Unrivaled Medicine God – จอมเทพโอสถ – ตอนที่ 1306

เตะชนแผ่นเหล็ก

“อะ-อาคันตุกะนักหลอมโอสถ? น้องหลัว เจ้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือไม่? คนพิการจะไปหลอมกลั่นโอสถได้อย่างไร?”

พลางกล่าวออกไปแบบนั้น แค่เหลียงหมิงอี้รู้สึกได้ว่า นี่หาใช่เรื่องตลกไม่!

แต่…เย่หยวนไม่มีแม้แต่ร่องรอยพลังปราณเทวะหลงเหลืออยู่ในกายาเลย แล้วจะไปใช้อะไรหลอมกลั่นกัน?

อย่างไรก็ตาม หลัวเจียผู้นี้คือยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งหอมหาสมบัติ ซึ่งเป็นถึงเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าชั้นปลาย!

ชายผู้นี้คลั่งดาบยิ่งกว่าข้าวสามมื้อ เพลงดาบของเขาสำเร็จถึงระดับสูงสุด พลังฝีมือถึงขั้นที่ว่าเทียบเทียมได้กับเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าขั้นสุด ไม่เป็นรองหรือเสียเปรียบกว่าอันใด

ชายผู้นี้มิใช่บุคคลที่จะไปยั่วยุได้เลย!

ดังนั้น เหลียงหมิงอี้จึงตกใจแทบสะดุ้งโหย่ง ที่จู่ๆหลัวเจียปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า

ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ยามนี้ไม่ต้องสงสัยแล้วว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเย่หยวนกับหอมหาสมบัติหาใช่ตื้นเขินไม่

หลัวเจียผู้นี้มิใช่คนที่ชายพอการไร้ความสามารถอย่างเย่หยวนจะสามารถสั่งให้ทำโน้นทำนี่ได้

แต่ใครจะทราบ หลังจากหลัวเจียกล่าวจบประโยคไป เขาก็มิได้เอ่ยปากส่งเสียงใดๆอีกเลย ราวกับกลับกลายมาเป็นคนใบ้อีกครั้ง

ท่าทีสุขุมเยือกเย็นชนิดนี้ ส่อแววน่าเกรงขามสุดขีด

“ท่านประมุขเหลียง ดูท่าท่านยังคงกังขาสงสัย ถ้าอยากรู้ก็มาค้นหาคำตอบเอาเอง…หากท่านมีความสามารถพอ”

เย่หยวนกล่าวขึ้นพร้อมเหลียวหางตาจับจ้องอย่างหยามเหยียด

เหลียงหมิงอี้อดสำลักมิได้เมื่อได้ยินแบบนั้น ทว่าเขาในตอนนี้กลับต้องระมัดระวังเป็นหลายเท่าตัว

เขาหาใช่คู่มือของหลัวเจียผู้นี้ได้เลย!

หวังเพียนหลานเร่งโพล่งตะคอกขึ้นทันทีด้วยความกระวนกระวายไม่เป็นดั่งใจ

“หมิงอี้ เจ้าจะไปกลัวพวกมันทำไม? เมืองกุยฉางแห่งนี้หาใช่อาณาเขตของพวกมันหอมหาสมบัติ แถมยังมีพวกเขาตระกูลหวังคอยหนุนหลังอีก แล้วหอมหาสมบัติจะไปทำอะไรได้? ไปเรียกท่านลุงสองมา ข้าอยากจะรู้เสียจริงว่าหลัวเจียมันจะมีดีอย่างที่กล่าวขานจริงๆหรือไม่!”

หวังเพียนหลานกระชากแขนเสื้อดึงสติเหลียงหมิงอี้ นางพยายามแสดงให้เห็นว่า สุดท้ายนี้เย่หยวนกลับไม่มีค่าอันใดให้ต้องหวาดกลัว

ซึ่งในท้ายที่สุด ยังคงเป็นเพราะความโลภที่ครอบงำจิตใจไม่เสื่อมคลาย

สีหน้าการแสดงออกของเขาสงบเยือกเย็นขึ้นในเวลาต่อมา ก่อนเอ่ยสั่งไปว่า

“ไปเชิญท่านลุงสองมา! บอกเพียงว่ายามนี้ตระกูลเหลียงประสบหายนะ มีศัตรูโฉดชั่วบุกเข้ามา โปรดท่านลุงสองยื่มมือช่วยเหลือ! ส่วนพวกเจ้าที่เหลือเข้าโจมตีพร้อมกัน ข้าไม่เชื่อหรอกว่า หลัวเจียจะมีปัญญาปกป้องไอ้พิการนั้นได้หมด!”

