพียงใดคงมิได้สมใจ มันต้องชดใช้กับสิ่งที่ก่อเอาไว้ เตรียมรับความพิโรธของจอมราชันย์พิชิตสวรรค์ได้เลย!”

 

 

……………………….

 

 

สีหน้าเย่หยวนยังคงเฉยชา พร้อมตะปูดอกแล้วดอกเล่าที่ตอกกระแทกอัดร่างข่านนั่วไม่หยุดหย่อน

ตะปูผนึกวิญญาณทั้งหมดได้ถูกดึงออกจากร่างของมู่หลินเสวียแล้ว ยามนี้ถึงตาของข่านนั่วที่ได้ใช้ต่อ

มีตะปูจำนวนนับไม่ถ้วนรุมตอกเข้ากลางไอหมอกทมิฬสีดำ แท้ที่จริงแล้ว ไอหมอกทมิฬสีดำกลุ่มนี้เป็นจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าปีศาจ และจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของพวกมันก็ยากยิ่งที่จะทำลาย

แม้ข่านนั่วในตอนนี้จะอ่อนแออย่างมาก แต่การจะฆ่ามันก็มิใช่เรื่องง่าย

 

“ความเจ็บปวดที่หลิงเสวียได้รับ ข้าหวังว่าเจ้าจะได้ลิ้มรสบ้างแล้ว เป็นอย่างไร? อร่อยหรือไม่?”

เย่หยวนเอ่ยกล่าวทีละคำแช่มช้าด้วยน้ำเสียงที่เย็นสุดขั้วหัวใจ

เย่หยวนที่สามารถควบคุมเต๋าแห่งดินแดนนี้ได้ การจะฆ่าข่านนั่วกลับเป็นเรื่องง่ายดายเกินไป

แต่ฆ่าไปทั้งๆแบบนี้ มันจะได้ระบายความเคียดแค้นกี่ก่อตัวภายในใจของเขาได้อย่างไร?

 

ในปัจจุบัน ผืนแผ่นดินของมวลมนุษย์แทบลุกเป็นไฟจนไม่เหลืออะไรแล้ว

ทั้งมนุษย์และเผ่าอสูรที่ตายลงจากมหาศึกสงครามนี้มีจำนวนมากกว่าพันล้านชีวิต

สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นจากข่านนั่วเพียงคนเดียว!

ผนวกรวมกับความอาฆาตแค้นที่มันฆ่าทั้งพ่อและตัวเขาเองในอดีต ยามนี้ยังทำให้มู่หลินเสวียตกอยู่ในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตายอีก

ความอาฆาตแค้นที่ล้นปรี่กลางทรวงอกของเย่หยวน ช่างมหาศาลเกินพรรณนาไปมาก!

กล่าวได้ว่า หากข่านนั่วมีหมื่นชีวิต เย่หยวนก็จะทรมานทั้งหมื่นชีวิตก่อนฆ่ามันให้ตายอย่างช้าๆ!

 

“อ๊ากก! เย่หยวน! อภัยให้ข้าด้วย! ข้า…ข้าทนไม่ไหวแล้ว! อ๊ากกก!”

ข่านนั่วร้องห่มร้องไห้ครวญคราญไม่หยุด เสมือนหมูที่กำลังถูกฆ่า ในที่สุดมันก็มิอาจทนพิษบาดแผลได้อีกจนต้องปริปากขอความเมตตาจากเย่หยวน

 

เบื้องลึกสุดใจในดวงตาของเย่หยวนช่างเปี่ยมไปด้วยเย็นชาอย่างหาที่เปรียบไม่ สำหรับข่านนั่วต่อให้มันจะขอร้องอ้อนวอนขนาดไหน เขาก็ปราศจากความเห็นอกเห็นใจแม้แต่น้อย

“ความเจ็บปวดที่เจ้าได้รับยังเทียบไม่ได้แม้แต่ส่วนเดียวที่มู่หลินเสวียได้รับ! นี่ยังเพิ่งเริ่มต้น ก่อนข้าจะออกไปจากดินแดนพฤกษานิรันดร์ ข้าจะทำให้เจ้าได้สัมผัสกับคำว่า…ความสิ้นหวังอย่างแท้จริง!”