ภายใต้คำสั่งการของเหลียงหมิงอี้ เหล่าเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าต่างรุดระดมพล ตีกรอบห้อมล้อมพวกเย่หยวนทั้งสามไว้อีกครั้ง

ด้วยเหตุนี้เอง สถานการณ์ถึงพลิกกลับสู่วิกฤติอีกครั้ง

ทว่าเย่หยวนกับหลัวเจียทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขายังคงก้าวแช่มออกไปโดยหาได้สนใจรอบข้างแม้แต่น้อย พร้อมกำลังจะเดินจากไป

เผชิญกับพวกเขาที่ทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนแบบนี้ เหล่ายอดฝีมือตระกูลเหลียงต่างครั่นคร้ามขึ้นหลายส่วน ถึงยังตีกรอบล้อมเช่นนั้น แต่กลับไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหวเปิดฉาก

“รีบๆฆ่าพวกมันสักที! หากใครขัดขืนนับเป็นศัตรูกับตระกูลเหลียงและตระกูลหวัง!”

หวังเพียนหลานโวยวายเสียงดังลั่น ทุกคนได้ฟังเช่นนั้น ตัวสั่นเทาด้วยความวิตก

ท้ายที่สุดนี้ พวกเขาได้แต่กัดฟันเริ่มเคลื่อนไหวอย่างจนใจ แต่ยังไม่ทันยกไม้ยกมือ สายลมกระโชกแรงหอบใหญ่ตัดผ่านหน้าทันทีทันควัน

“อ๊ากกกก!!”

เสียงกรีดร้องคร่ำครวญอย่างสุดแสนเวทนาดังกึกก้อง มือของเหล่ายอดฝีมือตระกูลเหลียวถูกตัดขาดสะบั้นหลุดลอยเคว้งกลางอากาศ ยามนี้ทั่วทั้งบริเวณกลางเป็นบ่อน้ำพุเลือดสดที่พุ่งกระชูดไม่หยุดหย่อน

ยังไม่ทันเห็นว่าหลัวเจียโจมตีตั้งแต่ตอนไหน ทว่ายามได้สติอีกครั้ง ข้อมมือของพวกเขาทุกคนก็ถูกตัดขาดไปเสียแล้ว

พวกที่เหลือรอดถึงกับขวัญเสียหนัก คู่ขาสั่นเทาก้าวไม่ออกแม้สักนิด

ไม่ว่าหวังเพียนหลานจะตะโกนขู่เข็ญอย่างไร ทว่าพวกเขาเองก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวแล้วเช่นกัน

กระทั่งการโจมตีของอีกฝ่ายยังมองไม่เห็นด้วยซ้ำ แล้วจะเอาอะไรไปสู้?

เย่หยวนกับหลัวเจียยังคงก้าวแช่มออกไปโดยไม่แยแสใดๆ พร้อมตรงออกไปถึงหน้าประตูตระกูลเหลียงเตรียมจากไปไม่เร่งไม่รีบ

การปรากฏตัวในครั้งนี้ ราวกับหน้ามือเป็นหลังมือโดยแท้

ตระกูลเหลียงไม่สามารถทำอะไรเย่หยวนได้เลย

เหลียงหมิงอี้เองก็เป็นเพียงเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าชั้นกลาง ต่อหน้าหลัวเจียผู้นี้ มีหรือจะกล้าแม้แต่จะขยับตัว?

เหลียงหมิงอี้ทราบดี หลัวเจียไม่เคยสนใจเลยว่าศัตรูหรือคู่ต่อสู้ของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด เพราะเขาย่อมทุ่มสุดตัวถึงเลือดถึงเนื้อเมื่อต้องออกโรง

ไม่แกตายข้าก็พินาศ!

ขณะที่เย่หยวนและหลัวเจียกำลังจะออกไป เหลียงหมิงอี้และหวังเพียนหลานพลันถอดสีหน้าทันที

ทว่าเวลานั้นเอง ทัศนียภาพเบื้องหน้าพลันเบลอพร่าหนัก ชายชราคนหนึ่งปรากฏกายขึ้นขวางหน้าประตูตระกูลเหลียง

“ท่านลุงสอง!”