เย่หยวนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางอันสุดแสนจะเย็นชา

เขาเชี่ยวชาญในศาสตร์แห่งจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าใครในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ สำหรับวิธีการทรมานต่างๆที่ส่งผลให้จิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เจ็บปวดรวดร้าวถึงขีดสุด เขาเองก็ย่อมทราบซึ่งง่ายแค่ปลายนิ้ว

ยิ่งไปกว่านั้นเอง ตอนนี้เขาขึ้นกลายเป็นเซียนอาณาจักรพระเจ้าเต็มตัวแล้ว กระทั้งศาสตร์แห่งสวรรค์หรือเต๋าแห่งดินแดนนี้ก็สามารถควบคุมได้ดั่งใจนึก การจะฆ่าข่านนั่วให้ตายกลับง่ายเกินไป และเขาก็สามารถเล่นกับข่านนั่วได้อีกนานหลายสิบปีจนกว่าจะพอใจ

โดยปกติ ยามใดที่เขาสามารถเอาชนะศัตรูคู่อาฆาตมาได้ เย่หยวนมักจะฆ่าทิ้งทันทีและนั้นคือทั้งหมด

แต่สำหรับข่านนั่วแล้ว มันเป็นกรณียกเว้น!

ความผิดที่ข่านนั่วกระทำลงไปมันมากมายเกินกว่าคำว่าความตายจะรับได้เพียงพอ!

 

มันต้องทนทุกข์ทรมานและเจ็บปวดยิ่งกว่าความตาย!

 

เมื่อได้ยินวาจาคำกล่าวของเย่หยวน ร่างไอหมอกจางๆของมันก็พลันสั่นเทาด้วยความกลัวสุดขีด

“เย่หยวน ข้า…ข้าผิดไปแล้ว! ข้าผิดไปแล้ว! ขอ..ขอโอกาส… อ๊ากกกก!!”

 

“ดี ในเมื่อเจ้ารู้ตัวแล้วว่าผิด เช่นนั้นก็เตรียมใจรับการชดใช้กับสิ่งที่เจ้าก่อขึ้น”

เย่หยวนกล่าวขึ้นพร้อมสีหน้าสุดเมินเฉย พร้อตอกตะปูอัดกลางอกของมันอย่างเฉยเมย

 

“เจ้า…เจ้า…เจ้าจะต้องตาย! ตายอย่างน่าสยดสยอง! เจ้าคิดจริงๆรึว่า แค่ทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรพระเจ้าได้ก็สามารถฝ่าห้วงอวกาศอันโกลาหลนั้นได้? อ๊ากกก…!! เจ้า…เจ้าไม่มีทางทำสำเร็จ! เจ้าต้องตาย! อ๊ากกกก!”

 

“เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอก เพราะเจ้าได้ตายก่อนจะได้เห็นข้าตายแน่นอน!”

เย่หยวนทิ้งทวนประโยคสุดท้ายเบาๆ ก่อนเดินจากจุดที่คุมขังข่านนั่วไปอย่างไม่แยแสอันใดอีก

เขาสร้างค่ายกลทรมานข่านนั่วไว้เพื่อต้องการทรมานให้มันตายอย่างช้าๆและทรมานที่สุด

 

ไม่ใกล้ไม่ไกลจากข่านนั่วนัก ปรากฏเป็นอิสตรีร่างงามที่กำลังถูกตรึงอยู่กลางอากาศ

หญิงสาวนางนี้คือเยวี่ยจี้อย่างแม่นยำ

เมื่อเปรียบเทียบกับข่านนั่วแล้ว สภาพของเยวี่ยจี้ดีกว่ามาก นางเพียงถูกขังไว้เท่านั้น

 

เมื่อเห็นเย่หยวนตรงเข้ามาหา แววความกลัวพลันสาดสะท้อนออกจากนัยน์ตาคู่นั้นของเยวี่ยจี้ในบัดดล

นางไม่คิดไม่ฝันเลยว่า ในยุคสมัยที่ปราศจากศาสตร์แห่งสวรรค์เช่นนี้ จะมีเด็กหนุ่มที่สามารถทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรพระเจ้าได้อีกครั้งจริงๆ!

และที่สำคัญกว่านั้นคือ เด็กหนุ่มคนนี้ยังได้การยอมรับจากดินแดนพฤกษานิรันดร์แห่งนี้อีก

เขาสามารถควบคุมเต๋าในดินแดนแห่งนี้ได้ดั่งใจ

อันที่จริงแล้ว ต่อให้เย่หยวนสามารถขึ้นกลายเป็นเซียนอาณาจักรพระเจ้าได้ แต่ด้วยความแกร่งกร้าวของข่านนั่วที่ผนวกกับลูกประคำแก่นอสูร ไม่ว่าอย่างไรมันก็ไม่มีทางพ่ายได้เลย