ยามนี้เมื่อเหลียงหมิงอี้เห็นชายชราคนนั้น เขาก็ดีอกดีใจอย่างยิ่ง

ชายชราคนนี้เป็นลุงคนรองของเหลียงหมิงอี้ และยังมีพลังฝีมือสูงที่สุดของตระกูลเหลียงในปัจจุบัน เซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าชั้นปลาย,เหลียงฮุย

“หมิงอี้ เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

ก่อนหน้าที่กำลังจากการปลีกวิเวก เขาเองก็ยังได้ยินกรีดร้องดังระงมทั่วทั้งลานกว้างหลังตำหนัก

“ท่านลุงสอง หวางหรูถูกไอ้บัดซวบสองตัวนั้นลักพาตัวไป! ทั้งๆที่นางมีจิตเมตตาช่วยชีวิตระหว่างทาง แต่ใครจะไปรู้ไอ้บัดซบนี่กลับเป็นหมาป่ากระหาย จ้องครอบครองความงามของหวางหรู จนถึงขั้นบุกเข้ามาในตระกูลเหลียงโดยตรงเช่นนี้!”

เหลียงหมิงอี้กล่าวขึ้น

เมื่อเหลียงฮุยได้ยินแบบนั้นพลันอดโมโหมิได้ เขาสาดสายตาใส่เย่หยวนเจือแววอำมหิตเปี่ยมล้นและกล่าวว่า

“ปรากฏว่า มีคนพิการกล้าอวดดีกับตระกูลเหลียงของข้าจริงๆ?”

เหลียงหมิงอี้เร่งกล่าวต่อ

“มิทราบเลยว่าไอ้เด็กบัดซบนี้หยิบใช้กลอุทายอันใดออกมา ถึงได้ล่อลวงให้หอมหาสมบัติถึงขั้นออกโรงมาปกป้องขนาดนี้! ถึงขั้นที่ว่าฝ่ายนั้นส่งหลัวเจียออกมาคอยคุ้มกัน มันจึงได้ใจบุกทำร้ายพวกเราเช่นนี้!”

เหลียงฮุยสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนปราดสายตาเหลียงมองไปยังชายในชุดซอมซ่อที่อยู่ด้านหลังเย่หยวน

เหลียงหมิงอี้เห็นแบบนั้น กล่าวเสริมเติมต่อว่า

“ท่านลุงสอง ยามนี้มีแค่เหลัวเจียตามลำพัง จัดการเสร็จสรรพ จับไอ้เด็กพิการนี้มาทรมานเป็นบทเรียน!”

สีหน้าเหลียงฮุยมืดขรึมลง เขาพยักหน้ากล่าวตอบว่า

“ไม่มีปัญหา! พลังฝีมือหลัวเจียผู้นี้นับว่าแกร่งกล้า เราชายชราจะสกัดยับยั้งเอาไว้ ยามนั้นเร่งไปจับตัวเด็กนั้นมาลงโทษ!”

เหลียงหมิงอี้รู้สึกตื่นอกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งเมื่อได้ฟังเช่นนั้น

“โปรดมั่นใจเถอะ ไอ้เด็กนั้นแค่คนพิการ กลับหาใช่ปัญหาไม่!”

เหลียงฮุยพยักหน้าตอบ ยามนี้หันมากล่าวกับหลัวเจียว่า

“หลัวเจีย! เจ้าเป็นถึงจอมดาบอันดับหนึ่งแห่งหอมหาสมบัติ แต่วันนี้ เจ้ากลับรังแกตระกูชลเหลียงของข้าจนเกินไป! เราชายชราขอท้าพิสูจน์ นามขานจอมดาบอันดับหนึ่งแห่งหอมหาสมบัติ ตัวเจ้าสมควรได้รับจริงหรือเท็จ!”

หลัวเจียยังคงยืนเงียบไม่ไหวติง ราวกับว่าบนผืนพิภพแห่งนี้มีเพียงเขาอยู่ตัวคนเดียว

เหลียงฮุยสีหน้ามืดตก ร่างของเขาพุ่งปราดตรงออกไปทันที มือข้างหนึ่งเรียกดาบวิเศษจับกระชับแน่น เพียงเสี้ยวประกายแสงวูบวาบ กลับหาทราบไม่ว่าคมดาบก็ลุถึงหลัวเจียตั้งแต่เมื่อไหร่

ระหว่างระดับชั้นของอาณาจักรปฐมพระเจ้า กลับเป็นช่องว่างที่หาสิ่งใดทดแทนไม่ มันเหลื่อมล้ำชนิดนี้กว้างใหญ่ประดุจฟ้าดิน

ถึงหลัวเจียนและเหลียงฮุยจจะเป็นเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าชั้นปลายเหมือนกัน แต่ด้วยประสบการณ์ตามอายุ กลับยังปรากฏระยะห่างอยู่พอสมควร

ซึ่งความแกร่งกร้าวของเหลียงฮุยเองก็เข้าใกล้อาณาจักรปฐมพระเจ้าขั้นสุดแล้วเช่นกัน ผนวกกับประสบการณ์สุดเจนจัด กระบวนโจมตีนี้สะเทือนฟ้าสะท้านปฐพีอย่างแท้จริง

ในขณะเดียวกัน เหลียงหมิงอี้เองก็เคลื่อนไหวออกมาอย่างพร้อมเพรียง!

เป้าหมายของเขาก็คือเย่หยวน!

แม้หลัวเจียจะได้ชื่อว่าเป็น จอมดาบอันดับหนึ่งแห่งหอมหาสมบัติ แต่เนื่องจากพลังฝีมือของเขาใกล้เคียงออกเป็นรองเหลียงฮุยอยู่หนึ่งส่วน การจะสลัดออกจากเหลียงฮุยให้หลุด กลับเป็นไปได้ภายในเวลาอันสั้น

ทว่าทันใดนั้นเอง ยามนี้กลับมีพายุคลั่งก่อตัวขึ้นฉับพลัน!

เกร๊งงง!

คล้ายเสียงกริ่งแหลมคมแผดดังขึ้น!

ในที่สุด ทุกคนต่างก็ได้เห็นหลัวเจียจับดายขึ้นมาประจักษ์แก่สายตาเสียที!

ไร้ซึ่งจิตสังหารแห่งดาบ ปราศจากพลังปราณเทวะ สิ่งเดียวที่เห็นมีเพียงคมดาบยาวที่ยกชูชันขึ้นมา

เกร๊งงง!

เสียงโลหะปะทะแผดก้อง

พร๊วดดด!

ดาวยาวของหลัวเจียแทงทะลุกลางอกของเหลียงฮุยเข้าอย่างโหดเหี้ยม

อย่างไรก็ตามแต่ พลังสภาวะกลับหาได้ลดทอนลงแม้แต่น้อย ร่างของเหลียงหมิงอี้เพิ่งทะยานได้ครึ่งทาง ยามนี้พลันต้องสกัดต้านคมดาบของหลัวเจียที่ปราดพุ่งเข้ามาแทน!

คู่ดาบยาวเข้าปะทะ สะเก็ดไฟสาดกระเซ็นจากคมโลหะ ผู้คนโดยริบได้แต่จับจ้องด้วยความหวาดกลัว เนื่อตัวสั่นเทาไม่หยุดหย่อน

“นี่…ไฉนถึงแข็งแกร่งปานนี้? อีกเพียงก้าวเดียว ผู้อาวุโสสองก็ทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรปฐมพระเจจ้าขั้นสุดแล้วแท้ๆ แต่ไฉนถึงพ่ายต่อหลัวเจียในหนึ่งกระบวนเช่นนี้!”

“ทำอะไรได้? จอมดาบอันดับหนึ่งแห่งหอมหาสมบัติช่างแกร่งกล้าสมคำล่ำลือ!”

“ตอนนี้ตระกูลเหลียงเตะชนแผ่นเหล็กแข็งแล้วจริงๆ หอมหาสมบัติกลับมิใช่กลุ่มอิทธิพลที่ควรยั่วยุเลย!”

เหล่ายอดฝีมือตระกูลเหลียงที่ยังเหลือต่างประหลาดใจยิ่งกับภาพฉากเมื่อครู่ ในขณะที่เย่หยวนยังคงอุ้มเหลียงหวางหรู พร้อมก้าวย่างออกจากประตูตระกูลเหลียงไปโดยหาได้แยแสใดๆไม่

Unrivaled Medicine God

Unrivaled Medicine God

Type: Author: ,
จักรพรรดิโอสถแห่งยุคได้ถูกก่อกบฏโดยผู้ทรยศ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา…แผ่นดินไร้ซึ่งนาม ฉิงหยุนซี และผู้ได้รับ แพรไหมหมื่นปี ก่อนที่จะสิ้นชีพลง…. กาลเวลาผ่านไป…เขาได้กลับมาอีกครั้ง ขณะที่ร่างกายเจ้าของคนเก่ากำลังเดินเล่นอยู่ใน สำนัก… ข้าจะทลายสวรรค์ให้สิ้น…ด้วยโอสถในมือข้า! A Pill Emperor of his generation was set up by a traitor. Since then, the world lost a Qingyun Zi and gained an invincible silkpants. Once again, walking the Great Dao of Alchemy. How can I defy the heavens . . . with the medicine in my hands!

Comment

Options

not work with dark mode
Reset