แต่ภายใต้เต๋าของดินแดนนี้ที่เย่หยวนควบคุมอยู่ ข่านนั่วจึงเสียเปรียบอย่างมาก

 

“ผลที่ข่านนั่วได้รับ เจ้าเองก็เห็นประจักสายตาแล้ว เอาล่ะ จงบอกจุดประสงค์ที่พวกเจ้าเดินทางมันยังดินแดนแห่งนี้ หากยอมบอกแต่โดยดี ข้าจะส่งเจ้าไปนรกอย่างเบามือที่สุด”

เย่หยวนกล่าวขึ้นพร้อมเสียงอันเย็นยะเยือก

ภายใต้การควบคุมของเย่หยวน พวกมันทั้งคู่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะฆ่าตัวตาย

ดังนั้นการส่งนางไปนรกอย่างเบามือที่สุด นับเป็นความเมตตาอันใหญ่ยิ่งแล้วของเย่หยวน

สุ้มเสียงร้องอันน่าสมเพชของข่านนั่วยังคงดังกรอกหูเยวี่ยจี้ไม่เว้นวาย

 

สีหน้าการแสดงออดของเยวี่ยจี้ค่อยข้างสงบนิ่งเป็นอย่างมาก

เย่หยวนเองก็มิได้เร่งเร้าใดๆเช่นกัน เขายังคงยืนรอเงียบๆจนกว่าเยวี่ยจี้จะยอมปริปาก

เพราะเขาทราบดี เยวี่ยจี้จำต้องยอมแพ้ในท้ายที่สุด

ไม่นานเกินรอ ในที่สุดเยวี่ยจี้ก็ยอมปริปากกล่าว

 

“เรามาที่นี่เพื่อตามหาสมบัติเวทย์สวรรค์อีกสองชิ้นที่เหลือในมือเจ้า แน่นอนว่าระหว่างนั้นเอง พวกเราทั้งคู่ก็บ่มเพาะฝึกปรือไปด้วย เป้าหมายคือทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรราชันย์พระเจ้า!”

เยวี่ยจี้กล่าว

เมื่อกล่าวถึงจุดนี้ เยวี่ยจี้พลันเบี่ยงสายตาเข้าจับจ้องเย่หยวนทันทีด้วยความกลัว นางกังวลไม่คลายใจและไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่า เย่หยวนกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

 

 

“ใครส่งเจ้ามาที่นี่?”

เย่หยวนเอ่ยถามต่อสั่นๆ

 

เยวี่ยจี้ปรับขนาดสายตาเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า

“เขา….เขาคือจักรพรรดิเทพสวรรค์จิวชาง!”

 

สีหน้าการแสดงออกของเย่หยวนถึงกับแปรเปลี่ยนไปในท้ายที่สุด

เขาไม่คิดเลยว่า บุคคลที่อยู่เบื้องหลังข่านนั่วกับเยวี่ยจี้ แท้ที่จริงแล้วกลับเป็นถึงยอดเซียนอาณาจักรจักรพรรดิเทพสวรรค์!

ในคราแรก เย่หยวนตั้งใจจะเดินทางเสาะหาผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งสอง หลังจากที่เขาบ่มเพาะฝึกปรือไปได้ระดับหนึ่ง เขาจะเดินทางไปแก้แค้นทันที

แต่เมื่อทราบตัวการเช่นนี้ ดูท่าเขาจำต้องเลื่อนแผนนี้ออกไปก่อน

 

“ระหว่างจอมเทพนิรันดร์กับจักรพรรดิเทพสวรรค์จิวชาง ทั้งสองมีความแค้นอันใดกัน?”

เย่หยวนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

 

Unrivaled Medicine God

Unrivaled Medicine God

Type: Author: ,
จักรพรรดิโอสถแห่งยุคได้ถูกก่อกบฏโดยผู้ทรยศ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา…แผ่นดินไร้ซึ่งนาม ฉิงหยุนซี และผู้ได้รับ แพรไหมหมื่นปี ก่อนที่จะสิ้นชีพลง…. กาลเวลาผ่านไป…เขาได้กลับมาอีกครั้ง ขณะที่ร่างกายเจ้าของคนเก่ากำลังเดินเล่นอยู่ใน สำนัก… ข้าจะทลายสวรรค์ให้สิ้น…ด้วยโอสถในมือข้า! A Pill Emperor of his generation was set up by a traitor. Since then, the world lost a Qingyun Zi and gained an invincible silkpants. Once again, walking the Great Dao of Alchemy. How can I defy the heavens . . . with the medicine in my hands!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset